Legislator Case Law & Legislation
I C 92/16 AI generated

Plaintiff's claim dismissed due to statute of limitations; defendant's formal objections and non-bank status barred execution interruption.

Case Number I C 92/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for loan repayment and awarded the defendant 14,400 PLN in costs. Although the plaintiff presented a bank statement and assignment agreement, the defendant successfully argued that the statute of limitations had expired. The court ruled that because the plaintiff was not a bank, the prior execution proceedings could not interrupt the limitation period, rendering the claim time-barred.

Legislator headnote

AI generated

Art. 118 kc in fine; Art. 123 par. 1 pkt 2 kc: A non-bank assignee cannot rely on execution proceedings initiated by a bank with an enforceability clause to interrupt the statute of limitations.

Keywords

AI generated
statute of limitations assignment of claim execution interruption non-bank assignee enforceability clause

Cited Legislation

AI generated
Art. 118 kc in fine
Art. 123 par. 1 pkt 2 kc
Art. 509 kc and following
Art. 98 kpc
Art. 117 par. 2 zd. 1 kc

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 92/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 grudnia 2016 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Tadeusz Trojanowski Protokolant: starszy protokolant sądowy Anna Szpręgiel po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2016 roku w Gliwicach sprawy z powództwa (...) z siedzibą w W. przeciwko I. D. o zapłatę 1. oddala powództwo;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 14.400,00 (czternaście tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. SSO Tadeusz Trojanowski I C 92/16

UZASADNIENIE

Powód wnosił o zasądzenie od pozwanego kwoty 383802,29 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu - należność ta powstała w wyniku zawartej umowy kredytu, na skutek wypowiedzenia umowy, w następstwie niedotrzymania jej warunków stała się ona wymagalna. W drodze cesji wierzytelność została przeniesiona na powoda. Kurator pozwanego wniósł o oddalenie powództwa (k.70).Podał, że do pozwu nie dołączono umowy a ewentualne jej późniejsze dołączenie byłoby spóźnione; podniósł, że wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu jest jedynie dokumentem prywatnym.

Zgłosiła także zarzut przedawnienia. W piśmie procesowym z dnia 23.11.2016 r. roku powód odniósł się do zarzutów podniesionych przez kuratora pozwanego (k.81) Sąd ustalił co następuje. W dniu 22.01.2008 r. pozwany zawarła umowę o kredyt hipoteczny z (...) S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce z siedzibą w W. oddając do dyspozycji kredytobiorcy kwotę 361.000 zł(k.17).Kredyt uruchomiono w dniu 8.02.2008 r. Wysokość zmiennego oprocentowania ustalono w par.3 umowy a wysokość odsetek od zadłużenia przeterminowanego określono w par.6 umowy o kredyt.

Pozwany nie zaspokoił wszystkich należności wynikających z umowy; na dzień wystawienia wyciągu z ksiąg funduszu z dnia 11.03.2016 r. zadłużenie pozwanego wynosiło 296.921,27 zł z tytułu kapitału i 86.881zł z tytułu odsetek. Postanowieniem z dnia 2.07.2013 r. Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiej nadał klauzulę bankowemu tytułowi egzekucyjnemu przeciwko dłużnikom solidarnym I. D. i J. D.. Umową sprzedaży z dnia 25.09.2015 r. zbyto wierzytelność wobec pozwanej na rzecz powoda (k.14 i n). Wierzytelność wobec pozwanych była ujęta w załączniku (k.5 i k.105-109, na k.106v.),powód przedstawił wyciąg z listy z oznaczeniem rodzaju kredytu, numeru umowy kredytowej i danymi pozwanego .Przeniesienie wierzytelności z tytułu umowy kredytu na powoda było skuteczne.

Pismem z 8.10.2015r. dokonano zawiadomienia o cesji i wezwania do zapłaty (k.6). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt: - wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu na dzień 11.03.2016 - k.4 - umowa kredytu - k.83 - umowa przeniesienia portfela z 25.09.2015 –k.14 -wyciąg z załącznika do umowy przelewu wierzytelności - k.5 i k.105-109, na k.106v -umowa przeniesienia ogółu praw i obowiązków z 21.09.2015 -k.17 - umowa sprzedaży udziałów z 21.09.2015 –k.21 -zawiadomienie o cesji k.6 - postanowienie w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności z dnia 2.07.2013 r.

–k.104 Pismo procesowe powoda z 23.11.2016 r., nie było spóźnione gdyż potrzeba jego złożenia wynikała z zakresu spornych okoliczności ujawnianych w toku sprawy. Umowa o kredyt została już powołana w pozwie a powód nie musiał zakładać że strona pozwana zakwestionuje istnienie tego podstawowego dokumentu Dokumenty jako nośniki informacji wątpliwości nie budziły tym że wg strony pozwanej wyciąg z ksiąg funduszu jako dokument prywatny nie mógł być dowodem na istnienia zobowiązania; wobec oparcia się na umowie kredytu ten argument stracił znaczenie.

Sąd zważył co następuje. Umowa przelewu wierzytelności jest zgodna z przepisami art.509 i n. kc. W wyciągu podano rodzaj umowy, jej numer oraz dane kredytobiorcy co jest wystarczające dla identyfikacji wierzytelności. Dokument cesji wielu wierzytelności z natury rzeczy jest bardzo obszerny, zawiera on ponadto tzw. dane wrażliwe(adresy, kwoty, rodzaje umów) osób trzecich których ujawnianie w tym procesie jest zbędne. Wyciąg z ksiąg rachunkowym jest dowodem prywatnym i podlega ocenie jak każdy inny dowód (vide wyrok SN z 15.09.2011, II CSK 712/10).Wysokość zadłużenia wynikała z zapisów w umowie kredytowej.

W ocenie Sądu strona pozwana nie zakwestionowała wyliczeń powoda skupiając się na kwestiach formalnych i na zarzucie przedawnienia. Zarzut przedawnienia okazał się zasadny. Bankowy tytuł egzekucyjny jest dokumentem wiarygodnym zbadanym przez Sąd Rejonowy, jednakże zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 29.06.2016 r., III CZP 29/16 nabywca wierzytelności niebędący bankiem nie może się powoływać na przerwę biegu przedawnienia spowodowaną wszczęciem postępowania egzekucyjnego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności (art.123par1 pkt 2 kc).

Powód w piśmie procesowym z dnia 23.11.2016 r. powoływał się właśnie na nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu i na to że między datą postanowienia zaopatrującego bankowy tytuł wykonalności a pozwem nie upłynął 3 letni termin. W świetle powołanej uchwały Sądu Najwyższego to stanowisko jest błędne. Zarzuty pozwanego w zakresie przedawnienia-art.118 kc in fine- okazały się zatem zasadne. Wobec powyższego na zasadzie art.117 par.2zd.1kc powództwo oddalono. O kosztach kuratora pozwanego będącego adwokatem orzeczono na zasadzie art.98 kpc zgodnie z wynikiem sprawy i wnioskiem zgłoszonym na rozprawie według stawki przewidzianej w przepisach określających opłaty za czynności adwokackie .