Court allows claim against road manager for tree branch damage due to negligence in maintenance.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court reversed the first-instance dismissal, ordering the road manager's insurer to pay damages and costs. Although the lower court found no fault, the appellate court noted witness testimony revealed poor tree conditions and the broken branch was too large to snap in the reported wind speeds. Consequently, the court determined the manager failed to exercise due care in maintaining the roadside greenery, establishing liability under tort law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 415 kc; Art. 20 pkt. 16 ustawy o drogach publicznych: Liability for damage caused by a tree branch falling due to negligence in maintenance exists when the branch's size indicates it would not break under normal wind conditions, proving the manager failed to exercise due care.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 822/13Sygn. akt II Ca 822/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2013r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Aleksandra Żurawska SO Piotr Rajczakowski Protokolant: Bogusława Mierzwa po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa M. S. i K. S. przeciwko (...) SA w W. o zapłatę 6.734 zł na skutek apelacji powodów od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt I C 881/12 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądza od strony pozwanej (...) SA w W. na rzecz powodów M. S. i K. S. kwotę 6.733,57 (sześć tysięcy siedemset trzydzieści trzy 57/100) zł z odsetkami ustawowymi od dnia 21 maja 2011r. oraz 2.236,84 zł kosztów procesu; II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powodów 937 zł kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 822/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem oddalono powództwo o zapłatę kwoty 6 733,57 zł tytułem odszkodowania oraz orzeczono o kosztach procesu, opierając rozstrzygnięcie o następujące ustalenia i oceny: - w dniu 7 kwietnia 2011 r. , na trasie K. – W., na samochód powodów spadł konar drzewa o średnicy kilku centymetrów; wiał wówczas wiatr, drzewa w pasie drogi były duże, stare, a suche gałęzie zachodziły na drogę; w dniu zdarzenia obowiązywało ostrzeżenie meteorologiczne przed wystąpieniem silnego wiatru; samochód powodów został uszkodzony, koszt naprawy wyniósł 6 733,57 zł.
W ocenie sądu okoliczności sprawy nie pozwalają na przypisanie ubezpieczonemu zarządcy drogi nie tylko bezprawności działania, ale także winy w postaci umyślności lub nieumyślności , która mogłaby wyrażać się np. w nieostrożności w postępowaniu, nieuwadze czy niedbalstwie, polegających na niedołożeniu pewnej miary staranności. Dlatego nawet w sytuacji, gdy powodowie ponieśli szkodę na skutek upadku konaru drzewa na samochód, to zarządcy drogi nie można postawić zarzutu bezprawności działania, wyrażającego się w braku podjęcia określonych działań, mimo nałożonego przez ustawę obowiązku, w sposób zawiniony , co prowadziło do braku możności ustalenia odpowiedzialności strony pozwanej.
W apelacji powodowie zarzucili:
1. naruszenie art. 233 § 1 kpc przez nieprawidłową ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego , gdy drzewa rosnące wzdłuż drogi były stare, duże , a ich konary nie były przycinane ; nielogiczne ustalenie, że konar , który wyrządził szkodę w wysokości 6733,57 zł, został ułamany przez zwykły wiatr; przyjęcie, że w miejscu zdarzenia wiał silny wiatr na podstawie ostrzeżenia meteo , które było jedynie prognozą;
2. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 20 pkt. 16 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, przez błędne przyjęcie, że zarządca drogi należycie wykonywał swoje obowiązki w utrzymywaniu zieleni przydrożnej, w czym nie mieści się przycinanie konarów i gałęzi oraz kontrolowanie stanu drzew rosnących wzdłuż drogi. Wskazując na powyższe wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Apelacja jest uzasadniona i podlega uwzględnieniu, a podniesione w niej zarzuty znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy. Przyjmując ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji za swoje, Sąd Okręgowy nie podziela jednak oceny prawnej tego stanu faktycznego oraz wyciągniętych z tej oceny wniosków, kierując się następującymi względami: - odpowiedzialność zarządcy drogi istnieje wówczas, jeżeli możliwe jest przypisanie mu winy polegającej na niedochowaniu należytej staranności w utrzymaniu właściwego stanu zieleni w pasie drogowym, co doprowadziło do złamania gałęzi pod naporem wiatru, a w konsekwencji do wyrządzenia szkody w samochodzie powodów; - tymczasem z zeznań świadków, których w istocie sąd pierwszej instancji nie wziął pod rozwagę w najmniejszym stopniu, jednoznacznie wynikał niewłaściwy stan drzew w pasie drogowym, co świadczyło o zaniechaniach zarządcy drogi w utrzymaniu tych drzew w należytym stanie, a takie obowiązki na zarządcę drogi nakładają przepisy ustawy o drogach publicznych; - ponadto z zakresu uszkodzeń samochodu powodów oraz przewidywanych kosztów ich naprawy wynikało w sposób oczywisty, że konar, który spadł na samochód, miał niewątpliwie spore rozmiary, a zatem do jego złamania – gdyby był zdrowy – konieczny byłby bardzo silny wiatr, natomiast takiego zjawiska w dniu zdarzenia nie odnotowano, czego nie podważa ostrzeżenie meteorologiczne wskazujące jedynie na możliwość wystąpienia silnego wiatru, tylko w porywach o prędkości od 70 do 80 km/h, co zresztą nie miało miejsca w chwili i miejscu zdarzenia; -nie było zatem nawet żadnych podstaw do rozważania kwestii uchylenia się sprawcy zdarzenia od odpowiedzialności przez przyjęcie, że działanie wichury było zjawiskiem, którego następstwa nie były przewidywalne i nie można było im zapobiec / siła wyższa /; - prowadzi to do wniosku, że zarządca drogi przez zawinione zaniechanie wykonywania czynności mających na celu utrzymywanie zieleni przydrożnej w należytym stanie ponosi odpowiedzialność za zaistniałe zdarzenie na podstawie art. 415 kc, a wszystkie przesłanki tej odpowiedzialności zostały spełnione, co jednoznacznie wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Z tych przyczyn – gdy strona pozwana – ubezpieczyciel zarządcy drogi - nie negowała wysokości doznanej szkody – zaskarżony wyrok podlegał zmianie przez zasądzenie na rzecz powodów kwoty 6733,57 zł, z odsetkami ustawowymi od dnia 21 maja 2011 r. / art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 415 kc i art. 481 kc/, natomiast o kosztach procesu i kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc.