Court denies electronic monitoring for a recidivist who failed to serve prior suspended sentences. The applicant's request was rejected due to poor behavior and lack of rehabilitation. The court ruled that the applicant's conduct did not justify electronic monitoring. The decision emphasizes the need for active rehabilitation efforts. The applicant's failure to comply with previous orders was noted. The court found the applicant unsuitable for electronic monitoring. The decision highlights the importance of rehabilitation efforts. The applicant's conduct was deemed insufficient for monitoring. The court rejected the request based on past behavior. The decision confirms the need for continued isolation.

Sygn. akt III Kow.882/17el POSTANOWIENIE Dnia 14.07.2017r. Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział III Penitencjarny w składzie: Przewodniczący Sędzia SR Słupsk del. do SO Słupsk Małgorzata Myczka-Banach Protokolant st. sekretarz sądowy Daria Staroń przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Słupsku J. K. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Areszcie Śledczym w S. Oddział Zewnętrzny w U. wniosku skazanego T. D. (D.) s. P. o zezwolenie na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art.43 la § 1 pkt 1 i 2kkw oraz art.43 la § 3kkw w zw. z art.43 le § 1kkw i art.43 lb kkw postanawia:

1. odmówić skazanemu T. D. (D.) s. P. i J., ur. dnia (...) w S., zezwolenia na odbycie kary zastępczej 107 dni pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wS.z dnia 04.02.2015r., sygn. akt XIV K 824/14 za czyn z art.278§1kk, poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, 2. zwolnić skazanego od wydatków należnych Skarbowi Państwa.

UZASADNIENIE

Skazany T. D. wystąpił z wnioskiem o udzielenie mu zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego kary zastępczej pozbawienia wolności, orzeczonej w sprawie sygn. akt XIV K 824/14 Sądu Rejonowego wS.. Uzasadnił go chęcią kontynuowania zatrudnienia w piekarni oraz dalszym leczeniem choroby skóry. Zastępca Dyrektora Aresztu Śledczego w S. nie poparł wniosku skazanego o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary w SDE. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.43 la§1 pkt 1 i 2 k.k.w. zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego można udzielić wobec skazanego, któremu orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane w art.64§2 Kodeksu karnego oraz jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary.

Przepisy Ustawy stosuje się także do skazanego, wobec którego orzeczono zastępczą karę pozbawienia wolności za przestępstwo (art.43 lb k.k.w.). Z opinii Dyrektora Aresztu Śledczego w S. z dnia 21.06.2017r. wynika, że T. D. od dnia 6.06.2017r. odbywa karę zastępczą 107 dni pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 04.02.2015r. w sprawie XIV K 824/14, za czyn z art.278§1kk. Istotnym w sprawie jest fakt, że początkowo w powyższej sprawie Sąd orzekający wymierzył skazanemu, za przypisany czyn, karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

Jednak, z uwagi na to, że skazany uchylał się od wykonywania orzeczonej mu kary, postanowieniem z dnia 17.03.2017r. Sąd zamienił uprzednio orzeczoną karę ograniczenia wolności na zastępczą karę pozbawienia wolności. To dowodzi, że skazany jest sprawcą niepoprawnym, który w sposób lekceważący odnosi się do nałożonych przez Sąd obowiązków, a orzeczona wobec skazanego kara o charakterze wolnościowym nie przyniosła oczekiwanego rezultatu. Także, co należy podkreślić, skazany nie jest sprawcą przypadkowym. Był uprzednio karany za czyn z art. 207§1kk w sprawie sygn. akt XIV K 145/13 Sądu Rejonowego w S..

Wówczas to orzeczono wobec niego karę ograniczenia wolności, którą z uwagi na uchylanie się od jej wykonania także zamieniono skazanemu na zastępczą karę pozbawienia wolności. Z odpisu wyroku w sprawie sygn. akt XIV K 145/13 wynika, że skazany w okresie od miesiąca września 2012r. do dnia 21 stycznia 2013r. na terenie Zespołu Szkół (...) w S. przy ulicy (...) oraz na terenie miasta S. znęcał się psychicznie nad małoletnią K. J. poprzez wyzywanie słowami wulgarnymi i obelżywymi i poniżanie w otoczeniu zespołu klasowego, prezentowanie wulgarnych gestów oraz złośliwe chowanie przyborów niezbędnych do zajęć praktycznych.

Niewątpliwie, zachowanie skazanego wobec pokrzywdzonej było rażąco naganne, a także rozciągnięte w czasie. Uwzględnieniu wniosku o SDE sprzeciwiają się także ustalenia kuratora zamieszczone w opinii środowiskowej z dnia 19-20.06.2017r. Wynika z nich, że skazany uchylał się od wykonania orzeczonej mu kary ograniczenia wolności w sprawie sygn. akt XIV K 824/14. Przedstawiał wówczas zaświadczenia lekarskie informujące o niemożności wykonywania pracy fizycznej, tym niemniej świadczył pracę w piekarni na tzw. „nocki”. Również, w sprawie sygn. akt XIV K 145/13 skazany lekceważył nałożony przez Sąd obowiązek i unikał wykonania kary.

Ujść uwadze Sądu nie może także fakt, że aktualnie wobec skazanego toczy się postępowanie karne w sprawie sygn. akt IIK 40/16 Sądu Okręgowego w S.w którym jest on oskarżony o czyn z art.258§2 k.k. Zatem, w ocenie Sądu, dowody zgromadzone w tej sprawie nie dają podstawy do przyjęcia, że skazany po opuszczeniu zakładu karnego będzie zachowywać się poprawnie, a w szczególności nie naruszy więcej zasad porządku prawnego. Skazanemu, który rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego pozostałej części kary, jeżeli za udzieleniem zezwolenia przemawiają dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego.

Dodać należy, że postawa skazanego w warunkach izolacji więziennej również nie uzasadnia uwzględnienia wniosku. Z opinii Dyrektora Aresztu Śledczego w S. wynika, że skazany nie korzystał z nagród regulaminowych, nie był także karany dyscyplinarnie. W relacjach ze współosadzonymi jest zgodny. W stosunku do przełożonych prezentuje regulaminową postawę. Nie deklaruje uczestnictwa w podkulturze przestępczej. Karę odbywa w jednostce penitencjarnej typu zamkniętego, w systemie zwykłym, nie wyraził zgody na odbywanie kary w systemie programowego odziaływania.

Zatem, skazany nie włączył się aktywnie w proces resocjalizacji. W ocenie Sądu penitencjarnego skazany jedynie poprawnie poddał się karze, co należy do jego obowiązku. Nie jest to jednak wystarczające do uwzględnienia wniosku. Niczym szczególnym nie wyróżniająca się postawa skazanego w toku odbywania kary nie uzasadnia przyjęcia, że w jego osobowości doszło do trwałej, a zarazem pozytywnej zmiany uzasadniającej stwierdzenie, że w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego, a tym samym, iż cele kary zostały osiągnięte.

Zdaniem Sądu, mając na uwadze dotychczasowe zachowanie i postawę skazanego, w tym nieskuteczność orzekanych dwukrotnie kar o charakterze nieizolacyjnym, brak aktywności w procesie resocjalizacji należy bez wątpienia stwierdzić, iż dla osiągnięcia celów kary celowy jest dalszy pobyt skazanego w izolacji więziennej. Zważywszy więc na powyższe okoliczności wniosek T. D. o udzielenie mu zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego należy uznać za bezzasadny. Z tych też względów, postanowiono jak wyżej. O kosztach postępowania przed sądem orzeczono na podstawie przepisu art. 626§1k.p.k. w zw. z art.624§1 k.p.k. w zw. z art. 1§2 k.k.w.