Social court dismisses early retirement appeal due to applicant's failure to prove 15 years of special conditions employment.
Legislator summary
AI generatedThe social court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Fund's decision denying early retirement benefits. The applicant claimed over 15 years of work in special conditions but failed to submit required employment certificates for the cited periods. The court ruled that the burden of proof rested on the applicant under civil procedure rules, and without sufficient documentary evidence, the claim for reduced retirement age could not be established.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1, 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 6 k.c., Art. 232 k.p.c.: The burden of proof regarding the fulfillment of statutory prerequisites for early retirement lies with the insured, and failure to provide sufficient evidence results in a negative judicial decision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 302/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Mirosława Molenda-Migdalewicz Protokolant: star. sekr. sądowy Marta Grabowska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. w Legnicy sprawy z wniosku J. K. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania J. K. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 10 marca 2017 r. znak (...) oddala odwołanie Sygn. akt VU 302/17
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 10 marca 2017r. - znak (...) - odmówił J. K. (1) prawa do emerytury z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych . W uzasadnieniu strona pozwana podała ,iż wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , gdyż - na dzień 1 stycznia 1999r. - udokumentował jedynie 05 miesięcy i 22 dni pracy w warunkach szczególnych – wobec wymaganych co najmniej 15 lat , wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy .
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. , że do wniosku o emeryturę ubezpieczony nie przedłożył świadectw pracy w szczególnych warunkach. Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. K. (1), w którym domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i przyznanie jemu prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych . W uzasadnieniu skarżący podał, iż wbrew twierdzeniem strony pozwanej posiada – na dzień 01 stycznia 1999r. - wymagany przepisami okres zatrudnienia w szczególnych warunkach w wymiarze ponad 15 lat - w następujących zakładach i okresach: - w (...) Przedsiębiorstwie (...) W.
Zakład (...) w G. od 08 grudnia 1975r. do 03 kwietnia 1976r., - w (...) Gospodarstwie (...) K. Zakład (...) w D. od 01 lipca 1974r. do 29 listopada 1975r. oraz od 27 maja 1976r, do 22 marca 1984r., - w (...) Przedsiębiorstwie (...) w G. od 28 marca 1984r. do 31 stycznia 1992r. - w PHU (...) s.c. w G. od 01 lutego 1992r. do 28 lutego 1993r. - w (...) Spółka cywilna (...) od 10 marca 1994r. do 31 marca 1999r. , W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana wniosła o jego oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymała w całości argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji .
Dodatkowo organ rentowy wskazał , że nie rozpoznawał – jako pracy w warunkach szczególnych – okresów wskazanych w odwołaniu , ponieważ wnioskodawca nie przedłożył żadnego dokumentu potwierdzającego wykonywanie pracy w szczególnych warunkach . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. K. (1) urodził się dnia (...) Wiek 60 lat osiągnął dnia (...) Dnia 21 lutego 2017r. J. K. (1) złożył wniosek o prawo do emerytury z tytułu zatrudnienia warunkach szczególnych . Na dzień 1 stycznia 1999r. skarżący legitymował się - uznanym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. - stażem ubezpieczeniowym w łącznym wymiarze 25 lat 11 miesięcy i 29 dni .
Na dzień 1 stycznia 1999r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. uznał za udokumentowaną pracę w szczególnych warunkach w okresie od 10 maja 1993r. do 31 października 1993r. tj. zatrudnienie w(...) w L. i wykonywanie na stałe oraz w pełnym wymiarze czasu pracy prac ładowacza pod ziemią . dowody: - akta emerytalne wnioskodawcy k : 1-8 oraz akta o ustalenie kapitału początkowego k.1-15 . J. K. (1) zatrudniony został w (...) Gospodarstwie (...)w K. Zakładzie (...) w D. od 01 lipca 1974r. na stanowisku pracownika fizycznego. Wykonywał wszystkie prace przy produkcji roślinnej i zwierzęcej .
Prace te wnioskodawca wykonywał na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy do 29 listopada 1975r. W trakcie zatrudnienie w wyżej wymienionym zakładzie pracy J. K. (1) odbył kurs doskonalenia zawodowego celem uzyskania uprawnień do prowadzenia ciągników rolniczych . Prawo jazdy kategorii D skarżący uzyskał w dniu 06 maja 1975r. Ta kategoria prawa jazdy uprawniała wnioskodawcę do kierowania ciągnikami rolniczymi . Po uzyskaniu tych uprawnień wnioskodawca do końca zatrudnienia tj. do 29 listopada 1975r. nadal zatrudniony był na stanowisku pracownika fizycznego , ale na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy od 07 maja 1975r. do 29 listopada 1975r. wykonywał prace kierowcy ciągnika .
Były to prace polowe przy orkach , zasiewach , opryskach, przy nawożeniu pól oraz przy żniwach i zbiorach buraków , ziemniaków . W okresie od 08 grudnia 1975r. do 03 kwietnia 1976r. J. K. (1) zatrudniony był w (...) Przedsiębiorstwie (...) W. Zakład (...) w G. od 08 grudnia 1975r. do 03 kwietnia 1976r. W zakładzie tym zatrudniony został jako kierowca ciągnika rolniczego . Podczas zatrudnienia J. K. (1) na stałe i pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace kierowcy ciągnika rolniczego przy transporcie zboża między młynami należącymi do (...) Zakładów (...) .
J. K. (1) ponownie zatrudniony został w (...) Gospodarstwie (...) w K. Zakładzie (...) w D. od 27 maja 1976r. na stanowisku traktorzysty . Wnioskodawca na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał przy użyciu ciągnika rolniczego prace polowe przy orkach , zasiewach , opryskach, przy nawożeniu pól itp. W okresie żniw J. K. (1) pracował w polu przy żniwach . Jeździł ciągnikiem rolniczym , który na przyczepę odbierał zboże z kombajnów rolniczych . Następnie wykonywał prace transportowe przy przewożeniu zboża z pól na magazyn .
W okresie jesiennym ubezpieczony przewoził z pól buraki do cukrowni . W tym zakresie wykonywał prace transportowe . Zimą wnioskodawca wykonywał prace transportowe przy przewożeniu kiszonki dla bydła z pryzm do obory . Wykonywał również prace przy odśnieżaniu dróg . Ponadto przez cały rok J. K. (1) wykonywał prace transportowe przy przewożeniu towarów z wagonów kolejowych . W wyżej wymienionym okresie zatrudnienia J. K. (1) wykonywał również prace przy naprawie sprzętu i maszyn rolniczych i prace spawacza elektryczny. Od 28 marca 1984r. do 31 stycznia 1992r. wnioskodawca zatrudniony był w (...) Przedsiębiorstwie (...) w G. na stanowisku spawacza .
Podczas zatrudnienia na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace przy zgrzewaniu elektrycznym tzw. haftowaniu oraz przy spawaniu elektrycznym elementów konstrukcyjnym wielkiej płyty. Podejmując zatrudnienie w tym przedsiębiorstwie wnioskodawca nie miał uprawnień spawalniczych , ale zakład pracy dopuścił go do wykonywania tych prac . Przy konstrukcji stalowej wielkiej płyty J. K. (1)wykonywał także prace zbrojarskie. Były to prace poprzedzające prace przy zgrzewaniu elektrycznym( rodzaj specjalnego spawu elektrycznego) , a następnie spawaniu elektrycznym konstrukcji stalowych wielkiej płyty.
Następnie w PHU (...) s.c. w G. wnioskodawca od 01 lutego 1992r. do 28 lutego 1993r. zatrudniony był na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku spawacza . Firma ta powstała po przekształceniu w kilka spółek(...) Przedsiębiorstwa (...) w G. . W wyżej wymienionym zakładzie pracyJ. K. (1)wykonywał prace zbrojarza konstrukcji stalowej wielkiej płyty i spawacza elektrycznego . Takie same prace na stałe i pełnym wymiarze czasu pracy wnioskodawca wykonywał będąc zatrudnionym w (...) Spółka cywilna (...) od 10 marca 1994r. do 31 marca 1999r .
Podczas zatrudnienia w wyżej wymienionym zakładzie pracy J. K. (1)uzyskał uprawniania spawacza elektrycznego . dowód : - akta osobowe dotyczące zatrudnienia wnioskodawcy w: (...) Przedsiębiorstwie (...) W. Zakład (...) w G. ; (...) Gospodarstwie (...) K. Zakład (...) w D. ; (...) w L. , - przesłuchanie świadków protokół rozprawy z dnia 21.06. 2017. : . D. C. k. 52v.00:13:15 i następne ; T. G. k.52v-53 - 00:25:31 i następne ; S. K. k.53 - 00:40:26 i następne ; Z. M. k.53v 00:54:10 i następne ; J. M. k.53v-54 - 01:01:05 i następne ;
A. R. k.54 - 01:08:30;B. Z. k.54 - 01:15:11 i następne , - przesłuchanie wnioskodawcy J. K. (1) protokół rozprawy z dnia 21.06.2017r. 01:19:02 -01:30:46 .
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie . Zgodnie z treścią art. 184 ust.1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r., poz. 887 z późniejszymi zmianami ) - urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 , jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. dnia 1 stycznia 1999r.osięgnęli :
1. okres zatrudnienia w szczególnych warunkach wymagany w przepisach dotychczasowych nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat dla mężczyzn oraz , 2. okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tj. 25 lat dla mężczyzn- ( ust. 1 ) . Emerytura – zgodnie z warunkami określonymi w ust. 2 art. 184 ustawy emerytalnej – przysługuje pod warunkiem nie przystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych , na dochody budżetu państwa .
Art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych stanowi , że ubezpieczonym , urodzonym przed dniem 01 stycznia 1949 r. , będącymi pracownikami , zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze , przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 cytowanej ustawy . Zgodnie z treścią par. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U. z dnia 18 lutego 1983r., Nr 8 poz. 43 z późniejszymi zmianami ) – za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury uważa się okres wynoszący 25 lat dla mężczyzn – liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do zatrudnienia .
Jak wynika treści akt ubezpieczeniowych - wnioskodawca J. K. (1)- na dzień 01 stycznia 1999r. - udokumentował łącznie 25 lat 11 miesięcy i 29 dni . Zatem został spełniony – po stronie wnioskodawcy - warunek określony w par. 3 wyżej wymienionego Rozporządzenia Rady Ministrów, a dotyczący okresu zatrudnienia wymaganego do uzyskania prawa do emerytury . Zapis par. 4 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U. z dnia 18 lutego 1983r., Nr 8, poz. 43 z późniejszymi zmianami ) – stanowi, iż pracownik , który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienionych w wykazie A nabywa prawa do emerytury, jeżeli łącznie spełnia następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn i ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach .
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. uznał z okresów zatrudnienia jedynie pracę w (...) w L. -na stanowisku ładowacza pod ziemią - jako pracę w szczególnych warunkach . Był to okres od 10 maja 1995r. do 31 października 1993r. ( tj. 05 miesięcy i 22 dni) . Spornym między stronami – po złożeniu przez J. K. (1)odwołania w niniejszej sprawie - był zatem charakter zatrudnienia wnioskodawcy w (...) Przedsiębiorstwie (...) W. Zakład (...) w G. od 08 grudnia 1975r. do 03 kwietnia 1976r.; w (...) Gospodarstwie (...) K. Zakład (...) w D. od 01 lipca 1974r. do 29 listopada 1975r. oraz od 27 maja 1976r, do 22 marca 1984r.;w (...) Przedsiębiorstwie (...) w G. od 28 marca 1984r. do 31 stycznia 1992r. ;w PHU (...) s.c. w G. od 01 lutego 1992r. do 28 lutego 1993r.;w (...) Spółka cywilna (...) od 10 marca 1994r. do 31 grudnia 1998r.
– tj. do końca spornego okresu . J. K. (1) za sporne okresy nie przedstawił świadectw pracy w warunkach szczególnych . Zgodnie z par. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze zakład pracy wydaje zaświadczenie o zatrudnieniu w szczególnych warunkach , wyłącznie na podstawie posiadanej dokumentacji , natomiast w sądowym postępowaniu odwoławczym możliwe jest ustalenie tych okresów także w oparciu o inne dowody " .
W niniejszym postępowaniu takimi dowodami były zeznania świadków , przesłuchanie strony i akta osobowe dotyczące spornego okresu zatrudnienia . Na podstawie zeznań świadków : D. C. ,T. G. , Z. M. , J. M. ,B. Z. i przesłuchania wnioskodawcy Sąd uznał ,iż wnioskodawca wykonywał na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy – prace wymienione w wykazie A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. Były to prace w następujących zakładach i okresach : - w (...) Przedsiębiorstwie (...) W. Zakład (...) w G. od 08 grudnia 1975r. do 03 kwietnia 1976r.( 03 miesiące i 27 dni ) – praca w transporcie kierowcy ciągnika - wymieniona w wykazie A dział VIII pkt. 3 powołanego powyżej rozporządzenia , - w (...) Przedsiębiorstwie (...) w G. od 28 marca 1984r. do 31 stycznia 1992r.( 07 lat 10 miesięcy i 04 dni ) – praca przy spawaniu elektrycznym – wymieniona w wykazie A dział XIV pkt. 12 powołanego powyżej rozporządzenia , - w PHU (...) s.c. w G. od 01 lutego 1992r. do 28 lutego 1993r. ( 01 rok 01 miesiąc ) – praca przy spawaniu elektrycznym – wymieniona w wykazie A dział XIV pkt. 12 powołanego powyżej rozporządzenia , - w (...) Spółka cywilna (...) od 10 marca 1994r. do 31 marca 1999r. ( 04 lata 09 miesięcy i 22 dni ) – praca przy spawaniu elektrycznym – wymieniona w wykazie A dział XIV pkt. 12 powołanego powyżej rozporządzenia , W toku przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego ustalono ,iż wnioskodawca wprawdzie uprawnienia do spawania elektrycznego uzyskał dopiero podczas zatrudnienia w (...) Spółka cywilna - to jednak powołani przez J.
K. (1) świadkowie potwierdzają wiarygodność zapisów w przedłożonych przez ubezpieczonego świadectwach pracy . Z zeznań powołanych powyżej świadków wynikało ,iż w wymienionych okresach i zakładach J. K. (1) na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace przy spawaniu elektrycznym , przy montażu konstrukcji stalowych wielkiej płyty . W ocenie sądu to faktyczne wykonywanie przez wnioskodawcę na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy przy zgodzie zakładów pracy , pomimo braku formalnych uprawnień spawalniczych decyduje o zaliczeniu J.
K. (1) tych prac jako prac wykonywanych w szczególnych warunkach wymienionych w wykazie , dziale i punkcie powołanego rozporządzenie . W konsekwencji tak poczynionych ustaleń sąd uznał ,iż na dzień wejścia w życie ustawy emerytalnej tj. w dniu 01 stycznia 1999r. wnioskodawca udowodnił łącznie 14 lat 05 miesięcy i 19 dni tj. 13 lat 11 miesięcy i 27 dni ( okresów wymienionych w niniejszym uzasadnieniu tj. zatrudnienie w (...) Przedsiębiorstwie (...) W. Zakład (...) w G. , (...) Przedsiębiorstwie (...) w G. , PHU (...) s.c. w G. , (...) Spółka cywilna (...) oraz 05 miesięcy i 22 dni ( okres zatrudnienia uznany przez ZUS w zaskarżonej decyzji – zatrudnienie w (...) w L. ) .
Do okresów pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze sąd nie zaliczył J. K. (1) okresu pracy w (...) Gospodarstwie (...) K. Zakładzie (...) w D. . Z akt osobowych i przesłuchania wnioskodawcy wynikało , że w okresie od 01 lipca 1974r. do 06 maja 1975r. J. K. (1) zatrudniony był jako pracownik fizyczny . Wykonywał w (...) Gospodarstwie (...) prace przy produkcji zwierzęcej i prace polowe oraz wszystkie inne prace nie wymagające kwalifikacji zawodowych . Dopiero po uzyskaniu w dniu 06 maja 1975r. uprawnień do kierowania ciągnikami rolniczymi wnioskodawca wykonywał prace polowe i prace transportowe związane z przewożeniem zboża i ziemniaków do magazynów i buraków do magazynu i cukrowni .
Prace transportowe nie były zatem wykonywane przez J. K. (1) na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od 07 maja 1975r. do 29 listopada 1975r. Większość prac jakie wnioskodawca wykonywał w tym okresie zatrudnienia były to prace polowe z uwagi na kalendarz tych prac . Prace polowe wykonywane przez kierowców ciągników nie są pracami wymienionymi w wykazie A dział VIII pkt. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze .
Szczegółowa wykładnia systemowa tego zagadnienia prawnego przedstawiona została w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2016r. IUK 43/16 i wyrokach wydanych w następujących sprawach : III UK 66/16, IIUK 675/15, IIUK 512/15, IIIUK 1/16. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela argumenty przedstawione w powołanym orzecznictwie Sądu Najwyższego . Wykaz A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r.”ma charakter stanowiskowo-branżowy. Pod pozycjami zamieszczonymi w kolejnych działach wykazu wymieniono konkretne stanowiska przypisane danym branżom, uznając je za prace w szczególnych warunkach uprawniające do niższego wieku emerytalnego.
Specyfika poszczególnych gałęzi przemysłu determinuje bowiem charakter świadczonych w nich prac i warunki, w jakich są one wykonywane, ich uciążliwość i szkodliwość dla zdrowia. Nie można zatem swobodnie czy wręcz dowolnie, z naruszeniem postanowień rozporządzenia, wiązać konkretnych stanowisk pracy z branżami, do których nie zostały one przypisane w tym akcie prawnym (por. wyroki Sądu Najwyższego z 5 maja 2016 r., III UK 132/15, Legalis nr 1472987, z 25 października 2016 r., II UK 352/15, Legalis nr 1538673, z 19 maja 2011 r., III UK 174/10, Legalis 442104)” ( wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2017r. , sygn akt IIIAUa 1695/16).
W konsekwencji sąd uznał , że tylko prace , które wykonywane były w transporcie przez kierowcę ciągnika - stale i w pełnym wymiarze czasu pracy , uprawniały zaliczenia ich zgodnie z wykazem A działem VIII pkt. 3 powołanego powyżej rozporządzenia . Tymczasem z analizy akt osobowych oraz z przesłuchania wnioskodawcy i z zeznań świadków : S. K. i A. R. wynikało , iż większość prac wykonywanych przez wnioskodawcę były to prace polowe . Taka sama sytuacja miała miejsce podczas kolejnego zatrudnienia wnioskodawcy w (...) Gospodarstwie (...) K.
Zakładzie (...) D.od 27 maja 1976r. do 22 marca 1984r. . W tym stanie rzeczy wskazać należy , że wbrew twierdzeniom wnioskodawcy w niniejszej sprawie nie ma przesłanek, by przyjmować tak, jak to wskazano w odwołaniu , że ”wykonywanie pracy kierowcy ciągnika niezależnie od branży, w której praca jest wykonywana skutkuje zaliczeniem tego okresu jako uprawniającego do nabycia emerytury w obniżonym wieku. Chodzi bowiem o to, że umieszczenie wskazanych stanowisk w „transporcie i łączności”, mimo ujęcia pracy traktorzysty, kombajnisty lub pojazdu gąsienicowego odrębnie od pracy kierowcy samochodów ciężarowych, autobusów i pojazdów specjalistycznych, łączy szkodliwość tejże pracy nie z faktem prowadzenia tychże pojazdów, lecz z faktem prowadzenia tych pojazdów przy uwzględnieniu specyfiki pracy w transporcie i łączności oraz obciążeń psychofizycznych związanych z uczestniczeniem takich pojazdów w ruchu publicznym.
Takich obciążeń nie ma natomiast przy wykonywaniu prac na tych stanowiskach w rolnictwie, gdzie dominują prace polowe” ( wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2017r. , sygn akt IIIAUa 1695/16). Analizując materiał dowodowy zgromadzony w sprawie odnośnie okresu zatrudnienia wnioskodawcy od 27 maja 1976r. do 22 marca 1984r. jako kierowcy ciągnika sąd miał także na względzie zeznania świadków S. K. i A. R. , którzy wskazali , że w okresie zimowym wnioskodawca zajmował się przewożeniem towarów z wagonów kolejowych , rozwożeniem z pryzm kiszonek do obór dla zwierząt , pracami związanymi z odśnieżaniem .
Wymienione prace są pracami wykonywanymi w transporcie . Jednakże wnioskodawca nie przedstawił dowodów , na podstawie których można byłoby uznać , iż w konkretnych miesiącach okresów zimowych - wymienionego spornego okresu – J. K. (1) na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace w transporcie jako kierowca ciągnika . Nie można w niniejszej sprawie pominąć również treści dokumentu dotyczącego w/w spornego okresu . Dokumentem tym jest świadectwo pracy wystawione dnia 19 marca 1984r. , z którego wnikało , że w (...) w K. w Zakładzie (...) w D.
J. K. (1) pracował jako kierowca samochodowy , mechanik sprzętu i maszyn rolniczych i spawacz elektryczny( karta 7 akt o ustalenie kapitału początkowego ) . Wprawdzie słuchani w sprawie świadkowie wskazali , że wnioskodawca nie pracował w warsztacie remontowym to jednak z treści tego dokumentu jednoznacznie wynika , że podczas zatrudnienia w spornym okresie J. K. (1) wykonywał również prace przy naprawie sprzętu i maszyn rolniczych i prace spawacza elektryczny . Na podstawie zeznań słuchanym w sprawie świadków nie można było ustalić w jakim okresie i jakie prace wnioskodawca wykonywał przy spawaniu elektrycznym .Sam wnioskodawca udowodnił wykonywanie prac spawalniczych dopiero podczas zatrudnia w (...) Przedsiębiorstwie (...) w G. .
W tym miejscu wskazać należy , że” proces w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych jest procesem w pełni kontradyktoryjnym. To na ubezpieczonym ciążył obowiązek dowodowy w myśl art. 6 kc, bowiem to on ubiegał się o przyznanie wcześniejszej emerytury, powinien był zatem wykazać, że spełnił wszystkie wymagane przesłanki do tego świadczenia wymienione w przepisach art. 184 ustawy emerytalno-rentowej. Jak to już zostało wskazane, postępowanie cywilne, a takim jest także postępowanie przed Sądem Ubezpieczeń Społecznych, ma charakter kontradyktoryjny, czego wyrazem jest dyspozycja art. 232 k.p.c., określająca obowiązek stron do wskazywania dowodów dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne, co z kolei jest potwierdzeniem reguły z art. 6 k.c., wyznaczającej sposób rozłożenia ciężaru dowodu.
Podkreślić należy, że reguły art. 6 k.c. i 232 k.p.c. nie określają jedynie zakresu obowiązku zgłaszania dowodów przez strony, ale rozumiane muszą być w ten sposób, że strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń, ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu co do tych okoliczności na niej spoczywał. Ciężar dowodu określa wynik merytoryczny sporu (sprawy) w sytuacji krytycznej, gdy strona nie udowodni faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (…) Podobne stanowisko zajął Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 18 stycznia 2012 r. (sygn. akt I A Ca 1320/11, LEX nr 1108777) wskazując, iż jeżeli materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstaw do dokonania odpowiednich ustaleń faktycznych, Sąd musi wyciągnąć ujemne konsekwencje z braku udowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań lub zarzutów( … ) Strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swoich twierdzeń ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu, co do tych okoliczności na niej spoczywał.
W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż to na ubezpieczonym, zgodnie z regułą wyrażoną w art. 6 k.c., spoczywał ciężar dowodzenia w sprawie, że (…) ma prawo do przedmiotowego świadczenia. ( … ) Prawo do tego świadczenia ubezpieczeniowego jest prawem o charakterze szczególnym, stąd wszystkie ustawowe przesłanki do nabycia emerytury w obniżonym wieku muszą być spełnione łącznie i wykazane w sposób pewny i wiarygodny. Ustawodawca w tym zakresie nie dopuszcza bowiem żadnego odstępstwa. (…) Ten obowiązek na podstawie wskazach wyżej przepisów procesowych, tj. art. 6 kc i 232 kpc należał bez wątpliwości tylko do ubezpieczonego”( wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 28 października 2015r. , sygn. akt III AUa 774/15).
W niniejszej sprawie J. K. (1) nie wykazał okresów w jakich wykonywał na stałe i w pełnym wymiarze czasu - prace kierowcy ciągnika w transporcie lub inne prace wymienione wykazie A rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. podczas zatrudnienia w (...) Gospodarstwie (...) w K. Zakładzie (...) w D., które to prace uprawniały do nabycia prawa do emerytury w wieku obniżonym . Reasumując sąd uznał ,iż na dzień 01 stycznia 1999r. wnioskodawca nie legitymował się stażem pracy w warunkach szczególnych w łącznym wymiarze 15 lat, przy pracach - określonych w wykazie A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze .
W konsekwencji na podstawie art. 477 14 § 1 kodeksu postępowania cywilnego sąd oddalił odwołanie , gdyż nie było podstaw do jego uwzględnienia z przyczyn wymienionych w niniejszym uzasadnieniu .