Court convicts two intoxicated men for theft and public drinking, imposing maximum 30-day imprisonment.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted two defendants of theft and public alcohol consumption, sentencing them to thirty days in prison each. The prosecution alleged that the defendants stole six beers worth 14.58 zł while intoxicated and subsequently consumed them at a bus stop. The court found the evidence, including video footage and witness testimony, sufficient to prove the theft and the violation of the temperance law, noting the defendants' prior criminal record as an aggravating factor.
Legislator headnote
AI generatedArt. 119 § 1 kw; Art. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi: The court established that theft of alcohol while intoxicated constitutes a misdemeanor punishable by imprisonment, and public consumption of alcohol in prohibited places violates temperance laws, with prior criminal record serving as an aggravating circumstance for sentencing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX W 2092/17 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik Protokolant: Katarzyna Szklarczyk w obecności oskarżyciela publ. P. J. (1) po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. sprawy 1. W. S. (1) syna Z. i Z. z domu J. ur. (...) w O.
2. P. J. (2) syna J. i M. z domu B. ur. (...) w B. obwinionych o to, że: I. w dniu 26 maja 2017 r., ok. godz. 10 58 w O. przy ul. (...), w sklepie (...) wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży 6 piw o łącznej wartości 14,58 zł na szkodę (...) S. C. - tj. za wykroczenie z art. 119 § 1 kw II. w dniu 26 maja 2017 r., ok. godz. 11 00 w O. przy ul. (...) na przystanku (...)w miejscu publicznym spożywali alkohol w postaci piwa wbrew obowiązującemu w tym miejscu zakazowi - tj. za wykroczenie z art. 43 1 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ORZEKA:
I. obwinionych W. S. (1) i P. J. (2) uznaje za winnych popełnienia zarzucanych im czynów z art. 119 § 1 kw i art. 43 1 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i za to na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw skazuje obwinionych W. S. (1) i P. J. (2) na kary po 30 (trzydzieści) dni aresztu; II. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionych od kosztów postępowania i opłaty.
UZASADNIENIE
Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: W dniu 26 maja 2017 r. około godz. 10 58 nietrzeźwi obwinieni W. S. (1) i P. J. (2) przebywali na terenie sklepu (...) w O. przy ul. (...). Obaj podeszli do stoiska z piwem i poczekali, aż pobliżu nie będzie innych klientów. W. S. (1) wziął czteropak piwa puszkowego (...), który schował do reklamówki. Następnie W. S. przez chwilę przestawiał tak pozostałe opakowania z puszkami z piwem aby zasłonić miejsce z którego zabrał piwo i ukryć fakt kradzieży. Następnie obaj mężczyźni obeszli stoisko i z drugiej jego strony W.
S. rozpakował opakowanie z piwem puszkowym (...) 0,5 l i podał P. J. 3 piwa, które ten schował do rękawa kurtki. Obwiniony W. S. wziął 2 puszki tego piwa, włożył je do koszyka i skierował się do kasy i tam za nie zapłacił. Natomiast P. J. inną drogą udał się do wyjścia i podczas przechodzenia przez sklep na skutek jego nietrzeźwości wypadała mu ukryta wcześniej jedna puszka z piwem i potoczyła się pod regał. Obaj mężczyźni po wyjściu ze sklepu udali się na pobliski przystanek (...) gdzie zaczęli pić kupione piwo.
W międzyczasie jedna z klientek sklepu, która spostrzegła tą kradzież zawiadomiła właścicielkę sklepu A. P.. Ta po chwili wyszła za obwinionymi ze sklepu i widząc ich na przystanku zaczęła żądać od nich zwrotu skradzionego towaru. Obwinieni w odpowiedzi zaczęli ją jedynie obrażać nic sobie nie robiąc z jej obecności. Zdesperowanej kobiecie udało się zatrzymać przejeżdżający ul. (...) radiowóz i dopiero funkcjonariuszom Policji udało się zatrzymać obwinionych i odebrać im skradziony towar. ( dowody: zeznania świadków –A.
P. k. 29-29v, P. Z. k. 29v, A. K. k. 29v; notatka urzędowa k. 1; zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia k. 2, protokoły doprowadzenia k. 3-4; nagranie z monitoringu k. 9, dane o karalności za wykroczenia k. 20 – 21) Obwiniony W. S. (1) w wyjaśnieniach złożonych na etapie czynności wyjaśniających przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu – kradzieży. Wyjaśnił, iż był wtedy pod wpływem alkoholu i dokładnie nie pamięta całej sytuacji. Myślał, że kolega zapłacił za to piwo i jest mu przykro za to co zrobił. Wyraził gotowość dobrowolnego poddania się karze grzywny w kwocie 100,- zł.
Nie wypowiedział się natomiast na temat drugiego z postawionych mu zarzutów (k.
8) Obwiniony P. J. (2) nie składał wyjaśnień zarówno na etapie czynności wyjaśniających jak i przed Sądem. Obaj obwinieni nie stawili się na rozprawę, obwiniony W. S. będąc o jej terminie zawiadomiony prawidłowo, a P. J. nie podjął awizowanego wezwania wysłanego na wskazany przez siebie adres. Został uznany za zawiadomionego prawidłowo i również w stosunku do niego rozprawa toczyła się zaocznie.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionego W. S. (1) zasługują na wiarę jedynie w zakresie jego formalnego przyznania się do winy odnośnie wykroczenia kradzieży alkoholu i znajdowania się w stanie nietrzeźwości. Nie zasługują natomiast na wiarę w zakresie, w którym twierdzi on, że myślał, ze kolega (P. J.) zapłacił za piwo. Przeczy im bowiem jednoznaczny dowód w postaci nagrania z kamer monitoringu sklepu. Na nagraniu tym wyraźnie widać, jak na stoisku z alkoholem W. S. bierze czteropak piwa puszkowego, chowa je do reklamówki a następnie przestawia tak pozostałe piwa aby ukryć kradzież.
Następnie obwinieni udają się na drugą stronę stoiska gdzie W. S. podaje puszki z innym piwem P. J. i ten 3 z nich chowa do rękawa kurtki. W. S. (1) bierze jeszcze 2 puszki z tym samym piwem i udaje z nimi do kasy i tylko za nie płaci, a P. J. inną drogą kieruje się do wyjścia ze sklepu gubiąc po drodze jedną ze skradzionych puszek z piwem. Tym samym obaj obwinieni doskonale wiedzieli co robią o czym dobitnie świadczy ich zachowanie, próby maskowania kradzieży i zasłaniania się w momencie chowania kradzionego piwa Z nagraniami tymi łączą się zeznania właścicielki sklepu, która dodatkowo podała, że o kradzieży powiadomiła ja anonimowa klientka sklepu i że obwiniony W.
S. zapłacił jedynie za 2 puszki piwa . Sąd dał wiarę zeznaniom wymienionego świadka bowiem są jasne, spójne i znajdują odzwierciedlenie w materiale filmowym. Podobnie Sąd ocenił relacje obu interweniujących w tej sprawie funkcjonariuszy Policji uznając je za rzeczowe i konkretne a przy tym pozwalające na poczynienie konkretnych ustaleń w zakresie drugiego z zarzucanych obu obwinionym czynu. Wobec powyższych ustaleń, w ocenie Sądu, wina obwinionych nie budzi wątpliwości i została im udowodniona. W. S. (1) i P. J. (2) w dniu 26 maja 2017 r., ok. godz. 10 58 w O. przy ul. (...) w sklepie (...) dokonali kradzieży alkoholu o łącznej wartości 14,58 zl na szkodę (...) Czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 119 § 1 kw i z mocy tego przepisu obwinieni zostali skazani i wymierzono im kary jak w sentencji wyroku.
Ci sami obwinieni dopuścili się również czynu z art. 43 1 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi spożywając na przystanku komunikacji miejskiej, w miejscu publicznym alkohol w postaci piwa Sąd wymierzając obwinionym karę miał na uwadze okoliczności obciążające leżące po ich stronie bowiem nie dostrzegł żadnych okoliczności łagodzących. Okolicznościami obciążającymi w przypadku obu obwinionych jest dotychczasowa wielokrotna karalność, zarówno za przestępstwa jak i wykroczenia (P. J. k. 20, W.
S. k. 21). Mając to na względzie bez cienia wątpliwości można stwierdzić, iż obwinieni w sposób rażący lekceważą normy prawne i społeczne, nie mają na nich wpływu, ani ilość spraw w Sądzie, ani orzekane wobec nich kary. Obwinieni w ocenie Sądu są osobami niepoprawnymi i zdemoralizowanymi, którzy nie mają żadnego szacunku dla cudzej własności. O ich lekceważącym stosunku do cudzej własności dodatkowo świadczy ich zachowanie bezpośrednio po kradzieży kiedy po opuszczeniu sklepu, w jego bezpośrednim sąsiedztwie zaczęli spożywać alkohol.
Oceny tej nie zmienia nienajlepszy stan zdrowia obwinionego W. S. (1), który nie przeszkadza mu jednak w dokonywaniu kolejnych kradzieży i na który powołuje się tylko w trakcie postępowań sądowych. W tej sytuacji, w ocenie Sądu tylko kara bezwzględna aresztu, orzeczona w maksymalnym wymiarze 30 dni jest adekwatna do stopnia ich zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, może wpłynąć na obwinionych wychowawczo i zapobiegawczo i tylko tak ukształtowana może być postrzegana jako sprawiedliwa. Wobec trudnej sytuacji materialnej obwinionych Sąd zwolnił ich od kosztów postępowania i opłat. \