Civil appeal overturns dismissal due to missing power of attorney, allowing case continuation after formal defect cure.
Legislator summary
AI generatedThe District Court dismissed the plaintiff's claim for failure to submit a power of attorney within the deadline, leading to the case's termination. The plaintiff appealed, arguing that a notarized copy of a power of attorney had been submitted, thereby curing the formal defect. The Court of Appeal allowed the appeal, ruling that the plaintiff had successfully remedied the defect by the deadline, thus preventing the dismissal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 505 § 37 k.p.c.; Art. 126 § 1-3 k.p.c.; Art. 187 § 1 k.p.c.; Art. 89 § 1 k.p.c.; Art. 103 § 1 k.c.: A procedural defect regarding the submission of a power of attorney in a debt collection proceeding is cured if the document is submitted within the statutory period, provided it is validly issued to a representative authorized to act in the matter.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 874/13 POSTANOWIENIE K., dnia 26 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Barbara Mokras – spr. po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. przeciwko L. F. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 14 października 2013 r., sygn. akt I C 1751/13 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie a sprawę przekazać do dalszego prowadzenia przez Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim Sygn. akt II Cz 874/13
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 505 37 § 1 k.p.c. z uwagi na nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych pozwu w postaci przedłożenia odpisu pełnomocnictwa. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł powód domagając się jego uchylenia z uwagi na, brak podstaw do umorzenia postępowania. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wbrew stanowisku Sądu Rejonowego uzupełniono wszystkie braki formalne pozwu, gdyż przedłożono notarialnie poświadczony odpis pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi strony powodowej, jest ono zatem prawidłowe i spełnia wymagania w zakresie prawidłowego umocowania.
Sąd Okręgowy, zważył co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Analizując zarzuty podniesione w zażaleniu podkreślenia na wstępie wymaga, iż w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 505 37 k.p.c. w brzmieniu sprzed nowelizacji, która weszła w życie w dniu 7 lipca 2013 r., gdyż zgodnie z treścią art. 2 ustawy z dnia 10 maja 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 654) do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Skoro pozew złożony został w dniu 13 maja 2013 r., to rozpoznając zarzuty zażalenia należało uwzględnić art. 505 37 k.p.c. w poprzednim brzmieniu.
Przepis ten przewidywał, iż o przekazaniu sprawy m.in. w przypadkach wskazanych w art. 505 33 k.p.c. (tj. przy braku podstaw do wydania nakazu zapłaty) przewodniczący wzywa powoda do usunięcia braków formalnych pozwu oraz uzupełnienia pozwu, w sposób odpowiedni dla postępowania, w którym sprawa będzie rozpoznana - w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania. W przypadku nie usunięcia braków formalnych pozwu sąd umarza postępowanie. Z akt wynika, że w niniejszej sprawie podstawą przekazania do sądu właściwości ogólnej był art. 505 33 k.p.c. i art. 499 pkt 2 k.p.c., gdyż przytoczone przez powoda okoliczności budziły wątpliwości (k. 7).
Zauważyć należy, że regulacja prawna zakładająca umorzenie postępowania w przypadku nie usunięcia braków formalnych pozwu podyktowana jest założeniem, że nie byłoby prawidłowe dokonanie zwrotu pozwu w sytuacji, w której toczyło się już elektroniczne postępowanie upominawcze (przynajmniej w zakresie koniecznym dla dokonania oceny istnienia podstaw do wydania nakazu zapłaty), a postępowanie toczące się po przekazaniu sprawy jest jego kontynuacją. W konsekwencji art. 505 37 § 1 k.p.c. (w brzmieniu sprzed nowelizacji, która weszła w życie w dniu 7 lipca 2013 r.) dotyczy jedynie braków formalnych pozwu, których nie uzupełnienie powoduje brak możliwości nadania sprawie dalszego biegu.
Świadczy o tym również wytyczna wskazana w tym przepisie uzupełnienia braków formalnych w sposób odpowiedni dla postępowania, w którym sprawa będzie rozpoznana. Mając na uwadze powyższe ustalenia nie budzi wątpliwości, że pozew winien spełniać wymogi określone w art. 126 § 1 – 3 k.p.c. i art. 187 § 1 k.p.c. Zauważenia przy tym wymaga, że wprawdzie art. 126 § 3 k.p.c. przewiduje obowiązek dołączenia pełnomocnictwa jeżeli nie zostało ono wcześniej złożone, jednak podkreślenia wymaga, że w elektronicznym postępowaniu upominawczym zastosowanie ma art. 89 § 1 zdanie czwarte k.p.c. (stanowiący lex specialis wobec normy zawartej w art. 97 § 1 i 2 k.p.c.) wyłączający stosowanie art. 97 § 1 i 2 k.p.c. Podkreślenia wymaga, że skoro w istocie w niniejszej sprawie strona powodowa nie wykazała aby pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym został wniesiony przez umocowanego do tej czynności pełnomocnika, a uzupełniając braki formalne pozwu, po przekazaniu sprawy do trybu zwykłego, przedłożono odpis pełnomocnictwa udzielony innemu pełnomocnikowi, to jak to słusznie uczyniono w piśmie procesowym powoda wniesionym w dniu 4 października 2013 r. (k.
11) koniecznym było potwierdzenie ważności dotychczasowych czynności procesowych w trybie art. 103 § 1 k.c. Nie ulega przy tym wątpliwości, że nie ma żadnych podstaw dla pozbawiania którejkolwiek ze stron, na jakimkolwiek etapie postępowania, możliwości zmiany pełnomocnika, do czego w istocie prowadziłaby zaaprobowanie wykładni art. 505 37 § 1 k.p.c., dokonanej przez Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie. W konsekwencji, skoro strona powodowa w wyznaczonym przez Sąd terminie przedłożyła pełnomocnictwo procesowe, udzielone innemu pełnomocnikowi, niż ten który wniósł pozew w niniejszej sprawie, nie ma podstaw do umorzenia postępowania na podstawie art. 505 37 § 1 k.p.c. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. W myśl art. 108 § 2 k.p.c. rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego należy do Sądu Rejonowego.