Social security court allows pension by recognizing special conditions work period via witness testimony.

Sygn. akt IV U 1520/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2017 r. Sąd Okręgowy/Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie Wydział IV w składzie: Przewodniczący SSO Marek Przysucha Protokolant Małgorzata Kłosowicz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. w Częstochowie sprawy J. K. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C. o prawo do emerytury na skutek odwołania J. K. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C. z dnia 18 listopada 2016 r. Nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonemu J. K. (1) prawo do emerytury od dnia 30 października 2016 roku. Sygn. akt IV U 1520/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 18 listopada 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. odmówił ubezpieczonemu J. K. (1) prawa do emerytury. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ rentowy podniósł, iż ubezpieczony nie spełnia warunków wymaganych art. 32 w związku z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Organ rentowy na dzień 1 stycznia 1999r. uznał za udowodnione okresy składkowe i nieskładkowe wraz z okresami uzupełniającymi w wymiarze 25 lat, w tym 2 lata i 17 dni pracy wykonywanej w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych.

ZUS wskazał, iż nie uwzględnił do okresów pracy w warunkach szczególnych okresu pracy od 7 listopada 1978r. do 31 grudnia 1998r. w (...) Przedsiębiorstwie (...)na stanowisku kierowcy ciągnika, ponieważ z przedłożonych dokumentów nie można jednoznacznie stwierdzić, że stale i w pełnym wymiarze czasu pracy ubezpieczony wykonywał pracę na wyżej wymienionym stanowisku pracy. Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczony. Domagał się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury. Wnosił o uwzględnienie do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu pracy od 7 listopada 1978r. do 31 grudnia 1998r. w (...)Przedsiębiorstwie (...)na stanowisku kierowcy ciągnika.

Podnosił, iż pracę w tym charakterze wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Dla potwierdzenia charakteru swojej pracy wnosił o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, wywodząc jak w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: J. K. (1) urodził się (...), wniosek o emeryturę zgłosił w dniu 7 października 2016r. Organ rentowy uznał za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999r. okresy składkowe i nieskładkowe wraz z okresami uzupełniającymi w wymiarze 25 lat, w tym 2 lata i 17 dni pracy wykonywanej w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (od 11 października 1974r. do 26 października 1976r. w GS (...)na stanowisku kierowcy ciągnika).

Odwołujący nie przystąpił do Otwartego Funduszu Emerytalnego. dowód: akta ZUS. Ubezpieczony w okresie od 7 listopada 1978r. do 31 grudnia 1998r. był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w(...)Przedsiębiorstwie (...) w H. (następnie (...) sp. z o.o. w H.) na stanowisku kierowcy ciągnika. Przedsiębiorstwo zajmowało się głównie produkcją spożywczą i drzewną. Ubezpieczony jeździł ciągnikiem z dwoma przyczepami 5 - 6 tonowym, o ciężarze całkowitym 30 ton. Woził węgiel z B.. Woził także drzewo, śmieci i różne odpady z zakładu.

Rozwoził ponadto wyroby drzewne, wałki drzewne, metrowe klocki po chałupnikach. W Zakładzie były 3 Ż. i 2 F. pickupy, ale tymi samochodami jeździli zaopatrzeniowcy oraz kierownik działu transportu. Odwołujący takimi samochodami nie jeździł. Pod koniec zatrudnienia jeździł samochodem (...) Chłodnia. Opisane prace wykonywał stale. dowód: akta osobowe ubezpieczonego, zeznania świadków: M. C. (k. 21-21v akt), J. K. (2) (k. 21v akt), A. P. (k. 21v akt) oraz wyjaśnienia ubezpieczonego (k. 21v-22 akt).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 184 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2016r., poz. 887) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:

1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (ust. 2). Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS, ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ust.1.

Ust. 2 art. 32 ustawy stanowi, iż za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. W ust. 4 powołanego art. 32 ustawy wskazano, iż wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych tj. rozporządzenia RM z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Do uzyskania prawa do emerytury wymagany jest dla mężczyzny okres zatrudnienia w wymiarze 25 lat /§3/. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli osiągnie wiek emerytalny, wynoszący dla mężczyzn 60 lat, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych /§ 4 ust.2/. Praca w warunkach szczególnych winna być wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku /§ 2 ust. 1/. Ubezpieczony spełnia wszystkie powołane wyżej warunki do uzyskania prawa do emerytury, bowiem do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął okres pracy w wymiarze 25 lat, w tym ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych oraz w dniu 30 października 2016r. ukończył 60 lat.

Ponadto odwołujący nie jest członkiem OFE. Sąd uznał w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, iż w okresie pracy (...) Przedsiębiorstwie (...) w H. od 7 listopada 1978r. do 31 grudnia 1998r. (20 lat, 1 miesiąc i 24 dni) ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych oraz pracę kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów, które to rodzaje prac wymienione są w dziale VIII, poz. 2 i 3 wykazu A załącznika do powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r., Nr 8, poz. 43 ze zm.).

Ubezpieczony co do wskazanego okresu pracy przedstawił świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych wydane przez pracodawcę. Z akt osobowych z tego okresu zatrudnienia wynika, że ubezpieczony był określany jako kierowca (...), kierowca ciągnika lub kierowca, przy czym nie wskazywano w tym zakresie na zmianę stanowiska pracy. Uściśleniem treści tej dokumentacji są zeznania świadków. Sąd dał wiarę zeznaniom, bowiem są one logiczne i wyczerpujące w swej treści oraz stanowią spójną całość z całokształtem materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.

Świadkowie niewątpliwie posiadają wiedzę z własnych obserwacji. Świadek M. C. pracował bowiem w tym Przedsiębiorstwie od 1 kwietnia 1983r. do 30 października 2003r. na stanowisku kierownika działu transportu i był bezpośrednim przełożonym ubezpieczonego. Świadek J. K. (2) pracował w Przedsiębiorstwie (...) w latach 1977-1999 jako kierowca samochodu ciężarowego, a świadek A. P. pracował w latach 1974-1979 jako kierowca autobusu. Są to zatem osoby najlepiej zorientowane co do charakteru czynności wykonywanych przez ubezpieczonego.

Potwierdzili oni jednoznacznie, iż ubezpieczony pracował stale w charakterze kierowcy ciągnika w transporcie węgla, drzewa i śmieci, a pod koniec zatrudnienia pracował jako kierowca samochodu S. (...) Chłodnia. Stanowczo zaprzeczyli przy tym, aby ubezpieczony poruszał się mniejszymi samochodami, jak Ż. czy F. pickupy, którymi poruszali się zaopatrzeniowcy i kierownik działu transportu. Biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy nie ulega jakiejkolwiek wątpliwości, że sporny okres, we wskazanym wyżej zakresie, winien zostać uwzględniony do stażu pracy w warunkach szczególnych.

Po uwzględnieniu wskazanego okresu pracy ubezpieczony udowodnił ponad 15-letni okres pracy w warunkach szczególnych, spełnia również pozostałe warunki do uzyskania emerytury. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji w oparciu o powołane przepisy oraz art. 477 14 § 2 k.p.c.