Legislator Case Law & Legislation
II Ca 565/16 AI generated

Court dismisses appeal and awards costs where claim is time-barred and injury not work-related.

Case Number II Ca 565/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's rejection of his work injury claim. The plaintiff argued the incident was a work accident and sought back and future disability benefits, while the defendant contended the injury resulted from pre-existing conditions and was time-barred. The court upheld the lower court's finding that the plaintiff knew of the injury immediately after the event, making the three-year limitation period expired, and determined the medical evidence showed the stroke was not caused by prison work conditions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 442 § 1 k.c.; Art. 444 § 1, 2 k.c.; The limitation period for work injury claims begins when the victim discovers the damage and the obligor, and claims are barred if the injury stems from pre-existing conditions unrelated to work duties.

Keywords

AI generated
limitation period work injury claim pre-existing condition disability pension civil liability medical evidence court of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 442 § 1 k.c.
W związku z treścią apelacji powoda podnieść też tu trzeba, że ogólny termin przedawnienia wynoszący zgodnie z art. 442 1 §1k.c.
Art. 444 § 1 k.c.
Nie są uzasadnione także dalsze zarzuty podnoszone przez apelującego obejmujące naruszenie przepisów prawa materialnego art. 444 §1 i §2 k.c..
Art. 444 § 2 k.c.
Nie są uzasadnione także dalsze zarzuty podnoszone przez apelującego obejmujące naruszenie przepisów prawa materialnego art. 444 §1 i §2 k.c..
Art. 385 k.p.c.
ocena prawna roszczenia okazała się zatem nieuzasadniona i dlatego wniesiona apelacja z mocy art. 385 k.p.c. podlegali oddaleniu.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie m.in. art. 98 i art. 108§1 k.p.c. uwzględniając jego wynik i odpowiedzialność powoda za przegrany spór w postepowaniu apelacyjnym. SSO Wojciech Tomalak SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski
Art. 108 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie m.in. art. 98 i art. 108§1 k.p.c. uwzględniając jego wynik i odpowiedzialność powoda za przegrany spór w postepowaniu apelacyjnym. SSO Wojciech Tomalak SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski
art. 385 k.p.c
ocena prawna roszczenia okazała się zatem nieuzasadniona i dlatego wniesiona apelacja z mocy art. 385 k.p.c.
art. 108§1 k.p.c
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie m.in. art. 98 i art. 108§1 k.p.c. uwzględniając jego wynik i odpowiedzialność powoda za przegrany spór w postepowaniu apelacyjnym. SSO Wojciech Tomalak SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ca 565/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ K., dnia 26 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Wojciech Tomalak SSO Janusz Roszewski (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa A. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w O. odszkodowanie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 31 marca 2016r. sygn. akt I C 1617/12 1. oddala apelację;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwota 2400 (dwa tysiące czterysta ) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. SSO Janusz Roszewski SSO Wojciech Vogt SSO Wojciech Tomalak Dnia 27 marca 2017 roku Sygnatura akt II Ca 565/16

UZASADNIENIE

Pozwem skierowanym przez powoda A. M. przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego w O. powód wniósło zasadzenie na swoją rzecz kwoty 46.000,00 zł z tytułu zaległej renty wypadkowej za okres od 4 sierpnia 2008r. do lipca 2012r. wraz z ustawowymi odsetkami oraz zasądzenie dożywotniej renty w wysokości po 1.500 zł miesięcznie, tytułem szkody na zdrowiu jaką odniósł wskutek doznania udaru niedokrwiennego mózgu z niedowładem lewostronnym w związku z zatrudnieniem w grupie remontowej Aresztu Śledczego w O., gdzie przebywał jako osadzony.

Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, zaprzeczając, aby zdarzenie było wypadkiem przy pracy, lecz następstwem schorzeń powoda oraz podniósł zarzut przedawnienia roszczenia. Wyrokiem z dnia 31 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim oddalił powództwo i nie obciążył powoda kosztami procesu. Apelacje od wyroku wniósł powód zaskarżając wyrok w całości. Zrzucił naruszenie prawa materialnego przez nieuzasadnione uwzględnienie podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia dochodzonego roszczenia. Ponadto zarzucił brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego przez pominięcie dowodu w postaci notatki służbowej ZK we W. z dnia 30.09.2011r., notatki lekarza orzecznika z 7.10.2011r. oraz pominięcie wniosków z opinii bieglej A.

K. , która stwierdziła doznanie przez powoda uszczerbku na zdrowiu w wysokości 20% a także okoliczności, ze w Zakładzie Karnym zaniedbywano badania kontrolne i profilaktyczne, a zamiast leczenia udzielono powodowi przerwy w karze. Stawiając powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyrokui zasądzenie żądanego w pozwie roszczenia. W odpowiedzi na apelacje powoda A. M., pozwany Skarb Państwa – Dyrektor Aresztu Śledczego w O. wniósł o oddalenie apelacjii zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja powoda jest nieuzasadniona. Sąd Okręgowy w całości aprobuje ustalenia faktyczne dokonane w sprawie przez Sąd Rejonowy, bowiem ich treść jest niesprzeczna z wynikami postępowania dowodowego opartego na wszechstronnej ocenie zgromadzonych dowodów nie mającej cech dowolności. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34.

Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r.., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05). W konsekwencji powyższych stwierdzeń Sąd Odwoławczy przyjmuje ich wynik do dalszych rozważań nad podstawą materialną rozstrzygnięcia. W związku z treścią apelacji powoda podnieść też tu trzeba, że ogólny termin przedawnienia wynoszący zgodnie z art. 442 1 §1k.c. liczony jest od momentu dowiedzenia się przez poszkodowanego o szkodzie i osobie zobowiązanej.

Jest to dzień w którym wystąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę, ze wszystkimi elementami stanu faktycznego składającymi się na to zdarzenie, z którymi ustawa wiąże odpowiedzialność z tytułu czynu niedozwolonego. Powód wywodzi, że doznał szkody na swojej osobie w dniu 4 sierpnia 2008r.w postaci udaru mózgu z niedowładem połowicznym, lewostronnym, w okolicznościach za które, odpowiedzialność ponosi pozwany Areszt Śledczy. O wszystkich okolicznościach dotyczących tego wypadku, także jego skutków zdrowotnych w zakresie doznanego udaru, powód dowiedział się z Karty Informacyjnej z (...) Szpitalnego w (...) w O. a więc najpóźniej w dniu 13 sierpnia 2008r.

Późniejsze skutki prawne tego zdarzenia, na które powołuje się powód, tzn. wydanie orzeczenia przez lekarza orzecznika ZUS z 7.10.2011r., pozostaje bez wpływu na ocenę wcześniejszej wiedzy powoda doznanej szkodzie. Skoro wiedzę o szkodzie powód powziął bezpośrednio po wypadku, to bez znaczenia dla powstania wymagalności roszczenia odszkodowawczego ma późniejsza notatka służbowa z ZK we W. z 30.09.2011r. inspektora d.s. zatrudnienia osadzonych, która jedynie potwierdza fakt zaistnienia wypadku. Prawidłowo zatem Sąd Rejonowy uznał, że trzyletni bieg terminu przedawnienia roszczeń odszkodowawczych z tytułu szkody wyrządzonej tym wypadkiem, upłynął dla powoda przed dniem 18 czerwca 2012r. tj datą wniesienia przez powoda powództwao zapłatę.

Już tylko z tej przyczyny powództwo o zapłatę świadczeń z przedawnionych roszczeń okazało się nieuzasadnione i podlegało oddalaniu. Nie są uzasadnione także dalsze zarzuty podnoszone przez apelującego obejmujące naruszenie przepisów prawa materialnego art. 444 §1 i §2 k.c.. Sąd Rejonowy prawidłowo wywiódł z ustalonego w sprawie stanu faktycznego, znajdującego oparcie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w szczególności z opinii biegłych z dziedziny medycyny, że zdarzenie wypadkowe w postaci udaru mózgu, któremu uległ w dniu 4 sierpnia 2008r. powód, nie było następstwem warunków wykonywanej pracy, za które odpowiada pozwany, ale następstwem miażdżycowych zmian naczyń krwionośnych, zaburzenia gospodarki lipidowej powstałych w związku z nieleczonym nadciśnieniem tętniczym i przewlekłym nikotynizmem, których powód winien być świadomy, i za skutki których pozwany w tych okolicznościach nie ponosi odpowiedzialności cywilnej.

W sytuacji przedawnienia dochodzenia roszczenia, należy podkreślić, że dla zasady odpowiedzialności pozwanego za wypadek, bez znaczenia faktycznego i prawnego pozostaje stwierdzenie trwałego uszczerbku na zdrowiu skutkiem doznanego udaru a nawet zarzucanie pozwanemu ogólnych zaniedbań w zakresie profilaktyki badań osadzonych, czy niefortecznej opieki medycznej nad osadzonymi Podważana przez apelującego A. M. ocena prawna roszczenia okazała się zatem nieuzasadniona i dlatego wniesiona apelacja z mocy art. 385 k.p.c. podlegali oddaleniu.

O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie m.in. art. 98 i art. 108§1 k.p.c. uwzględniając jego wynik i odpowiedzialność powoda za przegrany spór w postepowaniu apelacyjnym. SSO Wojciech Tomalak SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski