Social security court dismisses appeal for social pension due to lack of total work incapacity.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Institution denied a social pension because the medical commission found the applicant only partially incapacitated. The applicant appealed, arguing her epilepsy had been treated for twenty years and she remained totally unable to work. The court rejected the appeal, ruling that the expert medical opinion establishing partial incapacity was reliable and that the statutory requirement for a social pension in conjunction with a family pension is total work incapacity.
Legislator headnote
AI generatedArt. 68 of the Social Security Act; Art. 4 of the Social Pension Act: To receive a social pension concurrent with a family pension, the insured must prove total work incapacity arising before the age of 18; partial incapacity does not satisfy this condition.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 139/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 grudnia 2013r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013r. w Siedlcach na rozprawie odwołania J. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 25 stycznia 2013 r. (Nr (...) ) w sprawie J. O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty socjalnej oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 139/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 25.01.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonej J. O. przyznania prawa do renty rodzinnej w zbiegu z rentą socjalną albowiem Komisja Lekarska ZUS nie stwierdziła u niej całkowitej niezdolności do pracy. W związku z tym pozwany ZUS stwierdził, że ubezpieczona nie spełnia przesłanek określonych w art. 68 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r Nr 153 poz. 1227), oraz przesłanek określonych w art. 4 ustawy z dnia 27.06.2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. Nr 135 poz. 1268). Od decyzji tej odwołanie złożyła ubezpieczona J. O., która wnosiła o jej zmianę, twierdząc, że lekarz orzecznik ZUS błędnie ocenił jej stan zdrowia, jej choroba trwa od 20 lat. W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie, powołując się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Ubezpieczona J. O. ur. (...) była uprawniona do renty rodzinnej w zbiegu z rentą socjalną do 31.12.2012 r. W dniu 12.11.2012 r. złożyła wniosek do ZUS o przyznanie prawa do renty na dalszy okres. W toku postępowania orzeczniczego Komisja Lekarska ZUS rozpoznała u niej padaczkę dobrze kontrolowaną lekami i w ocenie tego organu obecnie ubezpieczona nie jest całkowicie niezdolna do pracy (k. 25 – 26 a.l.). Orzeczenie to stało się podstawą do wydania zaskarżonej decyzji z dnia 25.01.2013 r. (k. 169 a.r.). W toku postępowania odwoławczego Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych lekarzy neurologa, psychiatry i psychologa (k. 9 i 11 a.s.).
Biegli wymienionych specjalności rozpoznali u wnioskodawczyni padaczkę oraz astenię organiczną. W ocenie biegłych schorzenia te powodują częściową okresową niezdolność do pracy, która powstała przed 18 rokiem życia. Na rozprawie ubezpieczona nie zgadzała się z opinią biegłych, twierdząc, że na padaczkę leczy się od 20 lat. Ponadto twierdziła, że doszły jej nowe schorzenia narządów wewnętrznych, jednakże żadnych wyników badań nie przedstawiła (k. 21 a.s.). Sąd z urzędu dopuścił dowód z opinii uzupełniającej dotychczasowych biegłych aby wypowiedzieli się na czym polegała poprawa stanu zdrowia ubezpieczonej w stosunku do poprzedniego okresu.
W opinii uzupełaniającej biegli podtrzymali swoją ocenę argumentując, iż opierali się na wyniku badania psychologicznego, które wykazało, że poziom funkcjonowania intelektualnego badanej oraz stopień nasilenia zmian organicznych w ośrodkowym układzie nerwowym powoduje częściową niezdolność do pracy. Ponadto twierdzili, że wyniki przeprowadzonych badań psychologicznych korelują z wynikami badań konsultantów ZUS (k. 25 a.s.). Na kolejnej rozprawie ubezpieczona ponownie nie zgadzała się z opinią biegłych argumentując to, że przez wiele lat orzekano u niej całkowitą niezdolność do pracy z powodu padaczki.
Twierdziła również, że wcześniej nigdy nie pracowała zarobkowo (k. 34 a.s.). W ocenie Sądu Okręgowego odwołanie ubezpieczonej nie jest zasadne. Przeprowadzony dowód z opinii biegłych lekarzy neurologa, psychiatry i psychologa jest miarodajny i obiektywny. Biegli uzasadnili szczegółowo swoją opinię stwierdzając w jej uzasadnieniu, że ubezpieczona wprawdzie od dzieciństwa jest leczona na padaczkę, napady występują do kilku w miesiącu. Podkreślili również, że od wielu lat ubezpieczona nie wymagała leczenia szpitalnego. Rozpoznanie schorzenie stanowi przeciwskazanie do pracy na wysokości, przy maszynach w ruchu i wysokiej temperaturze, a także do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz w kontakcie z energią elektryczną i ostrymi narzędziami.
Dlatego też w ocenie biegłych opiniowana może wykonywać inne prace które nie zawierają tego rodzaju przeciwwskazań. Zdaniem Sądu wnioski zawarte w tej opinii są przekonywujące. Okoliczność, iż ubezpieczona przez ostatnie lata pobierała świadczenie związane z orzeczeniem całkowitej niezdolności do pracy nie przesądza, iż obecnie jest ona częściowo niezdolna do pracy. nie przedstawiła ona żadnych nowych dokumentów ani też nie złożyła wniosków dowodowych. W świetle powołanych wyżej przepisów art. 68 ustawy o FUS a także art. 4 o rencie socjalnej warunkiem uzyskania tych dwóch świadczeń w zbiegu jest całkowita niezdolność do pracy, która powstała przed 18-tym rokiem życia.
J. O. nie spełnia warunku całkowitej niezdolności do pracy w związku z tym jej odwołanie z mocy art. 477 14 § 1 kpc podlegało oddaleniu.