Legislator Case Law & Legislation
II Cz 272/17 AI generated

Court dismisses appeal on costs, ruling debt repayment and legal fees do not exempt from court fees.

Case Number II Cz 272/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal regarding the partial exemption from court costs. The appellant argued she could not afford the remaining 500 zł due to debts and legal training fees, while the lower court had already exempted her from the first 500 zł based on her income. The court ruled that repaying loans and paying for legal education are not essential living expenses and that the appellant must prioritize court costs over these discretionary expenditures.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w postępowaniu cywilnym; Art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: An exemption from court costs is granted only if the party cannot bear them without harming necessary subsistence, and debts or educational expenses do not qualify as such subsistence.

Keywords

AI generated
court costs exemption civil procedure code financial means assessment debt repayment priority legal education expenses subsistence requirement appeal costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w postępowaniu cywilnym
Jednak art. 102 ustawy o kosztach sądowych pozwala sądowi zwolnic stronę od kosztów tylko w sytuacji gdy osoba nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
art. 397 § 2 k.p.c
z art. 397 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated
II CZ 104/84
Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 1984 r., II CZ 104/84).
I CZ 99/80
Dla wydatków związanych z prowadzeniem procesu strona powinna znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków nie będących niezbędnymi do utrzymania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 1980 r., I CZ 99/80).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt II Cz 272/17 POSTANOWIENIE K., dnia 15 maja 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO. Wojciech Vogt po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa E. H., I. B., A. B. przeciwko pozwanej A. W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej od punktu 2 postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 21 lutego 2017 r., sygn.. akt I C 44/13 postanawia: oddalić zażalenie Wojciech Vogt

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kaliszu zwolnił pozwaną częściowo od kosztów w postępowaniu apelacyjnym częściowo, a mianowicie ponad kwotę 500 zł i oddalił wniosek w pozostałym zakresie. Ustalił, że pozwana zarabia 2250 zł miesięcznie i prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe z partnerką i wspólnie ponoszą koszty utrzymania. Spłaca kredyt w wysokości 110 zł miesięcznie. Jest więc w stanie ponieść część kosztów sądowych w wysokości 500 zł. Zażalenie od tego rozstrzygnięcia złożyła pozwana wskazując, że nie jest w stanie pokryć nawet części kosztów sądowych. Ma liczne wydatki, w tym obowiązek opłacenia aplikacji radcowskiej.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że pozwana jest osoba nie mająca nikogo na utrzymaniu. Ze swoich – niewielkich zresztą zarobków – musi utrzymać siebie, opłacić aplikacje radcowską i spłacić raty kredytu. W tej sytuacji brakuje jej środków finansowych na opłacenia apelacji nawet w kwocie 500 zł. Jednak art. 102 ustawy o kosztach sądowych pozwala sądowi zwolnic stronę od kosztów tylko w sytuacji gdy osoba nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Trudno zaliczyć od kosztów koniecznego utrzymania spłacanie rat kredytu bądź opłacanie nauki na aplikacji radcowskiej. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 1984 r., II CZ 104/84). Dla wydatków związanych z prowadzeniem procesu strona powinna znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków nie będących niezbędnymi do utrzymania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 1980 r., I CZ 99/80).

Wszystkie ponoszone przez pozwana koszty są społecznie uzasadnione, celowe i nie chodzi o ograniczanie pozwanej w jej prawach do nauki i polepszenia sobie standardu życia, Chodzi tylko o zwrócenie uwagi na to, że ustawodawca nie chroni tych wydatków i nie maja one pierwszeństwa przed obowiązkiem poniesienia kosztów sądowych. Należy ponadto podkreślić, że Sąd Rejonowy zwolnił pozwana od połowy opłaty od apelacji uznając, że wydatkowanie całej kwoty byłoby nadmiernym jej obciążeniem. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd zgodnie z art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

Wojciech Vogt