Legislator Case Law & Legislation
II K 404/16 AI generated

Court convicted defendant of theft and robbery, imposing prison sentence and restitution despite addiction diagnosis.

Case Number II K 404/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant of theft and robbery, sentencing him to one year and six months in prison. The prosecution argued for a harsh penalty based on the defendant's prior record and the significant value of stolen goods, while the defense highlighted his alcohol and drug addiction. The court rejected the defense's claim of diminished capacity, relying on expert opinions that confirmed the defendant retained full criminal responsibility at the time of the crimes.

Legislator headnote

AI generated

Art. 278 § 1 kk; Art. 279 § 1 kk; Art. 53 § 1 k.k.: The court established that a diagnosis of substance addiction and personality disorders does not automatically negate criminal responsibility if the expert opinion confirms the defendant possessed the capacity to understand and control their actions.

Keywords

AI generated
theft and robbery criminal responsibility substance addiction sentencing guidelines restitution of damages prior criminal record expert psychiatric opinion

Cited Legislation

AI generated
Art. 278 § 1 kk
przestępstwa z art. 278 § 1 kk II.
Art. 279 § 1 kk
przestępstwa z art. 279 § 1 kk 2.
Art. 53 § 1 k.k.
Zdaniem Sądu, orzeczona względem oskarżonego kara jest adekwatna do stopnia jego winy, stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, jak również realizują wymogi prewencji szczególnej i ogólnej, o których mowa w art. 53 § 1 k.k. Na podstawie art.
Art. 46 § 1 kk
na podstawie art. 46 § 1 kk zobowiązuje oskarżonego A.
Art. 63 § 1 kk
na podstawie art. 63 § 1 i 5 kk na poczet orzeczonej wobec A.
Art. 63 § 5 kk
na podstawie art. 63 § 1 i 5 kk na poczet orzeczonej wobec A.
art. 53 § 1 k.k
Zdaniem Sądu, orzeczona względem oskarżonego kara jest adekwatna do stopnia jego winy, stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, jak również realizują wymogi prewencji szczególnej i ogólnej, o których mowa w art. 53 § 1 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 404/16 PR 2 Ds. 265.2016

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2017r. Sąd Rejonowy w Lidzbarku Warmińskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Marta Banaś - Grabek Protokolant: asystent sędziego Jakub Rozenfeld w obecności Prokuratora: nieobecny, zawiadomiony po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 11.01.2017r., 22.02.2017r. i 22.03.2017r. w L. sprawy:

1. A. P. , syna R. i M. z domu Damek, urodzonego (...) w B. oskarżonego o to że: I. w dniu 16 września 2016r. w O., woj. (...)- (...), zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki L. wartości 1000 zł, czym działał na szkodę E. K.; - tj. przestępstwa z art. 278 § 1 kk II. w nocy z 11 na 12 października 2015r. w O. ul. (...), woj. (...)- (...), po uprzednim wypchnięciu szyby w drzwiach wejściowych do sklepu jubilerskiego dostał się do jego wnętrza gdzie po rozbiciu gablot zabrał w celu przywłaszczenia biżuterię srebrną i zegarki o łącznej wartości 5813,90 zł, czym działał na szkodę J.

W. (1), powodując jednocześnie straty na kwotę 1061 zł - tj. przestępstwa z art. 279 § 1 kk 2. R. G. , syna A. i H. z domu J., urodzonego (...) w B. oskarżonego o to że: w okresie od sierpnia 2016r. do 16 września 2016r. w O., woj. (...)- (...), w krótkich odstępach czasu, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nabył od A. P. i innych osób mienie w postaci laptopa marki S., laptopa marki A., telefonu komórkowego marki M., telefonu komórkowego marki (...), telefonu komórkowego marki L., telefonu komórkowego matki I phone, telefonu komórkowego marki S. (...) i telefonu komórkowego marki L., łącznej wartości nie mniej niż 500 zł, stanowiących własność E. K. i innych osób wiedząc o tym, że przedmioty te pochodzą z przestępstwa; - tj. przestępstwa z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 12 kk orzeka I. oskarżonego A.

P., w ramach czynu zarzuconego mu w pkt I, uznaje za winnego tego, że w dniu 16 września 2016r. w O., woj. (...)- (...), zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki L., o wartości 444,00 zł, czym działał na szkodę E. K., tj. wykroczenia z art. 119 § 1 kw i za to z mocy art. 119 § 1 kw skazuje go i wymierza mu karę 8 (ośmiu) dni aresztu; II. oskarżonego A. P. uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu w pkt II czynu z tym ustaleniem, że dopuścił się go w nocy z 11 na 12 października 2016r i za to z mocy art. 279 § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III. oskarżonego R. G. uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to z mocy art. 291 § 1 kk w zw. z art. 12 kk skazuje go, zaś przy zastosowaniu art. 37a kk wymierza mu karę grzywny w wymiarze 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) zł; IV. na podstawie art. 46 § 1 kk zobowiązuje oskarżonego A. P. do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego J. W. (1) kwoty 5.077,6 zł tytułem naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody; V. na podstawie art. 63 § 1 i 5 kk na poczet orzeczonej wobec A.

P. kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 18.09.2016r. godz. 09:20 do dnia 19.09.2016r. godz. 14:15 i okres tymczasowego aresztowania od dnia 12.10.2016r. godz. 09:00 do dnia 21.12.2016r.; VI. na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy z 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze oraz § 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 w zw. z § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.

A. K. kwotę 180,00 (sto osiemdziesiąt 00/100) złotych, powiększoną o należną stawkę podatku VAT za obronę oskarżonego A. P. z urzędu w postępowaniu przygotowawczym, a nadto kwotę 588 (pięćset osiemdziesiąt osiem) zł, powiększoną o należną stawkę podatku VAT za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu sądowym ; VII. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.

S ygn. akt sprawy II K 404/16

UZASADNIENIE

Sąd ustalił, co następuje: A. P. ma 37 lat i jest mieszkańcem O.. Ma podstawowe wykształcenie, nie ma zawodu. Zamieszkuje z partnerką. Ma na utrzymaniu troje małoletnich dzieci. Utrzymuje siebie i rodzinę z prac dorywczych (k. 312v. i 52). W O. przy ul. (...) mieści się sklep jubilerski należący do J. W. (1). W nocy z 11 na 12 października 2016r. A. P. po uprzednim wypchnięciu szyby w drzwiach wejściowych do sklepu jubilerskiego, dostał się do jego wnętrza, gdzie po rozbiciu gablot, zabrał w celu przywłaszczenia biżuterię srebrną i zegarki o łącznej wartości 5813,90 zł, czym działał na szkodę J.

W. (1), powodując jednocześnie straty w postaci wybitej szyby na kwotę 1061 zł. Nad ranem 12 października 2016r. J. W. otrzymał telefoniczne powiadomienie o włamaniu do jego sklepu i niezwłocznie udał się na miejsce. Obejrzał nagranie z monitoringu i przekazał jej policji. Funkcjonariusze policji rozpoznali i o godz. 09:00 zatrzymali A. P., którzy wyjawił, że część skradzionych przedmiotów ukrył w pomieszczeniu piwnicy w budynku nr (...) przy ul. (...) w O.. W trakcie czynności przeszukania piwnicy ujawniono worek foliowy po ziemi do kwiatów, a w nim trzy zegarki i 5 srebrnych łańcuszków.

Odzyskane przedmioty zwrócono pokrzywdzonemu, który oszacował ich wartość na kwotę 736,29 zł. (dowody: protokół oględzin miejsca k. 111-112 i 126-127, protokół przeszukania miejsca k. 142-144, protokół zatrzymania osoby k. 156, zeznania J. W. k. 107-108, 193v. i 314-314v., kalkulacja szkody k. 195 oraz 397 i nast., zeznania D. S. k. 158v. i 367v., wyjaśnienia oskarżonego k. 150-151, 152-153) P rzesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu przestępstwa i wyjaśnił, że wieczór z 11 na 12.10.2016r. spędzał w towarzystwie (...).

S.. Gdy przechodzili obok sklepu jubilerskiego, uderzył nogą w szybkę, która wpadła do środka. Wszedł do lokalu, po czym zaczął wybijać ręką szklane gabloty, zabierając z nich łańcuszki i zegarki i chowając pod kurtkę. Gdy wybiegł ze sklepu część skradzionych przedmiotów mu wypadła i zagubił je. Wszedł do budynku nr (...) przy ul. (...), gdyż były otwarte drzwi. W piwnicy znalazł worek foliowy, w którym ukrył skradzione rzeczy, po czym worek włożył do rynny. Planował wrócić po skradzione przedmioty później. Udał się pograć na automatach, następnie wrócił do domu, przebrał się, umył i udał do D.

S., aby wspólnie zażyć dopalacze. Nie mówił koledze o włamaniu. U. D. S. został zatrzymany przez policję. Dodał, że nie kontroluje swojego zachowania, gdyż jest uzależniony od dopalaczy (k. 150-151, 152-153 i 199-200). Przed Sądem oskarżony również przyznał się i podtrzymał złożone uprzednio wyjaśnienia (k. 312v.-313).

Sąd zważył, co następuje:

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego A. P., który przyznał się do dokonania zarzuconego mu przestępstwa, albowiem w tym zakresie są one zbieżne z pozostałym zebranym materiałem dowodowym w postaci logicznych, spójnych i całkowicie obiektywnych zeznań pokrzywdzonego J. W. oraz funkcjonariusza policji w osobie D. S., nagrania z monitoringu oraz protokołów oględzin i przeszukania. Sąd podzielił również zeznania świadków w osobach: E. L., P. Drapały, G. H., Z. K., P. M., N. B., aczkolwiek nie czynił na ich podstawie ustaleń faktycznych, gdyż wymienieni świadkowie nie mieli wiedzy o okolicznościach istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

Co do zeznań D. S., którzy towarzyszył A. J. P. należy wskazać, że podał on, iż wracając do domu po północy minęli sklep jubilerski i się rozstali. Dodał, że on udał się do domu i nie wie, co robił oskarżony. Zeznania D. S. nie zasługują w tym zakresie na podzielenie, jako że monitoring zarejestrował w trakcie wybijania szyby przez oskarżonego drugiego mężczyznę, a sam oskarżony wyjaśniał, że rozbił szybę jeszcze w obecności D. S., jednakowoż okoliczność ta nie ma znaczenia dla kwestii odpowiedzialności A. J.

P.. W ocenie Sąd wiarygodne są nadto dokumenty w postaci protokołów, które nie były kwestionowane przez strony. Ze względu na fakt, iż w toku postępowania pojawiły się uzasadnione wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, został dopuszczony dowód z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów na okoliczność jego poczytalności w czasie inkryminowanym i zdolności do udziału w toczącym się postępowaniu. Biegli u oskarżonego nie stwierdzili u oskarżonego choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, a rozpoznali u niego zespół uzależnienia spowodowany używaniem alkoholu i dopalaczy oraz zaburzenia osobowości.

W ocenie biegłych, w czasie inkryminowanym, oskarżony miał zachowaną zarówno zdolność rozpoznania znaczenia przedsiębranego czynu, jaki i zdolność pokierowania swoim postępowaniem (opinia k. 68-71 i opinia uzupełniająca k. 239). Sąd podzielił opinie w całości, gdyż są obiektywne, oparte na fachowej wiedzy i doświadczeniu biegłych, a zawarte w nich wnioski logiczne. Należy nadmienić, iż żadna ze stron opinii nie negowała. W świetle całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego wina oskarżonego A. P. w zakresie popełnienia przypisanego mu przestępstwa nie budzi wątpliwości.

Sąd uznał A. P. za winnego tego, że w nocy z 11 na 12 października 2016r. w O. na ul. (...), woj. (...)- (...), po uprzednim wypchnięciu szyby w drzwiach wejściowych do sklepu jubilerskiego dostał się do jego wnętrza, gdzie po rozbiciu gablot, zabrał w celu przywłaszczenia biżuterię srebrną i zegarki o łącznej wartości 5813,90 zł, czym działał na szkodę J. W. (1), powodując jednocześnie straty na kwotę 1061 zł, tj. przestępstwa z art. 279 § 1 kk. W konsekwencji, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Jako okoliczność obciążającą Sąd uwzględnił dotychczasową wielokrotną karalność A. J. P., w tym za przestępstwa przeciwko mieniu (odpisy wyroków k. 88-105 i dane o karalności k. 415-416) oraz znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu przestępstwa, polegający na dążeniu do osiągnięcia bezprawnej korzyści majątkowej. Jako okoliczność łagodząca zostało potraktowane przyznanie się oskarżonego do winy, wyrażony żal i skrucha, przeproszenie pokrzywdzonego oraz rozpoznany u niego przez biegłych zespół uzależnienia spowodowany używaniem alkoholu i dopalaczy oraz zaburzenia osobowości.

Zdaniem Sądu, orzeczona względem oskarżonego kara jest adekwatna do stopnia jego winy, stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, jak również realizują wymogi prewencji szczególnej i ogólnej, o których mowa w art. 53 § 1 k.k. Na podstawie art. 46 § 1 kk orzeczono od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego J. W. kwotę 5.077,6 zł tytułem naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody. Od kwoty powstałej szkody odliczono kwotę odzyskanych przez pokrzywdzonego 3 zegarków i 5 łańcuszków wyliczoną przez J. W. na 736,29 zł (k. 398).

Należy przy tym wskazać, że strony nie kwestionowały wartości powstałej szkody, przyjętej zgodnie z kalkulacjami zaprezentowanymi przez pokrzywdzonego. Zgodnie z art. 63 § 1 i 5 kk na poczet kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 18.09.2016r. godz. 09:20 do dnia 19.09.2016r. godz. 14:15 i okres tymczasowego aresztowania od dnia 12.10.2016r. godz. 09:00 do dnia 21.12.2016r. (k. 47-48 i k. 330). O wynagrodzeniu za obronę z urzędu orzeczono po myśli obowiązujących w tym zakresie przepisów.

Oskarżonego zwolniono od kosztów sądowych, albowiem odbywa karę pozbawienia wolności, nie jest zatrudniony i nie posiada majątku. Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.