Court dismissed claim for bus fare payment due to failure to prove statute of limitations interruption.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the municipality's claim for unpaid public transport fares, ruling that the statute of limitations had expired. Although the defendant argued the limitation period was interrupted by a prior payment order, the plaintiff failed to provide evidence of a formal complaint or demand that legally suspended the time limit. Consequently, the court applied the general rule that the burden of proving limitation interruption lies with the claimant, leading to the dismissal of the suit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 77 ust. 3 pkt 4, ust. 4 Kodeksu cywilnego; The statute of limitations for public transport fare claims runs from the date of payment or the date it should have been made, and is suspended only upon the filing of a formal complaint or demand for payment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I 1 C 1195/16 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Piotr Jędrzejewski Protokolant: st. sekr. sądowy Maja Żyrek po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. w Gdyni na rozprawie sprawy z powództwa Gmina M. G. - Zarząd (...) z siedzibą w G. przeciwko Ł. B. o zapłatę I. Oddala powództwo. II. Kosztami procesu obciąża powoda uznając je za uiszczone w całości.
UZASADNIENIE
Powód Gmina M. G. – Zarząd (...) w G. pozwem złożonym w dniu 14 listopada 2007 r. wniósł o zasądzenie od pozwanego Ł. B. kwoty 107 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 24 grudnia 2006 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany dokonał przejazdu pojazdem komunikacji miejskiej należącym do powoda bez ważnego biletu, w związku z czym zobowiązany był zapłacić opłatę dodatkową w kwocie 102 zł oraz opłatę za przewóz oraz koszty dodatkowe. (pozew – k. 2-3) Nakazem zapłaty z dnia 13 grudnia 2006 r., wydanym w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Gdyni uwzględnił żądanie pozwu w całości. (nakaz zapłaty – k.
6) Od powyższego nakazu zapłaty pozwany Ł. B. wywiódł sprzeciw, którym zaskarżył wydany nakaz zapłaty w całości i wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że podnosi zarzut przedawnienie roszczenia dochodzonego przez powoda. (sprzeciw od nakazu zapłaty – k. 22-23) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 26 października 2006 r. o godz. 17.00 pozwany Ł. B. korzystał z przejazdu w trolejbusie nr 23 należącym do Zarządu (...) w G.. W trakcie przejazdu nie posiadał ważnego biletu na przejazd. Dowód: kserokopia raportu – k.
5.
Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w całości na podstawie w/w dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania i nie był on kwestionowany przez pozwanego. W niniejszej sprawie kwestią sporną było to, czy zobowiązanie pozwanego przedawniło się. Przejazd był wykonywany w rygorach ustawy Prawo przewozowe z dnia 15 listopada (...). w brzemieniu z dnia dokonania przewozu. Art. 77 ust 3 pkt 4 przewiduje, iż roszczenia z tytułu zapłaty lub zwrotu należności przedawniają się z okresem roku od dnia zapłaty, a gdy jej nie było - od dnia, w którym powinna była nastąpić.
Ust 4 tego przepisu przewiduje, iż bieg przedawnienia zawiesza się na okres od dnia wniesienia reklamacji lub wezwania do zapłaty do dnia udzielenia odpowiedzi na reklamację lub wezwania do zapłaty i zwrócenia załączonych dokumentów, najwyżej jednak na okres przewidziany do załatwienia reklamacji lub wezwania do zapłaty. Pozwany wniósł zarzut przedawnienie powołując się na upływ roku pomiędzy terminem w jakim roszczenia miało być zapłacone a wytoczeniem powództwa, w więc 26 października 2006 r. i 14 listopada 2007 r., kiedy nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia W myśl ogólnych zasad na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, zaś na stronie pozwanej obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jej wniosek o oddalenie powództwa.
Należy wskazać, że strona powodowa nie przedstawiła żadnego dowodu na przerwanie terminu przedawnienia przed wniesieniem pozwu do sądu. W tym stanie sprawy Sąd na mocy art. 118 k.c. a contrario oddalił powództwo jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wyniki procesu. Powód przegrał niniejsze postępowanie w całości, a zatem Sąd w pkt II wyroku obciążył go powstałymi kosztami postępowania, uznając je za uiszczone w całości.