Legislator Case Law & Legislation
IV U 49/17 AI generated

Court dismissed appeal for disability degree increase, upholding expert opinion on mild impairment due to schizophrenia. Appeal rejected as expert opinion was reliable and logical.

Case Number IV U 49/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Regional Court dismissed the appellant's appeal against a decision classifying him as having a mild degree of disability. The appellant argued that his symptoms of schizophrenia and schizoid personality disorder warranted a moderate disability rating, while the expert medical opinion supported only a mild classification. The court upheld the expert's findings, rejecting the appellant's layman objections as unmeritorious and confirming the opinion's reliability and logical basis.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o rehabilitacji osób niepełnosprawnych; art. 282 § 2 k.p.c.; art. 283 § 2 k.p.c.; art. 233 § 1 k.p.c. – Court may assess expert opinion for competence and logic but cannot replace expert conclusions with its own without valid grounds.

Keywords

AI generated
disability degree assessment expert medical opinion schizophrenia impairment appeal dismissal court expert evaluation

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o rehabilitacji osób niepełnosprawnych
art. 282 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 282 § 2 k.p.c. w związku z art.
art. 283 § 2 k.p.c.
w związku z art. 283 § 2 k.p.c. biegli sądowi wydający opinię w niniejszej sprawie złożyli przed objęciem funkcji przysięgę, którą są związani.
art. 233 § 1 k.p.c.
Ponadto opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c.
art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.
Wobec braku podstaw do zmiany orzeczenia Sąd na podstawie art. 477 14 §1 kpc odwołanie oddalił.
art. 282 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 282 § 2 k.p.c.
art. 283 § 2 k.p.c
w związku z art. 283 § 2 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c
Ponadto opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I PR 148/90, OSP 1991/11/300
(I PR 148/90, OSP 1991/11/300) stwierdził, iż „Sąd może oceniać opinię biegłego pod względem fachowości, rzetelności czy logiczności.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 49/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 czerwca 2017 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2017 roku w Ś. sprawy z odwołania P. W. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 03 grudnia 2016 roku, znak: (...). (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności oddala odwołanie.

UZASADNIENIE

Powód P. W. wniósł odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 3 grudnia 2016 roku zaliczającego go do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim, wnosząc o zaliczenie go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W uzasadnieniu odwołania twierdził, że poniesione uszczerbki na zdrowiu uzasadniają zaliczenie go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Strona pozwana Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. wniosła o oddalenie odwołania.

W uzasadnieniu wskazała, że brak jest podstaw do zaliczenia powoda do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód pozostaje pod opieką psychiatry od 2004 roku, leczy się z powodu osobowości schizoidalnej, schizofrenii prostej. Orzeczeniem z dnia 21 października 2016 roku (...) ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. postanowił nie zaliczyć powoda do stopnia niepełnosprawności. Na skutek odwołania powoda Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. w dniu 3 grudnia 2016 roku uchylił zaskarżone orzeczenie i zaliczył powoda do lekkiego stopnia niepełnosprawności.

Dowód: Bezsporne, a ponadto akta (...) w załączeniu. Powód w aspekcie psychiatrycznym cierpi z powodu schizoidalnych zaburzeń osobowości. Ze względu na rodzaj i stopień nasilenia zaburzeń może zostać zaliczony do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim. Niepełnosprawność ma charakter okresowy do 31 grudnia 2018 roku. Wskazane jest korzystanie przez powoda z poradnictwa psychologicznego, leczenia psychiatrycznego i innych form psychicznego wsparcia w warunkach ambulatoryjnych. Wskazana praca spokojna, wymaga szkolenia specjalistycznego.

Powód nie wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji. Nie wymaga stałej lub długotrwałej pomocy lub opieki innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Nie wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Nie dotyczy powoda zatrudnienie w zakładzie aktywności zawodowej, uczestnictwo w terapii zajęciowej, konieczność stałego udziału opiekuna w procesie leczenia, edukacji i rehabilitacji. Nie dotyczą go przepisy określone w art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym.

Dowód: - opinia sądowo – psychiatryczna z dnia 2.05.2017r. k. 12-18. Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył : Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 oraz 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( DZ. U. z 2011 roku , nr 127 , poz. 721 ze zmianami) ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, w zależności od tego, czy niepełnosprawny:

a) jest osobą - niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji, tj. naruszenia sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację (znaczny stopień);

b) jest osobą o naruszonej sprawności organizmu niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych ( stopień umiarkowany );

c) jest osobą o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne ( lekki stopień niepełnosprawności ). Jak wynika z opinii powołanego w sprawie biegłego z zakresu psychiatrii powód może zostać zaliczony do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim.

Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawia za uznaniem opinii jako rzeczowej, spójnej i wyprowadzającej logiczne wnioski końcowe i Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn dla których opinia ta miałyby utracić walor wiarygodnego dowodu w sprawie. W ocenie Sądu opinia biegłego jest rzetelna, oparta na dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy i badaniu powoda i Sąd w pełni podzielił dokonane w niej ustalenia i brak jest podstaw do zanegowania takiego stanowiska biegłego. Biegły sądowy obowiązany jest zaś orzekać zgodnie z wiedzą medyczną, posiadanymi kwalifikacjami i obowiązującymi przepisami.

Zatem jego pole orzekania nie jest ograniczone żadnymi dodatkowymi kryteriami, poza obowiązującymi przepisami. Dlatego zdaniem Sądu, sporządzonym przez biegłych opiniom, nie można odmówić rzetelności i fachowości co do medycznej oceny stanu zdrowia powódki, w odniesieniu do obowiązujących przepisów, tym bardziej, że są to specjaliści z dużym doświadczeniem medycznym i stażem orzeczniczym. Ponadto wydający w sprawie opinię biegły sądowy jest lekarzem niezależnym od stron i nie ma żadnego powodu, aby orzekać na korzyść którejkolwiek ze stron.

Zgodnie z art. 282 § 2 k.p.c. w związku z art. 283 § 2 k.p.c. biegli sądowi wydający opinię w niniejszej sprawie złożyli przed objęciem funkcji przysięgę, którą są związani. Sąd nie znalazł podstaw do zanegowania bezstronności biegłych, jak i ich rzetelności przy wydaniu opinii. Ponadto opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. – na podstawie właściwych dla jej przymiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków.

Warto również przytoczyć pogląd Sądu Najwyższego, który pomimo upływu czasu nie stracił na swojej aktualności. Sąd Najwyższy w swoim wyroku z dnia 19 grudnia 1990 r. (I PR 148/90, OSP 1991/11/300) stwierdził, iż „Sąd może oceniać opinię biegłego pod względem fachowości, rzetelności czy logiczności. Może pomijać oczywiste pomyłki czy błędy rachunkowe. Nie może jednak nie podzielać poglądów biegłego, czy w ich miejsce wprowadzać własnych stwierdzeń”. Powód wprawdzie złożył zastrzeżenia do przedmiotowej opinii, ale zdaniem Sądu była to niemerytoryczna i niczym nie poparta polemika laika z wysoko wykwalifikowanym specjalistą, zmierzająca wyłącznie do zanegowania wniosków niekorzystnych dla powoda.

Wobec braku podstaw do zmiany orzeczenia Sąd na podstawie art. 477 14 §1 kpc odwołanie oddalił.