Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 1458/16 AI generated

Court dismisses appeal and quashes sentence due to statute of limitations barring prosecution for minor offenses.

Case Number VI Ka 1458/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeals filed by the defense attorneys against the first-instance verdict. Although the lower court correctly established the defendants' guilt based on evidence, the appellate court found a fatal procedural flaw: the statute of limitations for prosecuting the minor offenses had expired. Consequently, the court quashed the sentence and ordered the criminal proceedings to be discontinued, shifting the procedural costs to the state treasury.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.; Art. 45 § 1 k.w.: When the statute of limitations for prosecution has expired, the criminal proceedings must be discontinued, and any prior judgment convicting the accused is quashed.

Keywords

AI generated
statute of limitations prosecution expiration quashing of verdict discontinuation of proceedings minor offenses appellate review state treasury costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.
obwinionej o czyn z art. 51 § 1 kw P.
Art. 45 § 1 k.w.
Zgodnie z art. 45 § 1 k.w. (w brzmieniu obowiązującym na datę czynu) karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, przy czym jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu.
Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.
Faktycznie bowiem w sprawie zaszła – już po wydaniu zaskarżonego wyroku - bezwzględna przyczyna odwoławcza, o jakiej mowa w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w., ponieważ w odniesieniu do przypisanego obwinionym wykroczenia nastąpiło przedawnienie orzekania, co stanowi ujemną przesłankę procesową określoną w art.
art. 104 § 1 pkt 7 k.p
Faktycznie bowiem w sprawie zaszła – już po wydaniu zaskarżonego wyroku - bezwzględna przyczyna odwoławcza, o jakiej mowa w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w., ponieważ w odniesieniu do przypisanego obwinionym wykroczenia nastąpiło przedawnienie orzekania, co stanowi ujemną przesłankę procesową określoną w art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Warszawa, dnia 30 maja 2017 r. Sygn. akt VI Ka 1458/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Anita Jarząbek - Bocian protokolant: p.o. protokolanta sądowego Renata Szczegot po rozpoznaniu dnia 30 maja 2017 r. w Warszawie sprawy D. R., córki M. i R., ur. (...) w N. obwinionej o czyn z art. 51 § 1 kw P. Z., syna A. i R., ur. (...) w N. obwinionego o czyn z art. 51 § 1 kw P. C., córki S. i T., ur. (...) w N. obwinionej o czyn z art. 51 § 1 kw K. C., syna S. i T., ur. (...) w N. obwinionego o czyn z art. 51 § 1 kw na skutek apelacji wniesionych przez obrońców wszystkich obwinionych od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 13 września 2016 r. sygn. akt II W 140/15 uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 punkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie karne wobec D. R., P. Z., P. C. i K. C. o wykroczenie z art. 51 § 1 kw umarza; kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 1458/16

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Żadna z wywiedzionych apelacji, a zatem przez obrońców obwinionych D. R., P. Z., P. C. i K. C. na uwzględnienie nie zasługiwała. Kompleksowa analiza zgromadzonego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że ustalenia faktyczne, jakie na jego podstawie poczynił Sąd I instancji, są prawdziwe i odpowiadające tym dowodom. Sąd ten nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania, ani nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych, przeprowadził niezbędne dla prawidłowego wyrokowania dowody i tak zgromadzony materiał ocenił w sposób wszechstronny oraz pozbawiony błędów natury faktycznej, czy też logicznej.

Sąd Rejonowy dokonując analizy – z poszanowaniem wyżej wskazanych zasad procesowych - zgromadzonego materiału dowodowego prawidłowo ustalił stan faktyczny i w oparciu o te ustalenia słusznie uznał winę obwinionych. W pisemnych motywach wyroku Sąd ten wyjaśnił, a przedstawiona argumentacja w pełni przekonuje, na jakich dowodach oparł to ustalenie. Stąd też odmienne twierdzenia apelujących, a dotyczące oceny dowodów należy traktować jedynie w kategoriach polemiki, która wobec jednoznacznej wymowy pozostałych dowodów zebranych w sprawie zamierzonego rezultatu w postaci podważenia słuszności wyroku osiągnąć nie mogła.

Z tych też przyczyn wnioski odwoławcze zawarte w apelacjach o zmianę wyroku i uniewinnienie obwinionych nie mogły zostać uwzględnione. Trafnie natomiast podniósł w toku rozprawy odwoławczej obrońca oskarżonych D. R. i P. Z., iż wobec przedawnienia karalności czynów przypisanych tym obwinionym zaskarżony wyrok musi zostać uchylony, a postępowanie umorzone. Ta sytuacja procesowa znajduje także zastosowanie wobec pozostałych obwinionych: P. C. i K. C.. Faktycznie bowiem w sprawie zaszła – już po wydaniu zaskarżonego wyroku - bezwzględna przyczyna odwoławcza, o jakiej mowa w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w., ponieważ w odniesieniu do przypisanego obwinionym wykroczenia nastąpiło przedawnienie orzekania, co stanowi ujemną przesłankę procesową określoną w art. 5 § 1 pkt. 4 k.p.w.

Zgodnie z art. 45 § 1 k.w. (w brzmieniu obowiązującym na datę czynu) karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, przy czym jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Czyn przypisany obwinionym został popełnione w okresie od 7 stycznia do 8 stycznia 2015r. przy czym w okresie roku od jego popełnienia wszczęto postępowanie. W tej sytuacji karalność wykroczenia przypisanego obwinionym ustała z upływem 2 lat od daty popełnienia, a więc z dniem 8 stycznia 2017r.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 punkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie karne wobec D. R., P. Z., P. C. i K. C. o wykroczenie z art. 51 § 1 kw umorzył, a kosztami postępowania w sprawie obciążył Skarb Państwa. W tym stanie rzeczy orzeczono jak wyżej.