Court grants pension rights by recognizing special conditions work period via alternative evidence despite missing official certificate.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the insured's pension claim, ruling that the Social Insurance Institution's refusal was invalid due to insufficient proof of special conditions work. Although the insured failed to submit a specific work certificate, the court accepted witness testimonies, insurance cards, and other documentary evidence to establish the continuous nature of the electric welding job. Consequently, the decision was reversed to award the pension from December 1, 2015, and process costs were awarded to the insured.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; § 4 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego: The court may establish facts regarding special conditions work using any means of evidence permitted by the Civil Procedure Code, even in the absence of a specific work certificate, if other evidence sufficiently proves the nature and duration of the employment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 102/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grzegorz Tyrka Protokolant: Igor Ekert po rozpoznaniu w dniu 1 września 2016 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy P. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania P. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 11 grudnia 2015 r. nr (...) 1) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje P. W. prawo do emerytury poczynając od dnia 1 grudnia 2015 roku;
2) zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz P. W. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Grzegorz Tyrka Sygn. akt VIII U 102/16
UZASADNIENIE
Dnia 01.12.2015r. ubezpieczony P. W. wniósł do organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o przyznanie prawa do emerytury. Decyzją z dnia 11.12.2015r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, gdyż ubezpieczony nie udowodnił na dzień 01.01.1999r. wymaganego 15 – letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Organ rentowy wskazał, iż do pracy w warunkach szczególnych nie uwzględnił okresu zatrudnienia ubezpieczonego od dnia 05.11.1984r. do dnia 31.12.1998r., ponieważ w świadectwie pracy z dnia 30.04.2000r. nie wskazano stosownego rozporządzenia, w którym figuruje stanowisko „ spawacz elektryczny ”. Organ rentowy dodał, iż zaliczenie tego okresu i tak nie spowoduje nabycia uprawnień do emerytury, gdyż okres ten wynosi 13 lat, 11 miesięcy i 21 dni i jest krótszy niż wymagane 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach. Ubezpieczony w odwołaniu od powyższej decyzji sprecyzowanym w piśmie procesowym z dnia 05.04.2016r. domagał się jej zmiany przez przyznanie prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych począwszy od dnia 01.12.2015r. podnosząc, iż pracę w warunkach szczególnych na stanowisku spawacza elektrycznego wykonywał w całym okresie zatrudnienia w (...) S.A. od dnia 03.11.1976r. do dnia 30.04.2000r.
Ubezpieczony wniósł również o zasądzenie od organu rentowego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony P. W. w dniu (...) ukończył 60 lat życia, nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego, na dzień 01.01.1999r. udowodnił 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. W okresie od dnia 03.11.1976r. do dnia 30.04.2000r. był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) S.A. w G..
W świadectwie pracy z dnia 30.04.2000r. zawarto adnotację, iż ubezpieczony w powołanym okresie zatrudnienia wykonywał pracę spawacza elektrycznego w wymiarze 1/1 etatu oraz, iż w okresie od dnia 05.11.1984r. do dnia 30.04.2000r. wykonywał pracę w warunkach szczególnych na stanowisku spawacza elektrycznego wymienioną w wykazie A dziale XIV poz.12 pkt 10. (...) Fabryka (...) zajmowała się produkcją ciężkich konstrukcji stalowych dla przemysłu, między innymi dla elektrowni, zapór wodnych, mostów. Ubezpieczony zanim podjął pracę w tym zakładzie uczył się w (...) Szkole Zawodowej w zawodzie monter konstrukcji żelbetonowych.
Kiedy zatrudnił się w w/w Fabryce, to został od razu przyjęty na stanowisko spawacza elektrycznego. Ubezpieczony odbył kurs wewnątrz – zakładowy spawalniczy, co było w tym czasie wystarczające do pracy na stanowisku spawacza. Z upływem czasu, gdy zostały zaostrzone wymogi odnośnie kwalifikacji na stanowisku spawacza, ubezpieczony został skierowany na kurs do instytutu spawalnictwa i przeszedł go w zakresie podstawowego spawania elektrycznego w okresie od dnia 03.11.1983r. do dnia 20.03.1984r., uzyskując stosowne uprawnienia. W następnych latach odbył kolejne kursy z zakresu spawania.
Na początku pracy w zakładzie ubezpieczony spawał elektrodami elektrycznymi, a potem w osłonie CO2. Pracę taką wykonywał przez cały okres powyższego zatrudnienia, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, to jest każdego dnia i przez całą dniówkę roboczą. Ubezpieczony miał strój roboczy składający się z getrów, fartucha spawalniczego, rękawic i maski spawalniczej. Razem z ubezpieczonym pracowali W. K. (1) (zatrudniony w latach 1974 -2000) na stanowisku palacza w kotłowni oraz W. K. (2) (zatrudniony od dnia 14.09.1974r. do dnia 30.06.1995r.) na stanowisku spawacza elektrycznego.
Ubezpieczony posiada książeczkę spawacza wydaną w dniu 28.04.1984r. przez Ośrodek Szkolenia Spawaczy Huty (...) w K.. W legitymacji ubezpieczeniowej odwołującego wydanej dnia 12.11.1976r. zawarty jest wpis o zatrudnieniu wymienionego od dnia 03.11.1976r. do dnia 30.04.2000r. w (...) S.A. w G. na stanowisku spawacza elektrycznego. /dowód z: akt ZUS, świadectwa pracy świadka W. K. (2), odpisu książeczki spawacza, legitymacji ubezpieczeniowej, akt osobowych świadka W. K. (2), zeznań świadków W. K. (1) i W. K. (2) oraz z zeznań ubezpieczonego/.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego P. W. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 748 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w ust. 1a i 1b, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184. Zgodnie z 184 ust. 1 ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy – tj.01.01.1999r. – osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
27. Zgodnie z art. 184 ust. 2 ustawy emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983 roku, Nr 8, poz. 43 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem – pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z § 3 rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia”, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Z cytowanych norm prawnych wynika, iż odwołujący nabędzie prawo do wcześniejszej emerytury w przypadku łącznego spełnienia przesłanek: - ukończenia wieku 60 lat, - legitymowania się okresem ubezpieczenia w wymiarze co najmniej 25 lat, przypadającym na dzień 01.01.1999r., - legitymowania się 15 letnim okresem pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, przypadających na dzień 01.01.1999r., - nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądowego dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego stanowiska tylko rodzaj rzeczywiście powierzonej pracy ( por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 26.06.2015r. sygn. akt III AUa 168/15 LEX nr 1761793 ).
Ubezpieczony P. W. wiek emerytalny 60 lat ukończył w dniu 20.06.2015r., na dzień 01.01.1999r. legitymuje się 25 - letnim okresem składkowym i nieskładkowym, nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Spornym pozostawało czy odwołujący na dzień 01.01.1999r. posiada 15 - letni okres pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, a konkretnie czy istnieją podstawy do zaliczenia do takiej pracy spornego okresu jego zatrudnienia w (...) S.A. w G. od dnia 03.11.1976r. do dnia 31.12.1998r. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że ubezpieczony w powyższym okresie spornym faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę wymienioną w stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. wykazie A dziale XIV poz.12 – „ prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowo wodorowym ”.
Odwołujący przez cały powyższy okres sporny pracował jako spawacz elektryczny. Na początku pracę tę wykonywał na podstawie kursu wewnątrz – zakładowego spawalniczego, gdy był on wystarczający do wykonywania tej pracy. Z czasem, gdy zostały zaostrzone wymogi co do kwalifikacji koniecznych do wykonywania prac spawalniczych, ubezpieczony został skierowany na kurs spawania elektrycznego podstawowego, który przeszedł w instytucie spawalnictwa uzyskując w 1984r. stosowne uprawnienia. Wtedy też wydana mu została książeczka spawacza.
Okoliczności dotyczące rzeczywiście wykonywanej przez ubezpieczonego pracy w okresie spornym potwierdzają zeznania słuchanych w sprawie świadków W. K. (3) i W. K. (4), którzy pracowali razem z ubezpieczonym, w tym świadek W. K. (4) tak jak ubezpieczony wykonywał pracę na stanowisku spawacza oraz zgromadzona w sprawie dokumentacja, a w szczególności świadectwo pracy z dnia 30.04.2000r., legitymacja ubezpieczeniowa z zawartym wpisem o wykonywaniu przez ubezpieczonego pracy spawacza elektrycznego podczas całego okresu zatrudnienia w Fabryce, a także książeczka spawacza.
Bez znaczenia dla rozpoznania sprawy pozostaje fakt, że ubezpieczony nie przedłożył w organie rentowym za okres sporny świadectwa pracy w szczególnych warunkach. Fakt wykonywania takiej pracy został wykazany w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych w kodeksie postępowania cywilnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10.03.1984r.
III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21.09.1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 07.12.2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283). Po zaliczeniu okresu spornego od dnia 03.11.1976r. do dnia 31.12.1998r. do pracy w warunkach szczególnych, ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. posiada ponad 15 letni okres takiej pracy. Zatem spełnia on wszystkie niezbędne przesłanki prawa do dochodzonego świadczenia. W konsekwencji powyższego, na podstawie powołanych norm prawnych oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd w pkt 1 wyroku zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury, poczynając od dnia 01.12.2015r., to jest od miesiąca zgłoszenia wniosku ( zgodnie z art.129 ust.1 ustawy ).
W pkt 2 wyroku na podstawie art.98 k.p.c. w związku z art.99 k.p.c. i § 9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz.U. z 2015r., poz.1804 ) obowiązującego od dnia 01.01.2016r., Sąd zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz ubezpieczonego kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Grzegorz Tyrka