Legislator Case Law & Legislation
IV Ca 279/17 AI generated

Court dismissed appeal as plaintiff failed to prove debt assignment to him from original bank.

Case Number IV Ca 279/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Płońsk revoked its previous judgment and dismissed the plaintiff's claim against the defendant. The plaintiff sought payment for a loan debt but failed to prove that the creditor's rights had been transferred to him via a portfolio sale. The Court of Appeal rejected the appeal, ruling that the plaintiff did not demonstrate the specific debt was included in the purchased portfolio.

Legislator headnote

AI generated

Art. 233 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: The court's assessment of evidence is not arbitrary when it concludes that a claim for debt assignment cannot be proven because the plaintiff failed to provide specific documentation linking the assigned debt to the purchased portfolio.

Keywords

AI generated
assignment of claims portfolio sale burden of proof debt transfer civil procedure code evidence assessment dismissal of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 128 § 1 pkt. 1 k.p.c.
naruszenie art. 128 § 1 pkt. 1 k.p.c. w zw.
Art. 130 § 1 k.p.c.
z art. 130 § 1 k.p.c. polegające na braku wezwania powoda do uzupełnienia braków pisma poprzez przedłożenie załącznika wskazanego w treści pisma;
Art. 233 k.p.c.
naruszenie art. 233 k.p.c. przez dowolną a nie swobodna ocenę dowodów, co doprowadziło do oddalenia powództwa;
Art. 6 k.c.
naruszenie art. 6 k.c. poprzez błędne uznanie, że powód nie udowodnił dostatecznie faktu przyznanego przez stronę przeciwną.
Art. 385 k.p.c.
Z powyższych przyczyn Sąd Okręgowy oddalił apelację jako niezasadną na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. stosując zasadę odpowiedzialności za wynik procesu.
art. 130 § 1 k.p.c
naruszenie art. 128 § 1 pkt. 1 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. polegające na braku wezwania powoda do uzupełnienia braków pisma poprzez przedłożenie załącznika wskazanego w treści pisma;
art. 233 k.p.c
naruszenie art. 233 k.p.c.
art. 6 k.c
art. 130 k.p.c
Odnosząc się do zarzutów apelacji stwierdzić należy, że w żadnym wypadku nie zostały naruszone przepisy dotyczące braków formalnych pisma procesowego określone w art. 130 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ca 279/17

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Płońsku wyrokiem z 24 lutego 2017 r. uchylił w całości wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Płońsku z 11 października 2016 r. i powództwo oddalił. Istotne ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy i stanowiące podstawę rozstrzygnięcia były następujące: Powód (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. wniósł o zasądzenie od pozwanego M. K. na jego rzecz kwoty 23 230 ,77 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 17.10.2013 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W dniu 11 lutego 2013 r. pozwany M. K. zawarł z Bankiem (...) S.A. w B. umowę o kredyt gotówkowy nr. (...)- (...). Na podstawie tej umowy Bank udzielił pozwanemu kredytu w wysokości 23 230,77 złotych. Pozwany przyznał ,iż zawarł umowę kredytową z wierzycielem pierwotnym. W dniu 10 czerwca 2014 r. Bank (...) S.A. zawarł umowę sprzedaży wierzytelności na rzecz powoda. Jak wynika z pkt. II tej umowy w skład portfela wierzytelności ,będącego przedmiotem umowy wchodziło 1 765 sztuk umów kredytowych. Pismem z dnia 9 lipca 2015 r. powód wystosował do pozwanego M.

K. przedsądowe wezwanie do zapłaty kwoty 30 384 ,96 złotych. Sąd Rejonowy stwierdził, że powód nie wywiązał się należycie z ciążącego na nim obowiązku udowodnienia istnienia łączącego go z pozwanym M. K. zobowiązania . Wprawdzie prawidłowo wykazał, iż pozwany zawarł umowę o kredyt gotówkowy z wierzycielem pierwotnym, jednak nie wykazał, aby uprawnienia z powyższej umowy o kredyt gotówkowy przeszły na niego na skutek umowy przelewu wierzytelności z dnia 10 czerwca 2014 r. Powód nie przedstawił portfela wierzytelności do tej umowy co uniemożliwia weryfikację twierdzeń powoda.

Apelację od tego orzeczenia złożył powód, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając:

1. naruszenie art. 128 § 1 pkt. 1 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. polegające na braku wezwania powoda do uzupełnienia braków pisma poprzez przedłożenie załącznika wskazanego w treści pisma;

2. naruszenie art. 233 k.p.c. przez dowolną a nie swobodna ocenę dowodów, co doprowadziło do oddalenia powództwa;

3. naruszenie art. 6 k.c. poprzez błędne uznanie, że powód nie udowodnił dostatecznie faktu przyznanego przez stronę przeciwną. Apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja jest niezasadna, a jej zarzuty chybione. Nie ulega wątpliwości, że z przedłożonych przez powoda dowodów z dokumentów nie wynika, że wierzytelność przysługująca Bankowi (...) S.A. w B. została nabyta w drodze cesji przez powoda. Powód wykazał jedynie, że nabył pakiet wierzytelności, brak jest natomiast dowodu, że wierzytelność wobec pozwanego wchodziła w skład tego pakietu.

Pozwany powództwa nie uznał, reprezentujący go pełnomocnik procesowy zajął jasne stanowisko w tym przedmiocie. Przyznanie przez powoda faktu zawarcia umowy kredytowej nie oznacza uznania powództwa, nie jest nim także wniosek o rozłożenie należności na raty, bowiem stanowisko co do zasadności powództwa zostało złożone później przez pełnomocnika powoda. Odnosząc się do zarzutów apelacji stwierdzić należy, że w żadnym wypadku nie zostały naruszone przepisy dotyczące braków formalnych pisma procesowego określone w art. 130 k.p.c. Braki formalne to takie braki, które uniemożliwiają nadanie sprawie biegu, z całą pewnością do braków takich nie można zaliczyć dowodu z dokumentu.

Natomiast art. 128 k.p.c. stanowi, że do pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis ten ma zastosowanie tylko wtedy, gdy do pisma wprawdzie dołączono załącznik, brak jest natomiast jego odpisów dla uczestniczących w sprawie osób. Taka sytuacja w sprawie nie zachodziła, bowiem załącznik w postaci dokumentu indywidualizującego wierzytelność wobec pozwanego w ogóle nie został złożony.

Ocena dowodów została przeprowadzona zgodnie z art. 233 k.p.c. i w żadnym razie nie jest ona dowolna, bowiem na podstawie złożonych dowodów z dokumentów nie sposób uznać, że wierzytelność wobec pozwanego była przedmiotem cesji, co oznacza nieudowodnienie roszczenia. Z powyższych przyczyn Sąd Okręgowy oddalił apelację jako niezasadną na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. stosując zasadę odpowiedzialności za wynik procesu.