Appeal dismissed for failure to substantiate grounds; client admitted receiving documents but claimed lack of understanding.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appeal filed by the defendant against the Regional Court's decision to enforce a foreign alimentary judgment. The defendant argued he was unaware of the proceedings and could not understand the documents due to language barriers, though he had received them. The court rejected these claims because the defendant admitted receiving the documents, failed to formally object at the time of delivery, and provided no credible evidence of ignorance or inability to comprehend the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 394 § 3 k.p.c.; Art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal must contain a concise statement of grounds; a failure to substantiate specific objections regarding procedural rights or language barriers renders the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 442/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Andrzej Palacz Sędziowie: SA Anna Gawełko SA Anna Pelc ( spraw.) po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. T. M. z udziałem J. M. o uznanie i nadanie klauzuli wykonalności na skutek zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I Co 91/12 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie .
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy uwzględniając wniosek J. T. M., reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową M. S., w postępowaniu toczącym się z udziałem J. M., stwierdził wykonalność na terenie Rzeczypospolitej Polskiej wyroku Sądu Rejonowego w S. ( S.) N. ( (...)) z dnia 26.08.2009 r. sygn. akt 42 FH 5/08 zasądzającego alimenty na rzecz J. T. M. ur. (...) w S. od pozwanego J. M. zam. (...), (...)-(...) L. Polska przez nadanie temu wyrokowi klauzuli wykonalności z zobowiązaniem Komornika do przeliczenia zasądzonej kwoty na walutę polską według średniego kursu waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień sporządzenia planu podziału, a jeżeli planu podziału nie sporządza się – na dzień wypłaty kwoty wierzycielowi oraz Sąd orzekł stosownie o kosztach postępowania .
Sąd Okręgowy nie uwzględnił zarzutów uczestnika J. M., który wniósł o oddalenie wniosku zarzucając , że o wyżej wymienionej sprawie nie był zawiadomiony , ani nie był wezwany na rozprawę do Sądu Rejonowego w S. w N. , nie otrzymał żadnego zawiadomienia ani wezwania w języku polskim, gdyż od 2003 r. do chwili obecnej mieszka w Polsce, nie zna języka niemieckiego szczególnie w piśmie . Nie brał więc udziału w postępowaniu sądowym, nie z własnej winy, co spowodowało, że był pozbawiony prawa do obrony co do obowiązku alimentacyjnego i wysokości alimentów, poza tym stwierdził , że matka małoletniej wiedziała z kim się wiąże, a więc to, że wraca do Polski i nie będzie go stać na niemieckie alimenty.
Powołując się na art. 24 rozporządzenia Rady (WE ) nr 4/2009 z dnia 18.12.2008 r. w sprawie jurysdykcji prawa właściwego uznania i wykonania orzeczeń oraz o współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych ( Dz. U UE L.7 z 10.01.2009) mającego zastosowanie w niniejszej sprawie stosownie do art. 1 w związku z art. 75 ust. 2 a w/w rozporządzenia , Sąd Okręgowy stwierdził , że orzeczenia nie uznaje się m.in. wtedy, gdy pozwanemu, który nie wdał się w spór nie doręczono dokumentu wszczynającego postępowanie lub dokumentu równorzędnego w czasie i w sposób umożliwiający mu przygotowanie obrony chyba, że pozwany nie złożył przeciwko orzeczeniu środka zaskarżenia chociaż miał taką możliwość.
W rozpatrywanej sprawie wnioskodawczyni wykazała, na podstawie dołączonych do wniosku dokumentów, że ta przesłanka odmowy uznania nie zachodzi . Sam uczestnik zaś przyznał , że dokumenty w sprawie alimentacyjnej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w S. sygn. 42 FH 5/08 otrzymał , ale zarzucił , bo nie były sporządzone w języku polskim . Poza tym z dołączonego do wniosku odpisu orzeczenia Sądu w S., a w szczególności z zapisu zawartego w jego końcowej części wynika, że odpis orzeczenia został zobowiązanemu J. M. doręczony 29.11.2009 r. , co oznacza, że uczestnik miał możliwość – przed wydaniem postanowienia Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie – wniesienia od tego orzeczenia środka zaskarżenia , czego nie uczynił .
Powołując się na art. 8 ust. 1 i 4 rozporządzenia ( WE) nr 1393/2007 z dnia 13.11.2007 w sprawie doręczenia w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych, Sąd stwierdził, że stosownie do tych przepisów adresat może odmówić przyjęcia dokumentu, jeżeli nie został on sporządzony w języku, który rozumie, ani w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych miejsca doręczenia lub jeżeli nie dołączono do niego tłumaczenia na taki język . Jeżeli adresat chce skorzystać z takiego prawa może odmówić przyjęcia dokumentu w momencie jego doręczenia przez zwrócenie go lub zwrócić dokument na niżej wskazany adres, w terminie tygodnia wraz z oświadczeniem o odmowie przyjęcia , o czym zostaje pouczony przez przesłanie wraz z dokumentami podlegającymi doręczeniu załącznika II do tego rozporządzenia zawierającego informację o prawie adresata do odmowy przyjęcia dokumentów sporządzone w wielu językach , w tym w języku polskim .
Uczestnik nie odmówił przyjęcia dokumentów z sądu niemieckiego, ani też nie zwrócił ich z oświadczeniem o odmowie przyjęcia , przy czym stwierdzenie , że nie zna treści tych dokumentów, Sąd uznał za niewiarygodne skoro przez 4 lata pracował w Niemczech , a także nie miał problemu ze zrozumieniem dokumentów stanowiących załączniki do niniejszego wniosku, z których część była w języku niemieckim i nie była przetłumaczona . W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestnik wniósł o jego uchylenie stwierdzając , że nie uczestniczył w żadnej sprawie i nie są mu znane „żadne powody dotyczące tej sprawy”.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 394 § 3 kpc zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma procesowego oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia ze wskazaniem w miarę potrzeby nowych faktów i dowodów . Innymi słowy strona wnosząca zażalenie powinna odnieść się do przyczyn opisanych przez Sąd w uzasadnieniu , dla których wydano zaskarżone postanowienie . Uczestnik wskazał wprawdzie w zażaleniu postanowienie, które zaskarża i zawarł wniosek o jego uchylenie , jednakże jednozdaniowe stwierdzenie , że nie uczestniczył w żadnej sprawie i - jak się należy domyślać – nie wie o co w tej sprawie chodzi, nie poddaje się ocenie .
Sąd Okręgowy szczegółowo odniósł się do zarzutów podniesionych przez uczestnika odnośnie niewiedzy co do sprawy o alimenty toczącej się przed sądem niemieckim, uczestnik zaś skutecznie ustaleń tych nie zakwestionował . Z tej przyczyny Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 kpc , oddalił zażalenie jako bezzasadne .