Social Security Court grants early pension by recognizing special conditions work periods previously rejected by the agency.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court reversed the agency's denial of an early pension, ruling that the insured met the statutory requirements for special conditions employment. Although the agency had rejected specific work periods due to formal defects in certificates, the court found the insured's testimony credible and supported by personal records, confirming the existence of qualifying work. Consequently, the court granted the pension while simultaneously holding the agency not liable for failing to establish the final necessary circumstance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; § 4 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach: The court may recognize periods of work in special conditions based on credible testimony and supporting documentation even if the social security agency failed to formally validate specific certificates, thereby granting the pension entitlement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt. VI U 292/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2017r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Elżbieta Pietrzak Protokolant: st. sekr. sądowy Marzena Sobiecka po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017r. w B. odwołania K. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 20 stycznia 2017 r. Nr (...) w sprawie K. P. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o emeryturę 1/zmienia zaskarżoną decyzje organu rentowego, w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu K. P. prawo do emerytury, poczynając od dnia 10 lutego 2017 roku, 2/stwierdza, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. VI U 292/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 20 stycznia 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił przyznania ubezpieczonemu K. P. prawa do emerytury. Organ rentowy powołał się na przepisy art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż ubezpieczony nie spełnia wymogów określonych w w/w przepisach, ponieważ nie udokumentował wymaganego 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach.
Organ rentowy nie uwzględnił do okresu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) od 09.09.1975 r. do 26.10..1977 r., od 17.11.1979 r. do 09.01.1981 r. oraz od 24.07.1981 r. do 29.02.1984 r. oraz od 1.06.1984r. do 30.04.1986r. w Stoczni (...). Ubezpieczony złożył odwołanie od tej decyzji, wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu wskazał, że we wskazanych powyżej okresach pracował w warunkach szczególnych w pełnym wymiarze czasu pracy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony K. P. urodzony dnia (...), złożył w dniu 10 stycznia 2017 roku wniosek o przyznanie prawa do emerytury. Organ rentowy uznał za udokumentowany staż ubezpieczeniowy na dzień 31 grudnia 1998 roku w wymiarze 25 lat, 11 miesięcy i 24 dni, w tym do okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych uwzględniono okres od 26.05.1986 r. do 30.11.1995 r. w Zakładach (...) S.A. w wymiarze 9 lat 1 miesiąc i 1 dzień. Organ rentowy nie uwzględnił do okresu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) od 09.09.1975 r. do 26.10..1977 r., od 17.11.1979 r. do 09.01.1981 r. od 24.07.1981 r. do 29.02.1984 r. oraz od 1.06.1984r. do 30.04.1986r. w Stoczni (...) albowiem przedłożone świadectwa pracy w warunkach szczególnych wystawione przez pracodawców nie spełniały wymogów formalnych albowiem nie wskazywały charakteru pracy zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r.
Sporną pozostawała okoliczność czy ubezpieczony dysponuje, co najmniej 15 letnim okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych oraz czy do okresu tego można zaliczyć zakwestionowane przez organ rentowy okresy pracy w Przedsiębiorstwie (...) od 09.09.1975 do 26.10.1977 r., od 17.11.1978 r. do 09.01.1981 r. od 24.07.1981 r. do 29.02.1984 r. oraz od 1.06.1984 r. do 30.04.1986 r. w Stoczni (...) Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe, na podstawie, którego ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony K. P. w okresie od 09.09.1975 do 26.10.1977 r., był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w C. na stanowisku montera kotłowego, w okresie od 27.10.1977 r. do 17.10.1979 r. odbywał zasadniczą służbę wojskową, po której pracę podjął ponownie na stanowisku montera kotłowego i urządzeń pomocniczych od 17.11.1979 r. i kontynuował ją do 09.01.1981 r.
W okresie od 24.07.1981 r. do 29.02.1984 r. zajmował w tym przedsiębiorstwie stanowisko montera mechanika maszyn wirnikowych. W aktach osobowych zamieszczone jest świadectwo pracy w warunkach szczególnych wystawione 17 grudnia 1998 r. zaliczające pracę montera kotłów i urządzeń pomocniczych do pracy wymienionej w wykazie A dział II poz. 1 pkt 29 zaś montera turbin i urządzeń pomocniczych turbiny do pracy wymienionej w wykazie A dział II poz. 1 pkt 32 jako Załącznika NR 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12 sierpnia 1983 r. w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki, na których są wykazywane pace w szczególnych warunkach do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach.
Jak wynika ze świadectwa pracy oraz dokumentów znajdujących się w aktach osobowych ubezpieczonego powyższych okresach , ubezpieczony był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, nie miał dłuższych przerw w pracy, nie korzystał z urlopu bezpłatnego . Ubezpieczony K. P. w okresie od 28.03.1984 do 20.04.1986 r., był zatrudniony w Stoczni (...) na stanowisku spawacza kadłubowego. W aktach osobowych zamieszczone jest świadectwo wykonywania pracy zaliczanej do pierwszej kategorii zatrudnienia od 26.03.1984 r. do 30.04. (...). z dnia 09 grudnia 1998 r. zaliczające pracę spawacza elektrycznego wykonywana przez powoda w tym okresie do wykazu A jako Załącznika NR 3 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30 marca 1985 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładzie pracy resortu maszynowego.
Jak wynika ze świadectwa pracy oraz dokumentów znajdujących się w aktach osobowych ubezpieczonego powyższym okresie był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, nie miał dłuższych przerw w pracy, nie korzystał z urlopu bezpłatnego dowód: zeznania powoda k. 37-39, nagranie k.40. dokumenty zamieszczone w aktach osobowych ubezpieczonego koperty k. 36,28,a w szczególności, umowy o pracę, angaże, świadectwa pracy, świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach
Sąd zważył, co następuje:
Sąd dokonał oceny omówionego wyżej stanu faktycznego w kontekście przepisów art. 184 i 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych /Dz. U. z 2009 roku, nr 153,poz.l227 / oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 z 1983 r., poz. 43.) Zgodnie z treścią art. 184. ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32-34, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
27. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.( art. 184 ust 2) Zgodnie z treścią art.32 ust 1 cytowanej wyżej ustawy ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1 ( 65 lat dla mężczyzn, 60 lat dla kobiet.) Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.)Z kolei przepisy rozporządzenia wykonawczego z dnia 7 lutego 1983r, które nadal zachowały swoją moc na warunkach określonych w art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.
U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.), mają zastosowanie do wszystkich pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z § 2 tego rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku, a okresy te stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
Niemniej jednak należy wskazać, iż w przypadku, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczeń potwierdzających okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach z przyczyn od siebie niezależnych, art. 472 i 473 k.p.c. umożliwiają ustalenie tych okoliczności w drodze postępowania odwoławczego przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z ww. artykułami w postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych każdy fakt mający wpływ na prawo do świadczenia lub jego wysokość może być dowodzony wszelkimi środkami, które sąd uzna za pożądane, a ich dopuszczenie za celowe.
Sąd nie jest związany środkami dowodowymi określonymi dla dowodzenia przed organem rentowym. Przeprowadzone postępowanie dowodowe w tym zeznania powoda oraz dokumenty zawarte w aktach osobowych ubezpieczonego pozwalają jednak na stwierdzenie, iż ubezpieczony w okresach zatrudnienia w (...) wykonywał pracę w warunkach szczególnych w rozumieniu cytowanego przepisu art. 184 ust 1, ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Wykonywana przez niego praca wymieniona jest w wykazie „A" dziale II zaś prace wykonywane w Stoczni (...) są pracami wymienionymi wykazie A dział XIV poz. 12 jako załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz. U. Nr 8 z 1983 r., poz. 43 ze zm.) i jest pracą o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości. Sąd uznał, że zeznania powoda są wiarygodne, dokładnie podał charakter pracy wykonywanej Nadto zeznania znajdują potwierdzenie w dokumentacji pracowniczej ubezpieczonego.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że ubezpieczony ma wymagany łączny 15 letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych, uprawniający do przyznania prawa do wcześniejszej emerytury na mocy cytowanego art. 32 w zw. z art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zaliczenie wymienionego wyżej okresu spowodowało, że odwołujący spełnia warunki konieczne do przyznania emerytury określone w cytowanych wyżej przepisach ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.
U. Nr 8 z 1983 r., poz. 43 ze zm.) Kierując się powyższym Sąd na podstawie art. 477 § 2 k.p.c. w punkcie 1 wyroku zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia(...)r., tj. od dnia ukończenia wieku 60 lat. Zgodnie z § 2 ust 1 ust 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach i szczególnym charakterze okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których, praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Okresy te stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Ponieważ w postępowaniu przed organem rentowym dokumenty o jakich stanowi § 2 ust 2 pkt 2 rozporządzenia nie zostały przedstawione, Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie mógł dokonać ustaleń pozwalających na przyznanie dochodzonego świadczenia. Z tego względu należało stwierdzić, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.
SSO Elżbieta Pietrzak