Legislator Case Law & Legislation
VI Cz 869/17 AI generated

Court increases process costs to minimum lawyer fee rate and dismisses appeal costs.

Case Number VI Cz 869/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the first-instance judgment to increase the awarded process costs to the statutory minimum for legal representation. The plaintiff argued that the lower court incorrectly reduced these costs below the mandatory minimum set by the Ministry of Justice regulations. The court agreed, ruling that the first-instance judge lacked the authority to deviate from the minimum fee regardless of the case's complexity or the claim's value.

Legislator headnote

AI generated

§ 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych; art. 98 ust. 1 i 3 k.p.c.: The court cannot determine process costs below the statutory minimum fee for legal counsel, even if the case is simple or the claim is small.

Keywords

AI generated
minimum lawyer fee process costs adjustment legal representation fees appellate review civil procedure law

Cited Legislation

AI generated
§ 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.
art. 98 ust. 1 i 3 k.p.c.
naruszenie art. 98 ust. 1 i 3 k.p.c. w zw.
art. 386 § 1 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw.
art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. należało zmienić punkt 2 zaskarżonego orzeczenia w ten sposób, iż podwyższyć zasądzoną tam kwotę kosztów postępowania do wysokości 5.507 zł.
art. 102 k.p.c.
O kosztach orzeczono na mocy art. 102 k.p.c. odstępując od obciążenia pozwanej kosztami postępowania zażaleniowego (strona pozwana nie miała żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu w zakresie wysokości zasądzonych kosztów procesu).
art. 99 k.p.c
art. 98 k.p.c
W przedmiotowej sprawie należy więc zgodzić się ze skarżącym, iż Sąd I instancji w oparciu o treść zacytowanego wyżej przepisu, a także w oparciu art. 98 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
art. 102 k.p.c
O kosztach orzeczono na mocy art. 102 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Cz 869/17 POSTANOWIENIE Dnia 03.08.2017 r. Sąd Okręgowy w Częstochowie VI Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Janina Ignasiak Sędziowie: SSO Agnieszka Polak SSO Leszek Mazur po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 03.08.2017 r. sprawy z powództwa S. (...)w G. przeciwko B. G. o zapłatę na skutek zażalenia powoda S. (...)w G. od postanowienia o kosztach zawartego w wyroku zaocznym Sądu Rejonowego w Zawierciu z dnia 12 maja 2017r., sygn. akt I C 1821/16 postanawia:

1) zmienić pkt 2 zaskarżonego orzeczenia w ten sposób, że podwyższyć zasądzoną tam kwotę do wysokości 5.507 (pięć tysiąc pięćset siedem) złotych 2) odstąpić od obciążenia pozwanej kosztami postępowania zażaleniowego. Sygn. akt VI Cz 869/17

UZASADNIENIE

Wyrokiem zaocznym z dnia 12.05.2017 r., sygn. akt I C 1821/16 Sąd Rejonowy w Zawierciu w sprawie z powództwa S.z siedzibą w G. przeciwko B. G. o zapłatę, w punkcie 1 zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 13.785,82 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od dnia 27.07.2016 r. do dnia zapłaty; z tym zastrzeżenie, że odsetki te nie mogą w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych, w punkcie 2 zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.107 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 2.417 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, zaś w punkcie 3 nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła strona powodowa, zaskarżając je co do punktu 2, a więc w części dotyczącej zwrotu kosztów procesu. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:

1. naruszenie art. 98 ust. 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców w brzmieniu obowiązującym do dnia 26.10.2016 r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że powodowi nie należy się zwrot kosztów postępowania procesowego w pełniej kwocie stawki minimalnej określonej w § 2 pkt 5 rozporządzenia, tj. w wysokości 4.800 zł, pomimo uwzględnienia przez Sąd I instancji wytoczonego powództwa w całości, 2. naruszenie art. 98 ust. 1 i 3 k.p.c. poprzez błędne ustalenie, iż Sąd rozstrzygając w oparciu o wskazany przepis posiada kompetencję do ustalenia kosztów zastępstwa procesowego poniżej stawki minimalnej z uwagi na zachodzące w sprawie okoliczności, podczas gdy organowi taka kompetencja nie przysługuje, a w sprawie brak było podstaw do wydania takiego rozstrzygnięcia, 3. naruszenie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców w brzmieniu obowiązującym do dnia 26.10.2016 r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w kwocie poniżej obowiązującej stawki minimalnej.

Jednocześnie skarżący wniósł zmianę punktu 2 zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 5.507,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w tym 4.817,00 zł tytułem zwrotu zastępstwa procesowego, a także zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015, poz. 1804) w brzmieniu obowiązującym do dnia 26.10.2016 r. stawka minimalna opłaty za czynności radców prawnych przy wartości przedmiotu sporu powyżej 10.000 zł do 50.000 zł wynosiła 4.800 zł. Taka też stawka wraz z doliczoną kwotą 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, winna być zasądzona od pozwanej na rzecz powodów tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, a nie jak błędnie przyjął Sąd Rejonowy w kwocie 2.417 zł.

W przedmiotowej sprawie należy więc zgodzić się ze skarżącym, iż Sąd I instancji w oparciu o treść zacytowanego wyżej przepisu, a także w oparciu art. 98 k.p.c. nie miał możliwości ustalenia kosztów zastępstwa procesowego poniżej stawki minimalnej. Tym samym należało uznać, iż obniżenie stawki minimalnej przez Sąd Rejonowy z uwagi na nieskomplikowany charakter przedmiotowej sprawy, nie wymagający prowadzenia obszernego postępowania dowodowego i niezbędny nakład pracy radcy prawnego, który nie był znaczny, obejmujący jedynie przygotowanie i złożenie pozwu wraz z załącznikami, bez udziału w rozprawie oraz wysokość zasądzonego roszczenia, zdaniem Sądu odwoławczego nie znajduje oparcia w żadnej podstawie prawnej.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. należało zmienić punkt 2 zaskarżonego orzeczenia w ten sposób, iż podwyższyć zasądzoną tam kwotę kosztów postępowania do wysokości 5.507 zł. O kosztach orzeczono na mocy art. 102 k.p.c. odstępując od obciążenia pozwanej kosztami postępowania zażaleniowego (strona pozwana nie miała żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu w zakresie wysokości zasądzonych kosztów procesu).