Appeal dismissed for failure to identify the challenged administrative decision within the statutory deadline.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court rejected the appellant's appeal against a Social Insurance Institution decision regarding pension eligibility. The appellant failed to specify which administrative act was being challenged in their written submission, merely repeating previous arguments without identifying the target decision. Consequently, the court applied procedural rules requiring the identification of the challenged act to dismiss the appeal as procedurally defective.
Legislator headnote
AI generatedArt. 370 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal must be dismissed if the appellant fails to identify the specific challenged decision within the prescribed time limit, as the court cannot review a decision that has not been pointed out.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VU 1487/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Magdalena Marczyńska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 roku w Piotrkowie Tryb. na posiedzeniu niejawnym sprawy K. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. M.. o prawo do emerytury postanawia: odrzucić zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2013 roku Sąd Okręgowy odrzucił odwołanie wnioskodawcy K. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. M.. z dnia 25 września 2013 roku. W dniu 29 listopada 2013 roku wnioskodawca złożył pismo procesowe „do Sądu Apelacyjnego w Łodzi za pośrednictwem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb., w którym nie może się zgodzić z uzasadnieniem”. W treści tego pisma wskazał, że ZUS mataczy i rozmija się z prawdą w swoich uzasadnieniach do Sądu Okręgowego i nie zalicza pracy w warunkach szczególnych, choć wnioskodawca pracował w takich warunkach w Zakładach (...).
Zarządzeniem z 4 grudnia 2013 roku wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez wskazanie zaskarżonego postanowienia oraz uiszczenie opłaty podstawowej od zażalenia w wysokości 30 złotych – pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie doręczone zostało wnioskodawcy w dniu 6 grudnia 2013 roku. W zakreślonym terminie wnioskodawca uiścił żądaną opłatę oraz złożył pismo procesowe, w którym nie wskazał zaskarżonego postanowienia. W piśmie po raz kolejny podniósł, że ZUS nie pisze prawdy, że pracował w Zakładach (...) w R. w szczególnych warunkach i prosi o przesłanie dokumentów, tj.
świadectwa pracy i uzasadnienia do Sądu Apelacyjnego.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zgodnie zaś z treścią w art. 370 k.p.c. sąd pierwszej instancji ma obowiązek odrzucić na posiedzeniu niejawnym apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten na podstawie art. 397 § 2 k.p.c. znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu toczącym się na skutek złożenia zażalenia. Skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie wszystkich braków formalnych zażalenia. Nie wskazał bowiem zaskarżonego postanowienia, a złożone przez niego, pismo procesowe jest w istocie powtórzeniem tego, co wnioskodawca zawarł w zażaleniu z dnia 29 listopada 2013 roku. Dlatego też, na podstawie cytowanych na wstępie przepisów, jego zażalenie należało odrzucić. Zarządzenie Odpisy postanowienia z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy oraz ZUS z pouczeniem.