Legislator Case Law & Legislation
IV P 203/16 AI generated

Labor court dismisses appeal against disciplinary fine where employer's silence on objection constitutes acceptance.

Case Number IV P 203/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's lawsuit seeking to revoke a disciplinary fine imposed by her employer. The plaintiff argued the fine was unjustified due to the lack of classes at the end of the school year, while the employer claimed the fine was valid for missing duty shifts and late arrival. The court ruled that under the Labor Code, an employer's failure to respond to a formal objection within 14 days legally constitutes acceptance of that objection, thereby validating the fine.

Legislator headnote

AI generated

Art. 108 § 1 kp; Art. 112 § 1 kp: An employer's failure to reject a worker's objection to a disciplinary sanction within fourteen days is deemed equivalent to accepting the objection, rendering the sanction legally effective.

Keywords

AI generated
Labor Code disciplinary sanction objection acceptance silence as consent labor dispute work organization dismissal of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 108 § 1 kp
Art. 112 § 1 kp
Dalej, w myśl art. 112§1 kp jeżeli zastosowanie kary nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, pracownik może w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia go o ukaraniu wnieść sprzeciw.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV P 203/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2016r. Sąd Rejonowy w Giżycku IV Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący SSR Bożena Makowczenko Protokolant st. sekr. sądowy Justyna Kurzynowska-Lubecka po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016r. w Giżycku na rozprawie sprawy z powództwa A. A. przeciwko Centrum (...) w G. o uchylenie kary porządkowej Powództwo oddala. Sygn. akt IV P 203/16

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 28 lipca 2016r. powódka A. A. wnosiła o uchylenie nałożonej kary porządkowej z dnia 8 lipca 2016r. Wskazała, iż w dniu 17 lipca 2016r. wysłała sprzeciw od nałożonej kary do pracodawcy lecz nie otrzymała dotąd żadnej odpowiedzi. W odpowiedzi na pozew pozwany pracodawca – Centrum (...) w G. – powództwa nie uznał i wniósł o jego oddalenie w całości oraz o zasadzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów postępowania. Pozwany przyznał, że nałożono na powódkę karę porządkową upomnienia za naruszenie w dniu 22 czerwca 2016r. obowiązków pracowniczych wynikających z regulaminu pracy tj. nieobecność na obowiązkowym dyżurze na korytarzu w wyznaczonym czasie tj. 7.50 – 8.00 oraz rozpoczęcie zajęć lekcyjnych w klasie II semestr IV miedzy godziną 8.15 a 8.20 pomimo, że powódka rozpoczyna pracę o 8.00.

Nadto, pozwany podał, iż wobec tego, że niemożliwym było skontaktowanie się z powódką celem wysłuchania pracownika po dopuszczeniu się w/w naruszeń a przed nałożeniem ewentualnej kary porządkowej, pismem z dnia 29 czerwca 2016r. wniesiono o złożenie przez powódkę pisemnych wyjaśnień a po ich złożeniu, pismem z dnia 8 lipca 2016r. zawiadomiono powódkę o nałożeniu kary porządkowej upomnienia. Następnie, pismem z dnia 15 lipca 2016r. powódka złożyła sprzeciw od udzielonej kary do którego pozwany nie ustosunkował się jak tez go nie odrzucił.

W tej sytuacji, podkreślał dalej pozwany, zgodnie z art.112§1kp, nie odrzucenie sprzeciwu w ciągu 14 dni od daty jego złożenia, jest równoznaczne z jego uwzględnieniem. Tym samym pozwany pracodawca uwzględnił sprzeciw powódki usuwając z akt osobowych powódki pismo o nałożeniu kary. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Bezspornym w sprawie pozostawało, iż strony łączy umowa o pracę, na podstawie której powódka zatrudniona jest jako nauczyciel języka angielskiego. Pismem z dnia 29 czerwca 2016r. dyrektor pozwanego Centrum wezwała powódkę do złożenia wyjaśnień na temat jej nieobecności na zajęciach lekcyjnych w klasie II semestr IV, na które to powódka przybyła między godziną 8.15 a 8.20 podczas gdy zajęcia rozpoczynają się o godzinie 8.00 a nadto na temat nieobecności powódki na obowiązkowym dyżurze na korytarzu w wyznaczonym czasie od 7.50 do 8.00.

W swoich pisemnych wyjaśnieniach z dnia 5 lipca 2016r. powódka podała, że w ostatnim tygodniu roku szkolnego tj. w dniach od 20 czerwca 2016r. do 23 czerwca 2016r. z uwagi na zakończone egzaminy w sesji egzaminacyjnej w Gimnazjum nr 5 dla dorosłych nie odbywały się już żadne zajęcia dydaktyczno – wychowawcze a także w tych dniach nie było ani jednego ucznia w związku z czym nie były również pełnione dyżury międzylekcyjne. Dalej powódka wskazała, że w ostatnim tygodniu roku szkolnego tj. w dniach od 20 czerwca 2016r. do 23 czerwca 2016r.

żaden nauczyciel nie prowadził zajęć dydaktyczno – wychowawczych, natomiast wszyscy nauczyciele, jak również Dyrektor Centrum, w ramach obowiązków uzupełniali dokumentację szkolną czego dowodem są wpisy w dziennikach lekcyjnych oraz indeksach uczniowskich. W ocenie powódki dowodem na to, ze w dniu 22 czerwca 2016r. nie było zajęć oraz uczniów jest nie wpisany w dniu 22 czerwca 2016r. temat miedzy innymi na godzinie pierwszej lekcyjnej – chemia w klasie III. Po zapoznaniu się z wyjaśnieniami powódki, pismem z dnia 8 lipca 2016r. dyrektor pozwanego Centrum B.

B. zawiadomiła powódkę o nałożeniu na nią kary porządkowej upomnienia za naruszenie przez powódkę w dniu 22 czerwca 2016r. obowiązków pracownika a naruszenie to polegało na nieobecności powódki na obowiązkowym dyżurze na korytarzu w wyznaczonym czasie 7.50 – 8.00 oraz na rozpoczęciu zajęć lekcyjnych w klasie II semestr IV miedzy godziną 8.15 a 8.20. Pozwana wskazała , że powódka poprzez wskazane zachowania nie przestrzegała ustalonego czasu pracy. Od nałożonej kary w piśmie z dnia 15 lipca 2016r. powódka wniosła sprzeciw, w którym wskazała, że z karą nie zgadza się i uważa ją za bezzasadną.

Dalej powódka podnosiła, że w ostatnich dniach roku szkolnego nie odbywały się już żadne zajęcia dydaktyczno – wychowawcze i nie było już uczniów w szkole w związku z czym nie pełniono już dyżurów ani nie prowadzono zajęć lekcyjnych. Wszyscy nauczyciele wypełniali dokumentację szkolną i w związku z tym dzwonki szkolne wyznaczające zajęcia lekcyjne ściśle już nie obowiązywały i żaden z nauczycieli nie stosował się do nich. W takiej sytuacji, w ocenie powódki, karanie jedynie powódki jest działaniem niesprawiedliwym i nieuzasadnionym stanowiącym formę dyskryminacji wobec powódki.

Powódka zauważyła też, że w dniu 22 czerwca 2016r. gdy stawiła się do pracy o godzinie 8.05, razem z dyrektorką placówki pracowała w pokoju nauczycielskim uzupełniając dokumentację i wówczas nie słyszała żadnych uwag na ten temat a pojawiły się one dopiero po tym jak pozwana dowiedziała się o wytoczeniu przez powódkę powództwa o uznanie wypowiedzenia umowy za bezskuteczne. Po złożeniu przez powódkę sprzeciwu nie otrzymała od pracodawcy żadnego pisma ustosunkowującego się do niego wobec czego w dniu 28 lipca 2016r. złożyła pozew o uchylenie nałożonej kary porządkowej.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty: zawiadomienie o ukaraniu – k. 21, wyjaśnienia powódki – k. 23, pismo pozwanej z dnia 29 czerwca 2016r. – k. 24, sprzeciw – k. 20,

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art.108§1 kp za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy, pracodawca może stosować karę upomnienia lub karę nagany. Dalej, w myśl art. 112§1 kp jeżeli zastosowanie kary nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, pracownik może w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia go o ukaraniu wnieść sprzeciw.

O uwzględnieniu lub odrzuceniu sprzeciwu decyduje pracodawca po rozpatrzeniu stanowiska reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej. Nieodrzucenie sprzeciwu w ciągu 14 dni od dnia jego wniesienia jest równoznaczne z uwzględnieniem sprzeciwu. W przedmiotowej sprawie pozwany pracodawca w żaden sposób nie odniósł się do złożonego przez powódkę sprzeciwu tym samym, w świetle przywołanych wyżej uregulowań, uwzględnił złożony sprzeciw. W tej sytuacji nałożona kara porządkowa przestała istnieć a zatem powództwo o jej uchylenie nie mogło zostać uwzględnione o czym Sąd orzekł w wyroku oddalając powództwo całości.