Appeal dismissed; notary court lacks jurisdiction to review substantive validity of enforcement seizure entry.
Legislator summary
AI generatedThe appeal filed by a participant against a notary court entry regarding an enforcement seizure was dismissed by the District Court. The participant argued procedural violations and claimed the creditor illegally acquired the debtor's assets, but the court held that notary courts only review the form and content of the request. The court ruled that substantive disputes regarding the validity of the enforcement title or ownership rights fall outside the notary court's jurisdiction under the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 626 § 8 k.p.c.; Art. 925 § 1 k.p.c.; Art. 927 k.p.c.; Art. 930 § 1 k.p.c.; Art. 29 ust. 1 k.w.h.; The notary court reviewing an entry for the commencement of enforcement proceedings examines only the form and content of the request and attached documents, excluding any substantive review of the enforcement title's validity or ownership disputes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 352/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Wiesława Buczek - Markowska (spr.) Sędziowie: SO Dorota Gamrat - Kubeczak SO Małgorzata Grzesik po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie działającego w imieniu i na rzecz wierzycieli J. M., E. M. i P. M. przy uczestnictwie A. M. o wpis wzmianki o toczącej się egzekucji z nieruchomości na skutek apelacji uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. akt Dz. Kw 29896/14, Kw nr (...) postanawia : oddalić apelację. Sygn. akt II Ca 352/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r. Sąd Rejonowy Szczecin- Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie X Wydział Ksiąg Wieczystych, utrzymał w mocy zaskarżony wpis wzmianki o wszczęciu egzekucji z nieruchomości na udziale ¼ należącym do A. M., dokonany przez referendarza sądowego w dziale III Kw nr (...). W uzasadnieniu sąd I instancji podkreślił, że zaskarżony wpis został dokonany prawidłowo. Wniosek komornika został prawidłowo złożony i opłacony. Dłużnik oznaczony w wezwaniu do zapłaty należności załączonym przez komornika do wniosku jak i opisana tam nieruchomość są tożsame z ujawnionymi w księdze wieczystej do której skierowany został wniosek.
Zdaniem sądu referendarz sądowy prawidłowo dokonał wpisu na podstawie ww. wezwania zgodnie z wnioskiem komornika. Niewątpliwym jest, iż doszło do wszczęcia egzekucji z nieruchomości wpisanej do przedmiotowej księgi wieczystej. Od postanowienia apelację wywiódł uczestnik A. M. domagając się uchylenia postanowienie i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych, w tym art. 233 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz brak przeprowadzenia postępowania dowodowego.
W uzasadnieniu wskazał, że wierzyciel przejął jego majątek niezgodnie z prawem. Niezgodne z prawem działania podejmuje również komornik.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest niezasadna. Przepis art. 626 8 § 2 k.p.c. określa kognicję sądu pierwszej instancji przy dokonywaniu wpisu i sądu apelacyjnego przy rozpoznawaniu apelacji od wpisu. Zgodnie z jego treścią, rozpoznając wniosek o wpis sąd bada jedynie treść wniosku, treść i formę dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej, przy czym w ramach kognicji sądów wieczystoksięgowych mieści się również badanie i kontrola czynności stanowiącej podstawę wpisu pod wzglądem jej skuteczności materialnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 1963 r., OSN 11/64, poz. 36, z dnia 21 kwietnia 2005 r., III CK 446/04 nie publ.).
Zakres kognicji sądu rozpoznającego wniosek wyznacza także rola ksiąg wieczystych, w tym w szczególności prawne gwarancje prawidłowości dokonywanych wpisów i ich skutki, a badająca i orzekająca rola sądu w takim postępowaniu służy realizacji rządzących nim zasad (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2004 r., II CK 265/04, "Izba Cywilna" 2005, nr 2, s. 50 i z dnia 11 sierpnia 2004 r., II CK 11/04, nie publ.). W myśl art. 924 k.p.c., komornik jednocześnie z wysłaniem dłużnikowi wezwania przesyła do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o dokonanie w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub o złożenie wniosku do zbioru dokumentów.
Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że nakłada on na komornika realizację obowiązku polegającego na tym, że jego działania mają doprowadzić - jeżeli nie zachodzą przeszkody, na które nie ma on wpływu - do dokonania w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji. Jest to niewątpliwie regulacja szczególna uprawniająca komornika do dokonania takiej czynności. Przesyłając wniosek o wszczęciu egzekucji komornik działa w interesie i na rzecz wierzyciela. Wpis w księdze wieczystej o wszczęciu egzekucji ma to znaczenie, że z chwilą jego dokonania, w stosunku do dłużnika, któremu nie doręczono wezwania określonego w art. 923 k.p.c. i w stosunku do osób trzecich, nieruchomość jest zajęta (art. 925 § 1 k.p.c.).
Ze względu na treść art. 29 ustawy o księgach wieczystych i hipotece moc wpisu o wszczęciu egzekucji rozciąga się wstecz do daty złożenia wniosku (wyrok Sądu Najwyższego z 24.II.1997 r. I CKN 96/96, OSNC 1997, nr 10, poz. 142). Skutkiem zajęcia nieruchomości jest bezskuteczność rozporządzenia nią po zajęciu (art. 930 § 1 k.p.c.). Innym skutkiem zajęcia jest wynikający z art. 927 k.p.c. zakaz prowadzenia odrębnej egzekucji do już zajętej nieruchomości. Po zajęciu nieruchomości kolejny wierzyciel może się tylko przyłączyć do postępowania wszczętego wcześniej.
Zgodnie z art. 927 k.p.c. nie może on żądać powtórzenia czynności już dokonanych. W tej sprawie wniosek komornika został prawidłowo złożony i opłacony. Dłużnik oznaczony w wezwaniu do zapłaty należności załączonym przez komornika do wniosku jak i opisana tam nieruchomość są tożsame z ujawnionymi w księdze wieczystej do której skierowany został wniosek. Prawidłowo złożony i opłacony wniosek komornika oraz załączony do niego odpis wezwania do zapłaty należności jest wystarczającą podstawą do wpisu ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji z nieruchomości w dziale III księgi wieczystej.
Odnosząc się do zarzutów apelacji to zgodnie z treścią art. 626 8 § 2 k.p.c., zakres badania sądu rozpoznającego wniosek o wpis do księgi wieczystej jest ograniczony do badania treści wniosku, treści i formy dołączonych do wniosku dokumentów. Oznacza to, że przed sądem wieczystoksięgowym nie mogłoby się toczyć postępowanie dowodowe, powołany przepis wyklucza bowiem przeprowadzanie przez ten sąd jakichkolwiek własnych dowodów i dokonywania na ich podstawie własnych ustaleń. Sąd nie może wyjść poza tak ustawowo zakreślone ramy kognicji w tym postępowaniu.
Zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego wykluczał więc również możliwość kontrolowania zasadności i wymagalności obowiązku stwierdzonego w tytułem egzekucyjnym czy ocenę prawidłowości prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W postępowaniu wieczystoksięgowym nie mogą być także rozpoznawane jakiekolwiek spory z zakresu własności, prowadzące do konkluzji, że dokonanie wpisu zgodnego z wnioskiem doprowadzi do niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Oznacza to, że przytoczone przez skarżącego okoliczności nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, nie mogły być zwłaszcza rozpatrywane jako ewentualna przeszkoda do dokonania wpisu.
Mając to wszystko na uwadze, Sąd Okręgowy orzekł o oddaleniu apelacji stanowiąc jak w sentencji. Podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.