Court allows appeal against dismissal of misdemeanor case due to procedural initiation extending limitation period.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Złotoryi dismissed the prosecution's case against the defendant for a misdemeanor due to the expiration of the limitation period. The Public Prosecutor appealed, arguing that the procedural act of presenting charges in a preliminary investigation against a presumed felony extended the limitation period to two years. The Court of Appeal agreed, ruling that such procedural acts constitute the initiation of proceedings under the relevant statute, thereby preventing the expiration of the limitation period.
Legislator headnote
AI generatedArt. 45 § 1 kw; Art. 59 § 2 kpw: The initiation of criminal proceedings, including the presentation of charges in a preliminary investigation, extends the limitation period for misdemeanors from one to two years from the date of the offense.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt IV Kz 215/17 L., dnia 14 lipca 2017 r. Sygnatura akt oskarżyciela: RSOW 273/17 POSTANOWIENIE Sąd Okręgowy w Legnicy – IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Lech Mużyło Protokolant: sekr. sąd. Antonina Kubiena po rozpoznaniu w sprawie przeciwko M. Ś. s. S. urodz. (...) obwinionemu o wykroczenie z art. 119 § 1 kw zażalenia wniesionego dnia 08.06.2017 r. przez Komendanta Powiatowej Policji w Z. na postanowienie Sądu Rejonowego w Złotoryi z dnia 31 maja 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania na podstawie art. 437 § 2 kpk p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do dalszego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Złotoryi.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Złotoryi postanowieniem z dnia 31 maja 2017 r. w sprawie obwinionego M. Ś. o sygn. akt II W 283/17 na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw odmówił wszczęcia postępowania przeciwko M. Ś. obwinionemu o czyn z art. 119 § 1 kw – wobec przedawnienia orzekania. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem Komendant Powiatowej Policji w Z. zarzucając obrazę art. 45 § 1 kw poprzez uznanie, iż wobec obwinionego nastąpiło przedawnienie orzekania i wniósł o jego uchylenie oraz rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy na zasadach ogólnych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne. Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z treścią art. 45 § 1 kw termin przedawnienia wykroczenia liczy się zawsze od dnia jego popełnienia, z tym że przedłuża go czynność procesowa w postaci wszczęcia postępowania, wówczas bowiem przedawnienie następuje po upływie 2 lat od popełnienia czynu. Nie ma też najmniejszych wątpliwości, że wszczęciem postępowania jest zarządzenie prezesa sądu kierującego sprawę do rozpoznania na rozprawie bądź posiedzeniu. Przedłużenie okresu przedawnienia z jednego roku do dwóch lat od popełnienia wykroczenia następuje tylko wtedy, gdy w okresie roku od popełnienia wykroczenia prezes sądu wydał zarządzenie przewidziane treścią art. 59 § 2 kpw.
W tym zakresie sprawa jest jasna i nie pozostawia żadnych wątpliwości. Jednak w niniejszym przypadku mamy do czynienia z sytuacją innego rodzaju, mianowicie zarzucony obwinionemu czyn, jako wykroczenie z art. 119 § 1 kw wcześniej oceniono jako przestępstwo i w związku z tym toczyło się postępowanie przygotowawcze w trakcie którego M. Ś. w dniu 24.04.2016 r. przedstawiono zarzut kradzieży mienia z art. 278 § 1 kk (k. 18). W świetle takiego stanu rzeczy obowiązkiem sądu było, więc rozważenie jakie znaczenie procesowe ma powołane wyżej postanowienie o przedstawieniu zarzutu w kontekście przedłużenia okresu przedawnienia o jakim mowa w treści art. 45 §1 kw.
Odnosząc się do tej kwestii należy wskazać, że ani przepis art. 45 § 1 kw ani żadna inna norma prawa wykroczeń nie wyjaśniają treści pojęcia „wszczęcie postępowania” co wynika z faktu, że należy ono do kategorii pojęć procesowych. Skoro więc kpw w treści art. 59 § 2 wskazuje co należy rozumieć przez wszczęcie postępowania, to także inna czynność procesowa podjęta w postępowaniu karnym powinna być uznana za odpowiadającą zarządzeniu określonemu w art. 59 § 2 kpw. Taką inną czynnością przedłużającą okres przedawnienia w przypadku uruchomienia postępowania karnego o czyn, który później okazał się wykroczeniem będzie wszczęcie postępowania przygotowawczego in personam (por. postanowienie SN z 21.10.2003 II KZP 9/03 OSNKW 2003/11-12/92, K.
Marszał OSP 2004/8/102). Oznacza to zatem, że w razie prowadzenia postępowania o czyn, który wstępnie uznano za przestępstwo później zaś okazało się że jest to wykroczenie przedłużenie okresu przedawnienia z roku do 2 lat nastąpi wtedy gdy w ciągu pierwszego roku zostanie wydane postanowienie o przedstawieniu zarzutów lub domniemany sprawca zostanie przesłuchany w dochodzeniu, w którym przedstawienie zarzutów nie jest wymagane (art. 325 § 1 kpk). Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia w niniejszej sprawie. Zarzucany obwinionemu czyn miał być popełniony 22.04.2016 r., zaś 24.04.2016 r. przedstawiono mu zarzut przestępstwa z art. 278 § 1 kk (k. 18).
W świetle zatem tego co przestawiono wyżej wbrew stanowisku Sądu Rejonowego należy przyjąć, że okres przedawnienia karalności wobec obwinionego przedłużył się do dwóch lat od daty popełnienia czynu – co oznacza, że upływa dopiero z dniem 22.04.2018 r. Już tylko na marginesie należy zaznaczyć, że na gruncie prawa wykroczeń karalność czynu ustaje jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok (a gdy w tym czasie wszczęto postępowanie 2 lata), ale liczone także od momentu popełnienia wykroczenia, a nie jak w prawie karnym powszechnym kiedy to okres wydłużenia karalności zaczyna swój bieg po ustaniu pierwotnego terminu przedawnienia (por. wyrok SN z dnia 5.03.2015 r., II KK 293/14 Prok i Pr. 2015/6/9).
Reasumując więc należało uznać, że zażalenie oskarżyciela publicznego było zasadne. Orzeczono zatem jak na wstępie.