Court dismisses alimentary claim after parties reach a settlement agreement on monthly support payments.
Legislator summary
AI generatedThe plaintiff requested alimentary support for her minor children, while the defendant admitted liability only for 500 zł and cited financial inability. The court encouraged settlement during the first hearing, and the parties subsequently agreed on a monthly payment of 640 zł. The court formally dismissed the proceedings based on this valid settlement agreement, which was confirmed by the statutory guardian and the defendant.
Legislator headnote
AI generatedArt. 223 § 1 k.p.c.; Art. 203 § 4 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.; Art. 917 k.c.: A court settlement agreement validly concluded before the judge, without legal contravention or evasion of law, results in the dismissal of the proceedings and the termination of the dispute.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III RC 19/17
UZASADNIENIE
A. K. działając w imieniu swoich małoletnich dzieci M. S. (1) i A. S. domagała się zasądzenia od pozwanego M. S. (2) alimentów w łącznej kwocie 1000 zł na oboje małoletnich płatnych do 20 dnia każdego miesiąca oraz zasądzenia kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazała, że pozwany jest ojcem małoletniego M. i A. S. a od czasu rozstania z pozwanym w dniu 20 stycznia 2017 roku cały ciężar wychowania i utrzymania małoletniej spoczywa wyłącznie na matce i nie jest w stanie ponieść samodzielnie wszystkich kosztów związanych z utrzymaniem synów.
Pozwany natomiast od dnia jej wyprowadzki z dziećmi przekazał jedynie kwotę 500 zł na rzecz małoletnich. W odpowiedzi na pozew pozwany uznał powództwo do kwoty 500 zł. Podniósł, że nie jest w stanie płacić alimentów w żądanej wysokości ponieważ jego możliwości finansowe na to nie pozwalają. Ponadto zarzucił, że pozwana nie wykazała kosztów utrzymania małoletnich na poziomie alimentów żądanych w pozwie, a koszty wynajmowanego przez nią mieszkania są zawyżone i można znaleźć na rynku lokalnym korzystniejsze oferty.
Na terminie pierwszej rozprawy w dniu 6 kwietnia 2017 roku Przewodnicząca nakłaniała strony do zawarcia ugody. W toku postępowania strony doszły do porozumienia i zawarły ugodę na mocy której pozwany M. S. (2) zobowiązał się do łożenia na rzecz małoletnich A. S. i M. S. (1) alimentów w kwocie po 320 zł miesięcznie, łącznie 640 zł miesięcznie płatnych do rąk powódki A. K. do 20 dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat poczynając od dnia 1 kwietnia 2017 roku.
Po odczytaniu ugody strony własnoręcznymi podpisami potwierdziły jej treść, oświadczając, że wyrażają zgodę na warunki zawartej ugody (vide: protokół rozprawy z 6 kwietnia 2017 roku k. 53-54).
Sąd zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 223 § 1 k.p.c. Przewodniczący powinien we właściwej chwili skłaniać strony do pojednania, zwłaszcza na pierwszym posiedzeniu, po wstępnym wyjaśnieniu stanowiska stron. Osnowę ugody zawartej przed sądem wciąga się do protokołu rozprawy albo zamieszcza w odrębnym dokumencie stanowiącym część protokołu i stwierdza podpisami stron. Ugoda sądowa ma dwoisty charakter, łączący elementy materialnoprawne i procesowe. Jest czynnością procesową dokonaną w formie przewidzianej prawem procesowym, które wiąże z tą czynnością zamierzony przez strony skutek w postaci wyłączenia dalszego postępowania sądowego co do istoty sporu i umorzenia postępowania (art. 223 k.p.c. w zw. z art. 203 § 4 k.p.c. i art. 355 § 1 k.p.c.).
Jednocześnie zawarte w treści ugody porozumienie co do istniejącego między stronami stosunku prawnego ma charakter zgodnego oświadczenia woli, a więc czynności prawnej zmierzającej do wywołania skutków w dziedzinie prawa materialnego. W tym zakresie zawarte przed sądem porozumienie jest ugodą w rozumieniu art. 917 k.c. (zob. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2005 r., sygn. akt V CK 691/04, LEX nr 177225). Ugoda może być uznana przez Sąd za niedopuszczalną tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c.).
Przedstawicielka ustawowa małoletnich wyraziła zgodę na zawarcie ugody na kwotę alimentów w wysokości po 320 zł miesięcznie na każdego z małoletnich, do czego zobowiązał się pozwany, również wyrażając zgodę na warunki ugody. Po odczytaniu ugody strony potwierdziły jej treść własnoręcznymi podpisami i nie zgłaszały żadnych zastrzeżeń. W ocenie Sądu zawarta w niniejszej sprawie ugoda nie jest sprzeczna z prawem ani nie zmierza do obejścia prawa. Kwota ustalonych alimentów w nie prowadzi też niezgodnego z zasadami współżycia społecznego pokrzywdzenia małoletnich powodów.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 355 § 1 w zw. z art. 203 § 4 k.p.c. umorzył postępowanie w sprawie (punkt I postanowienia). W punkcie II postanowienia odstąpiono od obciążania pozwanego kosztami postępowania.