Social court allows pension claim by correcting formal errors in work certificates regarding special conditions employment.
Legislator summary
AI generatedThe social court granted the insured's appeal, ordering the Social Insurance Institution to recognize a specific period of work under special conditions for pension eligibility. The insured argued that a work certificate issued in 2001, despite minor formal discrepancies in job titles compared to an earlier certificate, accurately reflected their role as an electrical maintenance worker in a gas mine. The court ruled that such administrative errors, stemming from the employer's lack of experience, could not negate the factual reality of the work performed, thereby validating the pension claim.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z FUS art. 184; Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego: Formalne błędy w nazwie stanowiska na świadectwach pracy nie mogą uniemożliwić uznania okresu pracy w szczególnych warunkach, jeśli faktycznie wykonywano pracę odpowiadającą wykazowi.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX U 2250/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2017r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek Protokolant: Monika Holona przy udziale po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017r. w Rybniku sprawy z odwołania G. W. (W.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o prawo do emerytury na skutek odwołania G. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 28 października 2016r. Znak (...) - zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od (...) Sędzia Sygn. akt IX U 2250/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 października 2016r. Znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu G. W. prawa do emerytury z uwagi na brak wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony G. W. złożył odwołanie od powyższej decyzji podnosząc, iż nie został uwzględniony okres pracy w szczególnych warunkach od 16.9.1974r do 31.12.1986r. Sąd po przeprowadzeniu postępowania dowodowego ustalił co następuje: Ubezpieczony G. W. urodził się (...) W dniu 7.10.2016r ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę.
Na dzień 1.1.1999r. ubezpieczony udowodnił 25 lat 6 m/cy i 29 dni okresów składkowych oraz 1 tok i 9 m/cy okresów nieskładkowych, co dało łącznie 27 lat, 3 m/ce i 29 dni ogólnego stażu pracy. W tym 9 lat, 4 m/ce i 17 dni okresów pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy nie zaliczył do pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w KWK (...) M., od 16.9.1974r do 31.12.1986r ponieważ przedłożone świadectwo wykonywania prac w warunkach szczególnych nie spełnia wymogów formalnych. Ze świadectwa przedłożonego przez ubezpieczonego wynika, iż ubezpieczony od 16.9.1974r do 31.12.1986 wykonywał pracę w warunkach szczególnych określoną w Wykazie A Dział II, poz.
I, pkt 9., to jest elektromonter instalacji i urządzeń elektromagnetycznych. W spornym okresie czasu ubezpieczony pracował jako elektromonter w dziale MP-1 w KWK 1 M.. Ubezpieczony pracował w systemie 3-zmianowym w pełnym wymiarze czasu pracy, posiadał stosowne uprawnienia dotyczące konserwacji i naprawy urządzeń elektrycznych do 110 KV. Wykonywał wszelkie prace związane z konserwacją i naprawą maszyn elektrycznych, wentylatorów, linii napowietrznych, silników, związanych z awarią kabli, sprężarek. Praca ubezpieczonego była odpowiedzialna, jak również całej załogi, z uwagi na fakt że Kopalnia 1 M. była Kopalnią gazową.
Wentylatory nie mogły być wyłączone dłużej niż 10 minut, wszystkie linie przesyłowe, kablowe i zasilające, napowietrzne musiały być utrzymywane w stałej gotowości. Współpracownicy ubezpieczonego wykonujący taką samą pracę mają tę pracę zaliczoną jako pracę w warunkach szczególnych. Z uwagi na wykształcenie, uprawnienia SEP oraz zakres czynności ubezpieczony wykonywał pracę elektromontera instalacji i urządzeń elektroenergetycznych na powierzchni a nie pracę elektryka. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt emerytalnych ubezpieczonego, zeznań ubezpieczonego, zeznań świadków:
S. T., B. M., B. F.. Sąd zważył: Zgodnie z art. 184 ustawy z 17.12.1998r o emeryturach i rentach z FUS oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z 7.2.1983r w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, prawo do emerytury przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po dniu 31.12.1948r, jeżeli osiągnie wiek 60 lat oraz na dzień 1.1.1999r spełni następujące warunki: - udokumentuje 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze; - nie przystąpił do OFE, albo jeżeli jest członkiem tego funduszu, złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym Funduszu Emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochodu Budżetu Państwa.
W przypadku ubezpieczonego sporną okolicznością był fakt wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Zdaniem Sądu do okresu uznanego przez organ rentowy należy zaliczyć okres zatrudnienia w charakterze elektromontera od 16.9.1974r do 31.12.1986r. Powyższa okoliczność została udokumentowana przez pracodawcę w postaci świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych. Błędy formalne dotyczące różnicy w nazwie stanowiska w świadectwie pracy i świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach nie mogą warunkować, że ubezpieczony takiej pracy nie wykonywał.
Świadectwo pracy, gdzie zostało określone stanowisko ubezpieczonego jako elektryk na powierzchni zostało wydane w dniu 2.1.1987r, natomiast świadectwo wykonywania prac w warunkach szczególnych w dniu 16.1.2001r. Pracodawca zdawał sobie sprawę, jakie okoliczności potwierdza, jest ono szczegółowe i wydane zgodnie z wymogami. Drobne błędy dotyczące podstawy prawnej nie mogą obciążać w sensie negatywnym pracownika. Wynikają z braku wiedzy i doświadczenia pracodawcy. Sąd dał również wiarę zeznaniom świadków występujących w sprawie, to jest T., F. i M..
Zeznania te są szczegółowe, spójne z zeznaniami ubezpieczonego, logiczne i przekonywujące. Wszystkie powyższe okoliczności uzasadniają uwzględnienie odwołania, stąd Sąd orzekł jak w sentencji po myśli art. 477 14 § 2 kpc. Sędzia: