Social court dismissed early retirement appeal due to failure to prove 15 years of special condition work.
Legislator summary
AI generatedThe social court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of early retirement benefits. The appellant claimed over 15 years of work in special conditions, but the court found insufficient evidence to verify this period beyond a specific two-year interval. Consequently, the court ruled that the burden of proof rested on the insured, who failed to meet the statutory requirements for the reduced retirement age.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1, 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 6 k.c., art. 232 k.p.c.: The insured bears the burden of proving all statutory prerequisites for early retirement, and failure to provide sufficient evidence results in a negative judicial decision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 354/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lipca 2017 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Mirosława Molenda-Migdalewicz Protokolant: star. sekr. sądowy Katarzyna Awsiukiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. w Legnicy sprawy z wniosku B. U. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania B. U. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 30 marca 2017 r. znak (...) oddala odwołanie Sygn. akt VU 354/17
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 30 marca 2017r. - znak (...) - odmówił B. U. prawa do emerytury z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych . W uzasadnieniu strona pozwana podała ,iż wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w art. 184 ust. 1 i ust.2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , gdyż - na dzień 1 stycznia 1999r. - udokumentował 05 lat 02 miesiące i 05 dni pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze – wobec wymaganych co najmniej 15 lat takiej pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy .
Odwołanie od powyższej decyzji złożył B. U., w którym domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i przyznanie jemu prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych . W uzasadnieniu skarżący podał, iż wbrew twierdzeniem strony pozwanej posiada – na dzień 01 stycznia 1999r. - wymagany przepisami okres zatrudnienia w szczególnych warunkach w wymiarze ponad 15 lat , gdyż przez cały okres zatrudnienia w od 28 kwietnia 1979r. do 31 maja 2012r. na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony ora kierowcy autobusu liczbie miejsc siedzących powyżej 15 .
W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania . W uzasadnieniu podtrzymano w całości argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji . Dodatkowo organ rentowy wskazał , że uznano wnioskodawcy okresy pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze na postawie świadectwa wykonywania pracy w wyżej wskazanych warunkach lub charakterze wystawionego przez zakład pracy dniu 21 stycznia 2013r. ( karta 10 akt emerytalnych ) . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: B. U. urodził się dnia (...) Wiek 60 lat osiągnął dnia (...) Dnia 13 marca 2017r.
B. U. złożył wniosek o prawo do emerytury z tytułu zatrudnienia warunkach szczególnych . Składając wniosek o emeryturę ubezpieczony wskazał , że nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego Na dzień 1 stycznia 1999r. B. U. legitymował się - uznanym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. - stażem ubezpieczeniowym w łącznym wymiarze 25 lat 03 miesięcy i jednego dnia . Na dzień 1 stycznia 1999r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. uznał B. U. następujące okresy pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w Zakładzie (...) w L. , przekształconym z dniem 12 września 1991r. w (...) S. A.
Oddział Zakład (...) w L., a z dniem 01 stycznia 1997r. w (...) Spółkę z o.o. w L. : - od 01 lipca 1979r. do 31 maja 1980r. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony , - od 01 kwietnia 1982r. do 31 grudnia 1983r. – na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, - od 01 października 1995r. do 31 października 1995r. – na stanowisku kierowcy autobusu o liczbie miejsc siedzących większej niż 15 , - od 01 lipca 1996r. do 31 grudnia 1998r. – na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony . dowody: - akta emerytalne wnioskodawcy k : 10 i 14-15 .
B. U. w dniu 28 kwietnia 1979r. uzyskał prawo jazdy kategorii C uprawniające do kierowania samochodami ciężarowymi o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony . Wnioskodawca zatrudniony został od dnia 28 kwietnia 1979r.w Zakładzie (...) w L. ,którego następcą prawnym od 01 stycznia 1997r. jest w (...) Spółkę z o.o. w L. . W umowach o pracę najpierw na okres próbny od 28 kwietnia 1979r. do 11 maja 1979r. , a następnie od dnia 12 maja 1979r. – na czas nieokreślony – wskazano ,iż wnioskodawcy powierzono obowiązki kierowcy samochodu U..
Były to samochody dostawcze o ciężarze całkowitym do 3,5 tony . B. U. prace kierowcy samochodu dostawczego o ciężarze całkowitym do 3,5 tony wykonywał na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy od 28 kwietnia 1979r. do 30 czerwca 1979r. Dnia 01 lipca 1979r. wnioskodawcy powierzono obowiązki kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. B. U. prace kierowcy samochodu ciężarowego Z. tj. samochodu o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony wykonywał w transporcie na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy od 01 lipca 1979r. do 31 maja 1980r.
W dniu 31 maja 1980r. Kierownik Wydziału (...) Zakładu (...) w L. złożył wniosek o zmianę – z dniem 01 czerwca 1980r. - stanowiska pracy wnioskodawcy ze stanowiska kierowcy samochodu ciężarowego Z. na stanowisko kierowcy samochodu dostawczego U. (...) - bez zmiany wysokości wynagrodzenia . Z dniem 01 czerwca 1980r.zmieniono B. U. warunki pracy powierzając wykonywanie obowiązków kierowcy samochodu dostawczego U. (...) tj. samochodu do 3,5 tony . Pracę w transporcie kierowcy samochodu dostawczego o ciężarze całkowitym do 3,5 tony wnioskodawca wykonywał – na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy – do dnia 31 marca 1982r.
Zastępca kierownika Wydziału (...) Zakładu (...) w L. złożył wniosek o zmianę – z dniem 01 kwietnia 1982r. - stanowiska pracy wnioskodawcy ze stanowiska kierowcy samochodu U. (...) na kierowcę samochodu ciężarowego S. (...). Wniosek powyższy uzasadniony został brakiem obsady na samochodzie ciężarowym S. (...) . W konsekwencji powyższego wniosku z dniem 01 kwietnia 1982r. powierzono B. U. obowiązki kierowcy samochodu ciężarowego S. (...)tj. samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony . Prace te wnioskodawca wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy , w transporcie do dnia 31 grudnia 1983r. ( 01 rok 08 miesięcy i 30 dni ) .
W dniu 03 stycznia 1983r. B. U. złożył wniosek o przeniesienie ze stanowiska kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tonyS. (...)na stanowisko kierowcy samochodu dostawczego U. . Zakład pracy wyraził zgodę na powyższy wniosek i od dnia 01 stycznia 1984r. powierzono B. U. obowiązki kierowcy samochodu dostawczego U.z obniżeniem stawki osobistego zaszeregowania . Wnioskodawca na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace w transporcie jako kierowca wyżej wymienionego samochodu dostawczego o ciężarze całkowitym do 3,5 tony do dnia 30 października 1995r.
Od 01 października 1995r. do 31 października 1995r. B. U. pracował na stanowisku kierowcy autobusu o liczbie miejsc siedzących większej niż 15 .Okres ten wskazany został przez zakład pracy w świadectwie z dnia 21 stycznia 2013r. jako praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . Wnioskodawca w dacie wykonywania wyżej wymienionych prac w transporcie posiadał wymagane uprawnienia . W dniu 23 lipca 1992r.B. U. uzyskał uprawnienia kategorii D uprawniające do prowadzenia autobusów o liczbie miejsc siedzących powyżej 15 .
W dniu 01 listopada 1995r. zakład pracy powierzył wnioskodawcy obowiązki kierowcy samochodu ciężarowo-osobowego . B. U. wykonywał prace kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony . Był to samochód ciężarowy S. tzw.. (...) do przewożenia pracowników , o liczbie miejsc siedzących powyżej 15 . Prace tę wnioskodawca wykonywał na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy do 30 czerwca 1996r.( tj. przez 07 miesięcy i 29 dni – w okresie od 01 listopada 1995r. do 30 czerwca 1996r.) . Dnia 01 lipca 1996r.
B. U. powierzono obowiązki kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony . Wnioskodawca prace te wykonywał na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy do końca spornego okresu tj. do dnia 31 grudnia 1998r. – co poświadczył zakład pracy w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wystawionym dnia 21 stycznia 2013r. dowód : - akta osobowe dotyczące zatrudnienia wnioskodawcy w (...) od 28.04.1979r. do 31.05.2012r., - przesłuchanie świadków protokół rozprawy z dnia 30.06. 2017. :
L. G. k. 30v. e-protokół 00:10:08 i następne ; T. K. k.30v-31 e-protokół 00:24:00 i następne , - przesłuchanie wnioskodawcy B. U. protokół rozprawy z dnia 30.06.2017r. 00:38:51 -01:07:36 .
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie . Zgodnie z treścią art. 184 ust.1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r., poz. 887 z późniejszymi zmianami ) - urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 , jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. dnia 1 stycznia 1999r.osięgnęli :
1. okres zatrudnienia w szczególnych warunkach wymagany w przepisach dotychczasowych nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat dla mężczyzn oraz , 2. okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tj. 25 lat dla mężczyzn- ( ust. 1 ) . Emerytura – zgodnie z warunkami określonymi w ust. 2 art. 184 ustawy emerytalnej – przysługuje pod warunkiem nie przystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych , na dochody budżetu państwa .
Art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych stanowi , że ubezpieczonym , urodzonym przed dniem 01 stycznia 1949 r. , będącymi pracownikami , zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze , przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 cytowanej ustawy . Zgodnie z treścią par. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U. z dnia 18 lutego 1983r., Nr 8 poz. 43 z późniejszymi zmianami ) – za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury uważa się okres wynoszący 25 lat dla mężczyzn – liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do zatrudnienia .
Jak wynika treści akt ubezpieczeniowych - wnioskodawca B. U. - na dzień 01 stycznia 1999r. - udokumentował łączny staż ( okresy składkowe i nieskładkowe ) 25 lat 03 Rady Ministrów, a dotyczący okresu zatrudnienia wymaganego do uzyskania prawa do emerytury . Zapis par. 4 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U. z dnia 18 lutego 1983r., Nr 8, poz. 43 z późniejszymi zmianami ) – stanowi, iż pracownik , który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienionych w wykazie A nabywa prawa do emerytury, jeżeli łącznie spełnia następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn i ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach .
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. uznał z całego zatrudnienia w (...) Spółka z o.o. w L. jedynie okresy – wymienione w ustaleniach faktycznych niniejszego uzasadnienia , a wskazane w świadectwie pracy z dnia 21 stycznia 2013r. jako pracę w szczególnych warunkach , z przyczyn wskazanych w części wstępnej uzasadnienia . Spornym między stronami był zatem charakter zatrudnienia wnioskodawcy w wyżej wymienionym przedsiębiorstwie od 01 czerwca 1980r. do 31 marca 1982r. oraz 01 stycznia 1984r. do 30 września 1995r. i od 01 listopad 1995r. do 30 czerwca 1996r.
Zgodnie z par. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze zakład pracy wydaje zaświadczenie o zatrudnieniu w szczególnych warunkach , wyłącznie na podstawie posiadanej dokumentacji , natomiast w sądowym postępowaniu odwoławczym możliwe jest ustalenie tych okresów także w oparciu o inne dowody " . W niniejszym postępowaniu takimi dowodami były zeznania świadków , przesłuchanie strony i akta osobowe dotyczące spornych okresów zatrudnienia .
W niniejszym postępowaniu sąd dokonał analizy akt osobowych wnioskodawcy za cały okres zatrudnienia w (...) Spółce z o.o. w L. tj. od 28 kwietnia 1979r. do końca spornego okresu tj. do 31 grudnia 1998r. Ustalenia faktyczne poczynione w niniejszej sprawie sąd poczynił na podstawie kompletnych dokumentów osobowych pracownika . Wprawdzie wnioskodawca będąc słuchany na rozprawie w dniu 30 czerwca 2017r. zaprzeczał jakoby sporządzał wnioski o zmianę warunków pracy – opisane w ustaleniach faktycznych niniejszego uzasadnienia – to jednak w ocenie sądu istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miał dowód z dokumentów sporządzonych przez zakład pracy lub złożonych i podpisanych przez wnioskodawcę .
Z tak zgromadzonego materiału dowodowego wynikało , że w spornych okresach wnioskodawca wykonywał prace w warunkach szczególnych jedynie w okresie od 01 listopada 1995r. do 30 czerwca 1996r. B. U. na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony- S. tzw. (...) do przewozu osób o liczbie miejsc powyżej 15 . Były to prace wymienione w wykazie A dział VIII pkt. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze .
Z akt osobowych – w ocenie sądu – jednoznacznie wynika , że w okresach od 01 czerwca 1980r. do 31 marca 1982r. oraz 01 stycznia 1984r. do 30 września 1995r. B. U. bowiem na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace kierowcy samochodu dostawczego U. (...)tj. samochodu o ciężarze całkowitym poniżej 3,5 tony . Fakt ten jednoznacznie wynika z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych . Wprawdzie w niniejszym postępowaniu sąd przesłuchał zawnioskowanych przez B. U. świadków , jednakże te zeznania nie dały podstaw do podważenia wiarygodności dokumentów sporządzonych przez wnioskodawcę i przez zakład pracy w spornych okresach .
Świadkowie L. G. i T. K. nie pamiętali , aby wnioskodawca kierował samochodem dostawczym U. , ale potwierdzili , że w firmie , w spornych okresach był taki pojazd . Wnioskodawca z kolei twierdzi , że nigdy nie prowadził takiego pojazdu , ale będąc słuchany w charakterze strony nie potrafił wytłumaczyć logicznie dlaczego zarówno w umowach o pracę jak i angażach zmieniających warunki pracy zakład pracy wskazywał pojazd , który prowadził skarżący . Za niewiarygodne sąd uznał twierdzenia B. U. jakoby nie sporządził i nie jest pewien czy podpisał wniosek z dnia 03 stycznia 1984r.
– na podstawie którego został przeniesiony ze stanowiska kierowcy samochodu ciężarowego S. (...) na stanowisko kierowcy samochodu dostawczego U. . Zwrócić bowiem należy uwagę na fakt ,iż w dokumencie tym B. U. wymieniony jest jako wnioskodawca , pod tym dokumentem widnieje podpis . Cały dokument nie zawiera cech poprawek i na jego podstawie zakład pracy dokonał zmiany – na wniosek pracownika warunków pracy . Angaż zmieniający warunki pracy od dnia 01 stycznia 1984r. został doręczony przez zakład pracy B. U. . W tym zakresie pracownik nie powziął żadnych działań prawnych , a zatem uznać należy , że warunki zmieniające były zgodne ze złożonym , wyżej wymienionym wnioskiem .
W konsekwencji powyższych ustaleń sąd uznał , że wnioskodawca nie udowodnił , iż w spornych okresach na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Same twierdzenia wnioskodawcy w tym zakresie są niewystarczającym dowodem na podważenie wiarygodności dokumentów znajdujących się w aktach osobowych . Takim dowodem też nie są zeznania słuchanych w sprawie świadków , którzy w tym zakresie złożyli jedynie ogólne zeznania . W tym miejscu wskazać należy , że” proces w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych jest procesem w pełni kontradyktoryjnym.
To na ubezpieczonym ciążył obowiązek dowodowy w myśl art. 6 kc, bowiem to on ubiegał się o przyznanie wcześniejszej emerytury, powinien był zatem wykazać, że spełnił wszystkie wymagane przesłanki do tego świadczenia wymienione w przepisach art. 184 ustawy emerytalno-rentowej. Jak to już zostało wskazane, postępowanie cywilne, a takim jest także postępowanie przed Sądem Ubezpieczeń Społecznych, ma charakter kontradyktoryjny, czego wyrazem jest dyspozycja art. 232 k.p.c., określająca obowiązek stron do wskazywania dowodów dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne, co z kolei jest potwierdzeniem reguły z art. 6 k.c., wyznaczającej sposób rozłożenia ciężaru dowodu.
Podkreślić należy, że reguły art. 6 k.c. i 232 k.p.c. nie określają jedynie zakresu obowiązku zgłaszania dowodów przez strony, ale rozumiane muszą być w ten sposób, że strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń, ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu co do tych okoliczności na niej spoczywał. Ciężar dowodu określa wynik merytoryczny sporu (sprawy) w sytuacji krytycznej, gdy strona nie udowodni faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (…) Podobne stanowisko zajął Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 18 stycznia 2012 r. (sygn. akt I A Ca 1320/11, LEX nr 1108777) wskazując, iż jeżeli materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstaw do dokonania odpowiednich ustaleń faktycznych, Sąd musi wyciągnąć ujemne konsekwencje z braku udowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań lub zarzutów( … ) Strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swoich twierdzeń ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu, co do tych okoliczności na niej spoczywał.
W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż to na ubezpieczonym, zgodnie z regułą wyrażoną w art. 6 k.c., spoczywał ciężar dowodzenia w sprawie, że (…) ma prawo do przedmiotowego świadczenia. ( … ) Prawo do tego świadczenia ubezpieczeniowego jest prawem o charakterze szczególnym, stąd wszystkie ustawowe przesłanki do nabycia emerytury w obniżonym wieku muszą być spełnione łącznie i wykazane w sposób pewny i wiarygodny. Ustawodawca w tym zakresie nie dopuszcza bowiem żadnego odstępstwa. (…) Ten obowiązek na podstawie wskazach wyżej przepisów procesowych, tj. art. 6 kc i 232 kpc należał bez wątpliwości tylko do ubezpieczonego”( wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 28 października 2015r. , sygn. akt III AUa 774/15).
W niniejszej sprawie B. U. nie wykazał , że w spornych okresie- poza okresem od 01 listopada 1995r. do 30 czerwca 1996r. – wykonywał prace wymienione w wykazie A rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. , które uprawniały do nabycia prawa do emerytury w wieku obniżonym . Reasumując sąd uznał ,iż na dzień 01 stycznia 1999r. wnioskodawca nie legitymował się stażem pracy w warunkach szczególnych w łącznym wymiarze 15 lat, przy pracach - określonych w wykazie A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze .
W konsekwencji na podstawie art. 477 14 § 1 kodeksu postępowania cywilnego sąd oddalił odwołanie , gdyż nie było podstaw do jego uwzględnienia z przyczyn wymienionych w niniejszym uzasadnieniu .