Legislator Case Law & Legislation
VI Gz 152/17 AI generated

Court allows creditor's appeal, ordering debtor to pay 900 PLN legal fees in security proceedings.

Case Number VI Gz 152/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Toruń initially dismissed the creditor's request for legal fees, ruling that the bailiff only determines execution costs. The creditor appealed, arguing the court erred by excluding attorney fees under specific civil procedure articles. The Court of Appeal agreed, clarifying that while bailiffs set execution costs, judges must separately award attorney fees according to standard liability rules.

Legislator headnote

AI generated

Art. 770 k.p.c.; Art. 745 § 1 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: The bailiff's determination of execution costs does not preclude the court from separately awarding attorney fees, which must be assessed independently under general liability provisions.

Keywords

AI generated
security proceedings legal fees attorney remuneration bailiff competence civil procedure code cost allocation appeal decision

Cited Legislation

AI generated
Art. 770 k.p.c.
Orzekanie o kosztach postępowania zabezpieczającego w przedmiocie wykonania nakazu zapłaty, będącego tytułem zabezpieczenia, następuje na zasadach określonych w art. 770 k.p.c. w zw.
Art. 745 § 1 k.p.c.
770 k.p.c., a zatem sprzeczne z treścią art. 745 § 1 k.p.c. byłoby przyjęcie, że w postępowaniu zabezpieczającym komornik może ustalić wysokość kosztów innych, niż mu należne, bowiem stanowiłoby to wkroczenie w zakres kompetencji sądu.
Art. 98 k.p.c.
Komornik w sposób wiążący ustala jedynie koszty wykonania zabezpieczenia, natomiast wysokość pozostałych kosztów ustala sąd i rozstrzyga o wszystkich kosztach zgodnie z zasadami odpowiedzialności za wynik postępowania określonymi w art. 98 i nast.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. Jak przyjął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2013 r.
Art. 386 § 1 k.p.c.
W związku z tym należało na podstawie art. 386 § 1 w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
§ 8 ust. 1 pkt 7 taryfy radcowskiej
§ 2 pkt 5 taryfy radcowskiej
§ 15 ust. 1 taryfy radcowskiej
§ 20 taryfy radcowskiej
1 i § 20 taryfy radcowskiej).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Gz 152/17 POSTANOWIENIE Dnia 09 sierpnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Jerzy P. Naworski (spr.) Sędziowie: SO Danuta Jarosz-Czarcińska, SO Wojciech Modrzyński po rozpoznaniu w dniu 09 sierpnia 2017 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela (...) sp. z o.o. w B. przeciwko dłużnikowi M. K. o zasądzenie kosztów postępowania zabezpieczającego na skutek zażalenia wierzyciela na pkt 2 (drugi) postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 07 czerwca 2017r., sygn. akt V GNc 4504/16 postanawia zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzić od dłużnika na rzecz wierzyciela kwotę 900,00 zł (dziewięćset) złotych tytułem kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu zabezpieczającego Jerzy P. Naworski Danuta Jarosz-Czarcińska Wojciech Modrzyński

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 07 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy zasądził od dłużnika na rzecz wierzyciela kwotę 1.119,80 zł tytułem kosztów postępowania zabezpieczające (pkt 1) i oddalił wniosek w pozostałej części (pkt 2). Uzasadniając to drugie rozstrzygnięcie Sąd ten wskazał, że komornik nie przyznał kosztów zastępstwa w postępowaniu zabezpieczającym i z tego powodu nie uwzględnił tych kosztów. Reczą Sądu jest bowiem jedynie rozstrzygnięcie kogo obciążają koszty postępowania, których wysokość ustala komornik (k. 40).

W zażaleniu na pkt 2 postanowienia wierzyciel zarzucił mu naruszenia art. 770 w zw. z art. 745 § 1 k.p.c. przez błędną wykładnię i przyjęcie, że w postępowaniu zabezpieczającym komornik sądowy może ustalić wysokość innych kosztów niż mu należne, w tym kosztów wynagrodzenia pełnomocnika, w a konsekwencji nie zasądzenie od dłużnika na rzecz wierzyciela kwoty 900,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zabezpieczającym. W związku z tym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez zasądzenie od dłużnika na rzecz wierzyciela kwotę 900,00 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zabezpieczającym (k. 45-46, s. 2).

Dłużnik nie udzielił odpowiedzi na zażalenie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie jest uzasadnione, a zarzut naruszenia art. 770 w zw. z art. 745 k.p.c. trafny. Orzekanie o kosztach postępowania zabezpieczającego w przedmiocie wykonania nakazu zapłaty, będącego tytułem zabezpieczenia, następuje na zasadach określonych w art. 770 k.p.c. w zw. z art. 743 k.p.c. Komornik w sposób wiążący ustala jedynie koszty wykonania zabezpieczenia, natomiast wysokość pozostałych kosztów ustala sąd i rozstrzyga o wszystkich kosztach zgodnie z zasadami odpowiedzialności za wynik postępowania określonymi w art. 98 i nast. k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Jak przyjął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2013 r. (III CZP 12/13, Lex nr 1331320), pod pojęciem „koszty wykonania zabezpieczenia” należy rozumieć wyłącznie koszty należne organowi egzekucyjnemu (opłaty i wydatki).

Sąd jest związany postanowieniem komornika co do wysokości kosztów ustalonych na zasadzie art. 770 k.p.c., a zatem sprzeczne z treścią art. 745 § 1 k.p.c. byłoby przyjęcie, że w postępowaniu zabezpieczającym komornik może ustalić wysokość kosztów innych, niż mu należne, bowiem stanowiłoby to wkroczenie w zakres kompetencji sądu. W rozpoznawanej sprawie potwierdził to komornik informując wierzyciela pismem z dnia 11 maja 2017 r., że o kosztach zastępstwa radcowskiego rozstrzygnie sąd (k. 38). Odmienne stanowisko Sądu a quo jest wynikiem wykładni wymienionych unormowań contra legem.

W sprawie wierzycielowi należą się więc koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu zabezpieczającym, które wynoszą, jak trafnie ustalił skarżący, 900,00 zł (§ 8 ust. 1 pkt 7 w zw. z § 2 pkt 5, § 15 ust. 1 i § 20 taryfy radcowskiej). W związku z tym należało na podstawie art. 386 § 1 w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 i art. 13 § 2 k.p.c. zmienić zaskarżone postanowienie i zasądzić od dłużnika na rzecz wierzyciela kwotę 900,00 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika w postępowaniu zabezpieczającym. Jerzy P. Naworski Danuta Jarosz-Czarcińska Wojciech Modrzyński (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...)