Legislator Case Law & Legislation
I C 89/17 AI generated

Court dismisses claim against individual for unpaid loan due to insufficient proof of debt assignment.

Case Number I C 89/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment against an individual defendant, ruling that the evidence failed to prove the specific debt was assigned. Although the plaintiff presented a general assignment agreement and bank statements, the court found these documents insufficient without the original loan contract and a specific schedule of assigned debts. Consequently, the plaintiff could not demonstrate the existence of the obligation or the precise amount owed to the assignee.

Legislator headnote

AI generated

Art. 509 § 1 k.c.; Art. 366 § 1 k.c.: A creditor's right may be transferred without the debtor's consent, but the assignee must prove the specific obligation and its exact amount; general agreements or bank statements without the original contract and a detailed schedule of assigned debts are insufficient to establish the transfer of a specific claim.

Keywords

AI generated
assignment of claim proof of debt transfer insufficient evidence assignment agreement bank statements original loan contract specific obligation

Cited Legislation

AI generated
Art. 509 § 1 k.c.
Zgodnie z art. 509 §1 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na rzecz osoby trzeciej, chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albowiem właściwości zobowiązania.
Art. 366 § 1 k.c.

Cited Case Law

AI generated
Wyrok TK z dnia 11.07.2011 roku P 1/11
Należy zważyć, że sam wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu nie korzysta z waloru dokumentu urzędowego, a jedynie jest dokumentem prywatnym potwierdzającym określony zapis w księgach rachunkowych funduszu ( wyrok TK z dnia 11.07.2011 roku P 1/11 (...) Seria (...) 2011 nr 6 poz.
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 lipca 2015 roku I ACa 824/14
I ACa 492/15
Appeal dismissed; court rejects claim against insurer citing lack of permanent disability and procedural defects.
I ACa 824/14
Appeal dismissed; court upheld lower court's liability determination despite missing future damage percentage in verdict sentence.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 89/17 upr. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 maja 2017 r. Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Katarzyna Wysoczyńska Protokolant: st. sekr. sądowy Dagmara Pałka po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 r. w Jędrzejowie na rozprawie sprawy z powództwa P. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko E. C. o zapłatę oddala powództwo Sygn. akt I C 89/17 upr.

UZASADNIENIE

WYROKU ZAOCZNEGO z dnia 11 maja 2017 roku W dniu 28 lutego 2017 roku do tutejszego Sądu wpłynął pozew P. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko E. C. o zapłatę kwoty 424,47 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie i kosztami procesu. W uzasadnieniu swego żądania strona powodowa wskazała, że wierzytelność przeciwko pozwanej nabyła od (...), który zawarł z pozwaną w dniu 9 maja 2013 roku umowę pożyczki o nr (...). Strona powodowa wskazała nadto, że umowa przelewu wierzytelności została zawarta w dniu 31 marca 2016 roku, a na kwotę dochodzoną pozwem składają się kwota 400 zł tytułem należności głównej oraz kwota 24,47 zł tytułem odsetek.

Sąd ustalił co następuje: Strona powodowa oraz (...) zawarły w dniu 31 marca 2016 roku umowę przelewu wierzytelności. W ramach umowy strony ustaliły, że P.Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty we W. nabywa od (...) wierzytelności objęte załącznikiem nr 5. Dowód: umowa (k. 8-11). W wydruku w formie tabeli z listy wierzytelności, wskazano dane E. C. oraz kwotę 500 zł jako zadłużenie i nr identyfikacyjny klienta, a także datę zawarcia umowy. Dowód: wydruk (k. 12). W piśmie bez daty powiadomiono pozwaną, że strona powodowa nabyła wierzytelność przeciwko niemu od (...).

Dowód: pismo (k. 13v). W dniu 14 lutego 2017 roku został sporządzony wyciąg z ksiąg rachunkowychP. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. reprezentowanego przez (...) Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych S.A., w którym wskazano, że w księgach Funduszu widnieje zadłużenie przeciwko E. C. z umowy pożyczki nr (...) w kwocie 424,47 zł. Dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych (k. 7).

Sąd zważył co następuje:

W ocenie Sądu powództwo nie jest zasadne. Zgodnie z art. 509 §1 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na rzecz osoby trzeciej, chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albowiem właściwości zobowiązania. Na podstawie wskazanego przepisu przelew wierzytelności jest umową, na podstawie której dotychczasowy wierzyciel przenosi wierzytelność ze swojego majątku do majątku osoby trzeciej, a przedmiotem przelewu jest wierzytelność istniejąca, którą cedent może swobodnie rozporządzać i która jest w dostateczny sposób oznaczona (zindywidualizowana).

W tym zakresie konieczne jest wyraźne określenie stosunku zobowiązaniowego, którego elementem jest zbywana wierzytelność. Wymaga się zatem oznaczenia stron tego stosunku zobowiązaniowego oraz przedmiotu świadczenia (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 15 października 2015 roku sygn. akt I ACa 492/15 LEX nr 184218; wyrok SN z dnia 11 maja 1999 r. III CKN 423/98 Biuletyn Sądu Najwyższego 2000/1 str. 1). W ocenie Sądu obowiązkiem strony powodowej było wykazanie, że pozwana zawarła z pierwotnym wierzycielem ważną umowę pożyczki oraz że P. Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty we W. nabył tą konkretną wierzytelność przeciwko pozwanej.

Podstawą dochodzenia przeciwko pozwanej kwoty objętej żądaniem w ocenie strony powodowej jest umowa przelewu wierzytelności, wyciąg z ksiąg rachunkowych Funduszu oraz wydruk k.

12. W ocenie Sądu te trzy dokumenty nie są wystarczające do uznania, że strona powodowa nabyła konkretną, zindywidualizowaną wierzytelność przeciwko pozwanej, wskazaną w pozwie, a nadto nie stanowią dowodu istnienia samego zobowiązania pozwanej. W uzasadnieniu wskazanego już orzeczenia z dnia 15 października 2015 roku sygn. akt I ACa 492/15 Sąd Apelacyjny w Białymstoku wskazał, że „w żaden sposób nie da się wywieść faktu nabycia przedmiotowej wierzytelności z wydruku zawierającego tabelkę, w której zamieszczone są dane pozwanego i inne informacje, a wydruk ten, niepodpisany przez strony umowy cesji, z całą pewnością nie jest też załącznikiem do tej umowy i w żaden sposób nie potwierdza, że przedmiotem przelewu wierzytelności względem pozwanego jest konkretna wierzytelność”.

Akceptując w całości wskazane przez Sąd Apelacyjny uwagi, Sąd doszedł do przekonania, że ogólna umowy sprzedaży wierzytelności i wydruk - tabela (k. 12), a także wyciąg z ksiąg rachunkowych, nie stanowiły wystarczających dowodów przemawiających za zasadnością żądania strony powodowej. Jeżeli chodzi o umowę przelewu wierzytelności to ma ona charakter ogólny, nie wynika z niej, że faktycznie strona powodowa nabyła jakąkolwiek wierzytelność przeciwko pozwanej. W ocenie Sądu uzupełnieniem umowy przelewu wierzytelności jest załącznik nr 5 do tej umowy, obejmujący konkretne wierzytelności objęte umową.

Załącznik ten ma istotne znaczenie albowiem konkretyzuje przedmiot umowy przelewu wierzytelności. W ocenie Sądu tylko umowa przelewu wierzytelności i załącznik do niej łącznie mogłyby być niewątpliwym dowodem na to, że strona powodowa nabyła konkretną wierzytelność przeciwko pozwanej z umowy nr (...) z dnia 9 maja 2013 roku. W ocenie Sądu, przy uwzględnieniu rozważań wskazanych w uzasadnieniu wskazanego wyżej orzeczenia Sądu Apelacyjnego, dowodem potwierdzającym nabycie wierzytelności przeciwko pozwanemu ze wskazanej w pozwie umowy pożyczki, nie mógł być wydruk z k.

12. W szczególności należy wskazać, że wydruk ten nie został podpisany przez strony umowy, nie wiadomo także kiedy został sporządzony i przez kogo. Nadto sam wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu (k.

7) nie mógł być dowodem potwierdzający wysokość wierzytelności i nabycie konkretnej wierzytelności przeciwko pozwanej z umowy z dnia 9 maja 2013 roku nr (...). Należy zważyć, że sam wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu nie korzysta z waloru dokumentu urzędowego, a jedynie jest dokumentem prywatnym potwierdzającym określony zapis w księgach rachunkowych funduszu ( wyrok TK z dnia 11.07.2011 roku P 1/11 (...) Seria (...) 2011 nr 6 poz. 53; wyrok Sadu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 lipca 2015 roku I ACa 824/14 legalis 1213577).

Zapis z ksiąg rachunkowych bez odniesienia do konkretnych dokumentów, w tym wypadku umowy sprzedaży wierzytelności i szczegółowego załącznika do niej, a także źródła istnienia samego zobowiązania pozwanego, nie mógł być dowodem przemawiającym za zasadnością żądania pozwu. Wreszcie należy wskazać, że strona powodowa, mimo wezwania, nie przedłożyła samej umowy pożyczki, a zatem brak było możliwości weryfikacji wysokości żądania strony powodowej, nie wiadomo było bowiem jaka kwota była objęta umowa pożyczki i jakie były zasady jej udzielenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania, że strona powodowa nie udowodniła w sposób nie budzący wątpliwości, że nabyła konkretną wierzytelność przeciwko pozwanej z umowy z dnia 9 maja 2013 roku nr (...), nie udowodniła wysokości swego żądania i wreszcie nie udowodniła istnienia samego zobowiązania pozwanej. Z uwagi na powyższe powództwo oddalono.