Legislator Case Law & Legislation
IX W 1967/17 AI generated

Court convicts driver for traffic violations causing danger, sentencing to fine and costs.

Case Number IX W 1967/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Regional Court in Olsztyn convicted the defendant of multiple traffic violations, including illegal stopping and dangerous lane changes. The court found that the defendant's sudden maneuver on an icy road forced another driver to swerve, creating a serious safety hazard. Consequently, the court imposed a fine of 1,000 zlotys and procedural costs, deeming the penalty proportional to the danger caused.

Legislator headnote

AI generated

Art. 97 kw, Art. 92§1 kw, Art. 86§1 kw Prawo o ruchu drogowym; The court establishes that violating traffic rules by stopping illegally and making an unsignaled, sudden lane change that endangers other drivers constitutes a punishable offense warranting a fine.

Keywords

AI generated
traffic violation dangerous driving lane change illegal stopping road safety criminal penalty procedural costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 97 kw in conjunction with Art. 49 ust. 1 pkt 1 and 4 of the Road Traffic Act
na pasie ruchu do jazdy w prawo, wzdłuż linii pojedynczej ciągłej, w obrębie skrzyżowania -tj o wykroczenie z art. 97kw w zw z art.
Art. 92§1 kw in conjunction with §86 ust. 3 and §72 ust. 1 of the Regulations on Road Signs and Signals
(...) nie zastosował się do znaku pionowego (...) kierunki na pasach ruchu i poziomego (...) nakaz jazdy w prawo , jadąc z tego pasa na wprost przez skrzyżowanie -tj o wykroczenie z art. 92§1kw w zw §72ust1z Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych III w dniu 12 stycznia 2017r.
Art. 86§1 kw in conjunction with Art. 22 ust. 1 and 5 of the Road Traffic Act
3 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych i art. 86§1 kw w zw.
Art. 118 § 1 of the Code of Criminal Procedure
II na podstawie art. 118 § 1 kpw i art.
Art. 3 ust. 1 in conjunction with Art. 21 pkt. 2 of the Act on Fees in Criminal Proceedings
118 § 1 kpw i art. 3 ust.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IX W 1967/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie:Przewodniczący: SSR Joanna Sienicka Protokolant: K. P. bez udziału oskarżyciela publ. po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. sprawy T. B. s. T. i A. z domu R. , ur. (...) w O. obwinionego o to, że: I w dniu 12 stycznia 2017r. około godz. 6:30 na drodze (...) na wysokości miejscowości K. kierując pojazdem marki V. (...) o nr rej. (...), zatrzymał pojazd w miejscu niedozwolonym tj. na pasie ruchu do jazdy w prawo, wzdłuż linii pojedynczej ciągłej, w obrębie skrzyżowania -tj o wykroczenie z art. 97kw w zw z art. 49ust1 pkt1 prawa o ruchu drogowym II w dniu 12 stycznia 2017r. około godz. 6:30 na drodze (...) na wysokości miejscowości K. kierując pojazdem marki V. (...) o nr rej. (...) nie zastosował się do znaku pionowego (...) kierunki na pasach ruchu i poziomego (...) nakaz jazdy w prawo , jadąc z tego pasa na wprost przez skrzyżowanie -tj o wykroczenie z art. 92§1kw w zw §72ust1z Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych III w dniu 12 stycznia 2017r. około godz. 6:30 na drodze (...) na wysokości miejscowości K. kierując pojazdem marki V. (...) o nr rej. (...) nie zastosował się do znaku (...) linia pojedyncza ciągła przejeżdżając tą linię , nie sygnalizując odpowiednio wcześniej zamiaru zmiany kierunku jazdy, wjechał na pas ruchu do jazdy na wprost , przez co zmusił kierującego samochodem S. o nr rej. (...) do gwałtownego hamowania i zjechania na przeciwległy pas ruchu, czym spowodował zagrożenie niebezpieczeństwa w ruchu drogowym - tj. za wykroczenie z art. 92§1kw w zw. z §86ust. 3 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych i art. 86§1 kw w zw. z art. 22 ust 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym ORZEKA:

I obwinionego T. B. uznaje za winnego tego , że w dniu 12 stycznia 2017r. około godz. 6:30 na drodze (...) na wysokości miejscowości K. kierując pojazdem marki V. (...) o nr rej. (...), zatrzymał pojazd w miejscu niedozwolonym tj. na pasie ruchu do jazdy w prawo, wzdłuż linii pojedynczej ciągłej, w obrębie skrzyżowania , a następnie bez zachowania szczególnej ostrożności , nie sygnalizując odpowiednio wcześniej zamiaru zmiany pasa ruchu , włączając się do ruchu z pasa ruchu przeznaczonego do jazdy w prawo, oznakowanego znakiem pionowym (...) kierunki na pasach ruchu i poziomym (...) nakaz jazdy w prawo, nie zastosował się do znaku (...) linia pojedyncza ciągła przejeżdżając tę linię , wjechał na pas ruchu do jazdy na wprost, którym poruszał się kierujący pojazdem marki S. o nr rej. (...) , przez co zmusił kierującego samochodem S. o nr rej. (...) do gwałtownego hamowania i zjechania na przeciwległy pas ruchu, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym i za to skazuje go na podstawie art. 97 kw w zw. z art. 49 ust.1 pkt 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym , art. 92§1 kw w zw. z §86 ust.3 i §72ust1 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych , art. 86§1 kw w zw. z art. 22 ust. 1 i5 ustawy Prawo o ruchu drogowym , wymierzając na podstawie art. 86 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw karę 1000 (jeden tysiąc ) złotych grzywny;

II na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (sto) złotych i opłatą w kwocie 100 (sto) złotych. Sygn. akt IX W 1967/17

UZASADNIENIE

T. B. obwiniony został o to, że: I w dniu 12 stycznia 2017r. około godz. 6:30 na drodze (...) na wysokości miejscowości K. kierując pojazdem marki V. (...) o nr rej. (...), zatrzymał pojazd w miejscu niedozwolonym tj. na pasie ruchu do jazdy w prawo, wzdłuż linii pojedynczej ciągłej, w obrębie skrzyżowania tj o wykroczenie z art. 97kw w zw z art. 49ust1 pkt1 prawa o ruchu drogowym ; w dniu 12 stycznia 2017r. około godz. 6:30 na drodze (...) na wysokości miejscowości K. kierując pojazdem marki V. (...) o nr rej. (...) nie zastosował się do znaku pionowego (...) kierunki na pasach ruchu i poziomego (...) nakaz jazdy w prawo , jadąc z tego pasa na wprost przez skrzyżowanie tj o wykroczenie z art. 92§1kw w zw §72ust1z Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych; w dniu 12 stycznia 2017r. około godz. 6:30 na drodze (...) na wysokości miejscowości K. kierując pojazdem marki V. (...) o nr rej. (...) nie zastosował się do znaku (...) linia pojedyncza ciągła przejeżdżając tą linię , nie sygnalizując odpowiednio wcześniej zamiaru zmiany kierunku jazdy, wjechał na pas ruchu do jazdy na wprost , przez co zmusił kierującego samochodem S. o nr rej. (...) do gwałtownego hamowania i zjechania na przeciwległy pas ruchu, czym spowodował zagrożenie niebezpieczeństwa w ruchu drogowym tj. za wykroczenie z art. 92§1kw w zw. z §86ust. 3 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych i art. 86§1 kw w zw. z art. 22 ust 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym Obwiniony T.

B. mieszka w D. , prowadzi działalność gospodarczą (...), osiąga dochód miesięczny około (...) , nie ma nikogo utrzymaniu , jest (...). W dniu 12 stycznia 2017r. około godz. 6:30 obwiniony kierował samochodem marki V. (...) o nr rej. (...) . Przewoził pasażerów z O. do D.. Poruszał się po drodze (...). Znajdując się na wysokości miejscowości K., w rejonie skrzyżowania , zatrzymał pojazd na pasie ruchu do jazdy w prawo, wzdłuż linii pojedynczej ciągłej. Z miejsca tego zwyczajowo zabierał pasażerów. W tym czasie drogą nr (...) w tym samym kierunku poruszał się pokrzywdzony M.

P. (1). Jest on (...). Jechał sam, samochodem prywatnym do pracy z O. do D.. Kierował pojazdem marki S. o nr rej. (...). Jechał pasem ruchu przeznaczonym do jazdy na wprost. Zbliżając się do skrzyżowania z drogą prowadzącą do miejscowości K. zauważył (...) busa stojącego na prawym pasie ruchu wzdłuż linii ciągłej. Pokrzywdzony znajdował się w odległości około 20-30m od samochodu marki V. (...), gdy obwiniony, nie sygnalizując odpowiednio wcześniej zamiaru zmiany pasa ruchu, włączył lewy kierunkowskaz i włączył się do ruchu zjeżdżając z pasa prawego na pas ruchu do jazdy na wprost.

Pas prawy przeznaczony był do skrętu w prawo, oznakowany strzałka kierunkową . Wykonując ten manewr obwiniony przejechał przez linię (...) , linia pojedyncza ciągła, oddzielającą pasy ruchu. Wjechał na pas ruchu po którym poruszał się pokrzywdzony. Kierujący samochodem S. w celu uniknięcia zderzenia wykonał manewr obronny gwałtownego hamowania i zmiany kierunku jazdy- odbił w lewo. Samochód pokrzywdzonego wpadł w poślizg, w wyniku czego zjechał na pas ruchu dla przeciwnego kierunku jazdy. M. P. jadąc pasem dla kierunku przeciwnego zrównał się z pojazdem obwinionego.

Po odzyskaniu panowania nad pojazdem pokrzywdzony wrócił na swój pas ruchu, jechał za obwinionym, zapamiętał nr rejestracyjny jego pojazdu. Po przyjeździe do pracy, sporządził notatkę ze zdarzenia i zawiadomił o nim dyżurnego KP w D.. W dniu zdarzenia panowały trudne warunki drogowe, jezdnia była śliska, zaśnieżona. ( d. notatka k 1, płyta k10, rozkład k 18, zezwolenie k 19, wydruk z mapy k 23-26, tarcza tachografu k 20, 28-31 wyjaśnienia obwinionego i zeznania M. P. – protokół rozprawy k 35) Obwiniony nie przyznał siędo popełnienia zarzucanego mu czynu.

Wyjaśnił, iż w dniu 12 stycznia 2017r kierował pojazdem wymienionym we wniosku o ukaranie. Jechał z O. do D. busem koloru (...). Pasażerów odbiera z K. (...), przystanek jest około 1km od skrzyżowania. Zaprzeczył by zabierał pasażerów przy skrzyżowania na drodze nr (...) oraz by w dniu zdarzenia zatrzymał się przed tym skrzyżowaniem na prawym pasie ruchu.. Z O. wyjechał o 6.10 , zatem na skrzyżowaniu mógł być około 6.30. Wyjaśnił pierwotnie , iż nie zna pokrzywdzonego. W dalszej części rozprawy oświadczył, iż kojarzy pokrzywdzonego, raz odmówił zabrania go jako pasażera bo był w stanie nietrzeźwym.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, uznając je za przejaw przyjętej przez niego linii obrony zmierzającej do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucane mu wykroczenie. Twierdzenia obwinionego pozostają w sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym w tym z zeznaniami pokrzywdzonego. M. P. (1) zeznał, iż jechał do pracy do D.. Warunki były bardzo trudne gdyż było ślisko, ruch był nasilony. Jechał z prędkością 40-60km/h pasem do jazdy na wprost. Przed skrzyżowaniem drogi nr (...) z drogą na K. zauważył (...) busa stojącego na prawym pasie ruchu w obrębie skrzyżowania , wzdłuż linii ciągłej oddzielającej pasy ruchu.

Znajdował się około 20 m od tego pojazdu , gdy jego kierowca włączył lewy kierunkowskaz i zajechał mu drogę. Manewr ten świadek określił jako gwałtowny. Zeznał, iż nie miał innej możliwości jak odbić w lewo, próbował hamować, jego pojazd wpadł w poślizg i stracił nad nim panowanie, zjechał na pas ruchu dla przeciwnego kierunku jazdy. Zrównał się z busem, widział wówczas twarz kierowcy. Z zeznań świadka, wynika, iż gdyby nie wykonał manewru obronnego doszłoby do zderzenia z samochodem obwinionego, którego manewr zaskoczył go.

Obwiniony wjechał na jego pas ruchu przekraczając linię ciągłą, zaraz po włączeniu kierunkowskazu. Świadek oświadczył, iż rozpoznał w obwinionym obecnym na S. rozpraw kierowcę samochodu V. (...). Gdy odzyskał kontrolę nad pojazdem wrócił na swój pas ruchu. Jadąc za obwinionym zapamiętał nr rej jego pojazdu. O zdarzeniu poinformował dyżurnego KP D., sporządził notatkę albowiem obwiniony jeździ w opisany sposób nagminnie zatrzymując się na skrzyżowaniu. Na drodze nr (...) są nieformalne przystanki , z którego odbierani i wysadzani są pasażerowie.

Widział to niejednokrotnie jeżdżąc do pracy do D.. Sąd w całości podzielił zeznania świadka uznając je za spójne, logiczne, rzeczowe i konsekwentne w toku całego postępowania. Należy zauważyć, iż z zeznań wyżej wymienionych wynika, że obwiniony stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym i jedynie szybka reakcja pokrzywdzonego i wykonany manewr obronny, pozwolił na uniknięcie zderzenia pojazdów. Z zeznaniami pokrzywdzonego koresponduje notatka jaką M. P. sporządził w dniu zdarzenia bezpośrednio po przyjeździe do pracy.

Opisał w niej przebieg zdarzenia. Wskazał, iż miało ono miejsce na skrzyżowaniu na wysokości miejscowości K.. Pojazd obwinionego nagle włączył się do ruchu , gdy znajdował się w odległości około 30m od niego. Manewr ten nie był sygnalizowany odpowiednio wcześniej. Obwiniony włączył kierunkowskaz i zajechał mu drogę. Świadek zeznał, iż nie znał wcześniej obwinionego, nie jeździ z nim do D. , nigdy nie zdarzyła się sytuacja by obwiniony odmówił zabrania go jako pasażera. Przyczyną z jakiej zdecydował się sporządzić notatkę i zawiadomić dyżurnego było stworzenie przez obwinionego zagrożenia w ruchu drogowym, sytuacja ta według świadka mogła doprowadzić do tragedii.

Chciał by podjęto działania aby obwiniony nie postępował w opisany sposób. Okoliczność, iż obwiniony w dniu 12 stycznia 2017r wykonywał przewóz samochodem o nr rej. (...) potwierdza tarcza z tachografu( k 20, 28-31 ). Wynika z niej, iż od około godziny 6 .10 do około 6.45 jego pojazd znajdował się w ruchu , w trakcie którego miały miejsce chwilowe, krótkotrwałe przerwy. Koresponduje to z rozkładem jazdy k 18 i wyjaśnieniami obwinionego. Zatrzymywanie się przez obwinionego przy drodze nr (...) celem wysadzenia paserów potwierdza także nagranie wykonane przez pokrzywdzonego już po przedmiotowym zdarzeniu k 10.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał obwinionego T. B. za winnego tego , że w dniu 12 stycznia 2017r. około godz. 6:30 na drodze (...) na wysokości miejscowości K. kierując pojazdem marki V. (...) o nr rej. (...), zatrzymał pojazd w miejscu niedozwolonym tj. na pasie ruchu do jazdy w prawo, wzdłuż linii pojedynczej ciągłej, w obrębie skrzyżowania , a następnie bez zachowania szczególnej ostrożności , nie sygnalizując odpowiednio wcześniej zamiaru zmiany pasa ruchu , włączając się do ruchu z pasa ruchu przeznaczonego do jazdy w prawo, oznakowanego znakiem pionowym (...) kierunki na pasach ruchu i poziomym (...) nakaz jazdy w prawo, nie zastosował się do znaku (...) linia pojedyncza ciągła przejeżdżając tę linię , wjechał na pas ruchu do jazdy na wprost, którym poruszał się kierujący pojazdem marki S. o nr rej. (...) , przez co zmusił kierującego samochodem S. o nr rej. (...) do gwałtownego hamowania i zjechania na przeciwległy pas ruchu, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym .

Zachowaniem swoim obwiniony wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 97 kw w zw. z art. 49 ust.1 pkt 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym , art. 92§1 kw w zw. z §86 ust.3 i §72ust1 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych , art. 86§1 kw w zw. z art. 22 ust. 1 i5 ustawy Prawo o ruchu drogowym . Z art. 49 ust.1 pkt 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym wynika, iż zabronione jest zatrzymanie pojazdu na skrzyżowanie i w odległości mniejszej niż 10 od niego, a także na jezdni wzdłuż linii ciągłej lub w pobliżu jej punktów krańcowych , jeżeli zmusiłoby to innych kierujących do najeżdżania na tę linię.

Mając na uwadze cytowany przepis i wskazane przez świadka miejsce zatrzymania się obwinionego , uznać należało, iż obwiniony zatrzymał się w miejscu niedozwolonym. Art. 22 ust. 1 i5 ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, iż kierujący pojazdem może zmieniać kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności , a także powinien zawczasu i wyraźnie sygnalizować zamiar wykonania tych manewrów. Oznacza to, iż włączenie kierunkowskazu winno poprzedzać wykonanie manewru na tyle by inni uczestnicy ruchu nie byli samym manewrem zaskoczeni.

Z zeznań pokrzywdzonego wynika natomiast, iż obwiniony włączył kierunkowskaz i jednocześnie zjechał na jego pas ruchu zajeżdżając mu drogę. Manewr ten był gwałtowny i niespodziewany, zaskoczył go. Obwiniony nie sygnalizował go zawczasu. Z ust 4 cytowanego przepisu wynika także , iż kierujący pojazdem zmieniając zajmowany pas ruchu winien ustąpić pierwszeństwa pojazdowi jadącemu po pasie na który zamierza wjechać. Z zeznań pokrzywdzonego wynika natomiast, iż znajdował się w odległości 20-30 od pojazdu obwinionego, gdy ten ruszył zjeżdżając na jego pas ruchu.

Zmusiło to pokrzywdzonego do hamowania, zmiany kierunku jazdy na przebiegający w lewo w celu uniknięcia zderzenia z pojazdem obwinionego , co stworzyło zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Warunki drogowe były tego dnia trudne, jezdnia oblodzona. W wyniku manewru obwinionego pokrzywdzony stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na pas ruchu dla przeciwnego kierunku jazdy. Zgodnie z §86 ust.3 Rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych linia pojedyncza ciągła oznacza zakaz najeżdżania i przejeżdżania przez tę linię.

§72ust1cyt rozporządzenia określa dozwolony kierunek jazdy z poszczególnych pasów ruchu. Z relacji pokrzywdzonego wynika, iż obwiniony chcąc przejechać przez skrzyżowanie na wprost zjechał z pasa ruchu przeznaczonego do jazdy w prawo na pas do jazdy na wprost przejeżdżając przez linię ciągłą. W świetle wskazanych wyżej okoliczności i faktu naruszenia przez obwinionego podstawowych zasad ruchu drogowego Sąd orzekł wobec obwinionego karę grzywny w wysokości 1000 złotych. Orzeczona kara, w ocenie Sądu, jest współmierna do stopnia zawinienia obwinionego i społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu i nie może być postrzegana jako rażąco surowa.

Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę stworzenie przez obwinionego poważnego zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Obwiniony wykonuje transport osobowy, winien zatem przestrzegać obwiązujących przepisów w ruchu drogowym celem zagwarantowania bezpieczeństwa innym uczestnikom ruchu w tym przewożonym pasażerom. Sąd na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych obciążył obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania i opłatą w łącznej kwocie 200 złotych, uznając, iż osiągane przez niego dochody pozwalają mu na ich uiszczenie.