Court dismissed request to revoke inheritance rejection due to lack of diligence in verifying estate debts.
Legislator summary
AI generatedThe court rejected the applicant's request to revoke the legal consequences of failing to declare rejection of an inheritance. The applicant relied solely on her brother's statement that he accepted the entire estate without attempting to verify debts or the estate's status. The court found the applicant failed to exercise the required diligence mandated by inheritance law, as she did not investigate potential liabilities before relying on her brother's account. Consequently, the statutory conditions for court approval of revoking the consequences of non-declaration were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1019 § 1, 2, 3 kc; Art. 84 § 1, 2 kc: A claimant may only be granted permission to revoke the legal consequences of failing to declare acceptance or rejection of an inheritance if they can prove a significant error regarding the estate's composition and value, which requires demonstrating that the decedent had no knowledge of debts despite reasonable efforts to ascertain the true state of the estate.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ns 1266/16
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni M. G. wystąpiła o zatwierdzenie uchylenia się od skutków niezłożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po D. R..
Sąd ustalił i zważył co następuje:
Jak wynikało bezpośrednio z zeznań samej wnioskodawczyni (e-protokół z 2.6.2017) nie podjęła ona po śmierci spadkodawczyni żadnych czynności związanych ze spadkiem, w szczególności nie próbowała ustalać czy zmarła siostra nie pozostawiła długów. Zdała się jedynie na informację od brata T. R. jakoby przejął on notarialnie cały spadek. Ze stanowiska wnioskodawczyni nie wynikało by w jakikolwiek sposób próbowała weryfikować wiadomości uzyskane od brata. Do otwarcia spadku (śmierci spadkodawczyni) doszło 27 września 2010r. (akt zgonu k. 6).
Wniosek o zatwierdzenie uchylenia się od skutków niezłożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku podlegał oddaleniu. Jak wynika z art. 1019 § 1 kc jeżeli oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku zostało złożone pod wpływem błędu lub groźby, stosuje się przepisy o wadach oświadczenia woli z tym, że uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia powinno nastąpić przed sądem zaś spadkobierca powinien jednocześnie oświadczyć, czy i jak spadek przyjmuje, czy też go odrzuca. Z kolei § 2 przepisu przewiduje, że spadkobierca, który pod wpływem błędu lub groźby nie złożył żadnego oświadczenia w terminie, może w powyższy sposób uchylić się od skutków prawnych niezachowania terminu.
Natomiast art. 1019 § 3 kc wymaga, żeby uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku zostało zatwierdzone przez sąd. Błąd musi dotyczyć treści czynności prawnej (art. 84 § 1 kc ) oraz być istotny (art. 84 § 2 kc). Aby błąd spadkobiercy był błędem istotnym (art. 1019 § 2 w zw. z art. 84 § 2), należy wykazać, że spadkodawca nie miał wiedzy o długach spadkowych mimo powziętych przez niego odpowiednich, możliwych działań zmierzających do ustalenia rzeczywistego stanu spadku (tak również postanowienie SN z dnia 5 lipca 2012 r., IV CSK 612/11, OSNC 2013, nr 3, poz. 39).
W sprawie niniejszej wnioskodawczyni rażąco zaniedbała powyższym zasadom staranności. Nie podjęła żadnych, choćby podstawowych prób ustalenia składu i stanu spadku, zdała się, bez próby weryfikacji, jedynie na informację od T. R. o rzekomym przejęciu jego całości. W tej sytuacji nie zostały spełnione wymagane przesłanki zatwierdzenia uchylenia się od skutków prawnych niezłożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku. Jeżeli natomiast T. R. rzeczywiście prawidłowo złożył oświadczenie o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza (ksero k. 65-66), wnioskodawczyni na podstawie art. 1016 kc (w brzmieniu sprzed 18.10.2015) może powoływać się na ograniczenie odpowiedzialności wynikające z dziedziczenia z dobrodziejstwem inwentarza.
Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 1019 § 3 kc. O kosztach postępowania orzeczono z podstawową zasadą ich ponoszenia w postępowaniu nieprocesowym, określoną w art. 520 § 1 kpc.