Legislator Case Law & Legislation
III RC 256/16 AI generated

Court dismisses aliment reduction suit, approving settlement at 400 PLN due to father's alcohol-induced job loss.

Case Number III RC 256/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's request to reduce child support from 500 to 400 PLN, instead approving a settlement agreement for the latter amount. The plaintiff lost his job due to alcohol abuse and absenteeism, while the mother's financial situation improved with a new unemployment benefit. The court ruled that the child should not bear the consequences of the father's misconduct and that the proposed 400 PLN payment remains adequate for the child's needs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 133 § 1 k.r.o.; Art. 203 § 4 k.p.c. w zw. z Art. 223 § 2 k.p.c.: A court may approve a settlement agreement reducing aliment obligations if it aligns with social coexistence principles, considers the child's best interests, and does not circumvent the law, even when the obligor's financial decline stems from their own misconduct.

Keywords

AI generated
child support reduction alcohol abuse settlement agreement best interests of child unemployment benefit social coexistence dismissal of suit

Cited Legislation

AI generated
Art. 133 § 1 k.r.o.
Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz kierując się dyrektywami art. 133 § 1 k.r.o., 135 § 1 i 2 k.r.o.
Art. 135 § 1 k.r.o.
Art. 135 § 2 k.r.o.
Art. 138 k.r.o.
Art. 203 § 4 k.p.c.
W ocenie Sądu zawarta przez strony ugoda jest zgodna z prawem i zasadami współżycia społecznego oraz nie zmierza do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c. w związku z art.
Art. 223 § 2 k.p.c.
art. 223 § 2 k.p.c. ), a nadto uwzględnia interesy obu stron.
art. 223 § 1 k.p.c
Sąd w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, po wstępnym wyjaśnieniu stanowisk stron uznając zaproponowaną ugodę za dopuszczalną, zarządził wciągnięcie osnowy ugody do protokołu rozprawy, którą to ugodę strony, po jej odczytaniu podpisały (art. 223 § 1 k.p.c.).
art. 355 § 1 k.p.c
Wobec zawarcia ugody co do roszczeń o alimenty i zgodnego wniosku stron o umorzenie postępowania, Sąd na podstawie art. 355 § 1 k.p.c.
art. 133 § 1 k.r.o
Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz kierując się dyrektywami art. 133 § 1 k.r.o., 135 § 1 i 2 k.r.o.
art. 203 § 4 k.p.c
W ocenie Sądu zawarta przez strony ugoda jest zgodna z prawem i zasadami współżycia społecznego oraz nie zmierza do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III RC 256/16

UZASADNIENIE

Powód J. K. wniósł o obniżenie alimentów zasądzonych od niego wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 18 lutego 2014 roku w sprawie VI RC 1590/12 na rzecz małoletniej córki S. K. z kwoty 500 zł miesięcznie do kwoty po 200 zł miesięcznie. Jak podał w uzasadnieniu pozwu, w związku z utratą pracy stracił źródło dochodów i nie jest w stanie łożyć na utrzymanie małoletniej alimentów w dotychczasowej wysokości. Przedstawicielka ustawowa małoletniej pozwanej M. K. na rozprawie uznała powództwo o obniżenie alimentów do kwoty 400 zł miesięcznie.

Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:

Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego Olsztynie z dnia 18 lutego 2014 roku w sprawie VI RC 1590/13 o rozwód J. K. zobowiązany został do łożenia na utrzymanie małoletniej córki S. K. przez uiszczanie na jej rzecz tytułem alimentów kwoty po 500 zł miesięcznie, płatnych z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, do rąk matki małoletniej M. K.. (wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 18 lutego 2014 roku w sprawie VI RC 1590/13 k. 45 akt VI RC 1590/13) W czasie orzekania o alimentach J.

K. będący z wykształcenia rybakiem pracował w Zakładzie (...) w J. na podstawie umowy o pracę uzyskując dochody w wysokości 1100 – 2000 zł miesięcznie. Mieszkał z matką w należącym do niej domu. W czasie orzekania o alimentach M. K. pozostawała zarejestrowana jako bezrobotna, pracowała dorywczo roznosząc ulotki, z czego uzyskiwała dochód w kwocie 130 zł tygodniowo. Okresowo uzyskiwała świadczenia z pomocy społecznej w postaci zasiłków celowych w kwotach 700 – 1000 zł miesięcznie. W czasie orzekania o alimentach małoletnia S. K. miała 6 lat, uczęszczała do przedszkola.

Opłata za przedszkole wynosiła 260 zł miesięcznie. Małoletnia była dzieckiem zdrowym. Aktualnie J. K. nie pracuje. Umowa o pracę w charakterze rybaka w Zakładzie (...) w J. została rozwiązana z dniem 1 listopada 2016r za porozumieniem stron z uwagi na nadużywanie przez powoda alkoholu i jego stawiennictwo w miejscu pracy pod wpływem alkoholu. Obecnie J. K. pozostaje na utrzymaniu matki, w której domu nadal zamieszkuje. Matka powoda utrzymuje się z emerytury w wysokości około 2000 zł. Przysługuje mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych, który będzie mu wypłacany od dnia 1 marca 2017r.

Nie ponosi kosztów utrzymania mieszkania ani zakupu żywności, które to koszty ponosi w całości jego matka. M. K. do końca stycznia 2017 roku pracowała w S. S. z wynagrodzeniem w wysokości 1380 zł miesięcznie. Z uwagi na okres zimowy i brak zleceń została zwolniona z pracy, ponownie zatrudnienie w tej samej firmie podejmie we wrześniu 2017 roku. W chwili obecnej jej jedynym źródłem dochodu jest świadczenie z opieki społecznej w wysokości 200 zł miesięcznie. Przysługuje jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych, który będzie wypłacany od dnia 1 marca 2017r. w wysokości 650 zł miesięcznie, a następnie w kwocie po 522 zł miesięcznie.

Aktualnie małoletnia S. K. ma 8 lat, uczęszcza do szkoły podstawowej. W związku z tym jej matka ponosi koszty związane z zakupem przyborów szkolnych, opłaceniem obiadów w szkole w kwocie około 40 zł miesięcznie oraz koniecznością przygotowania uroczystości związanej z I Komunią Świętą, do której małoletnia przystąpi w bieżącym roku szkolnym. Małoletnia pozostaje pod opieką ortopedy i wymaga zakupu obuwia ortopedycznego za kwotę około 200 zł. Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie niekwestionowanych i niespornych oświadczeń powoda i przedstawicielki ustawowej małoletniej pozwanej oraz dokumentów w postaci: zaświadczenia z Urzędu Pracy w S. k. 3 i akt sprawy VI RC 1590/13 Sądu Okręgowego w Olsztynie k. 37 i 42.

Na rozprawie w dniu 21 lutego 2017 roku powód i przedstawicielka ustawowa pozwanej zdecydowali się zawrzeć ugodę, w której powód zobowiązał się płacić tytułem obniżonych alimentów na rzecz małoletniej S. K. kwotę po 400 zł w miejsce kwoty po 500 zł, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat do rąk przedstawicielki ustawowej małoletniej pozwanej M. K., płatne od dnia 1 marca 2017r. Strona pozwana wyraziła zgodę na taką propozycję powoda. Sąd w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, po wstępnym wyjaśnieniu stanowisk stron uznając zaproponowaną ugodę za dopuszczalną, zarządził wciągnięcie osnowy ugody do protokołu rozprawy, którą to ugodę strony, po jej odczytaniu podpisały (art. 223 § 1 k.p.c.).

Wobec zawarcia ugody co do roszczeń o alimenty i zgodnego wniosku stron o umorzenie postępowania, Sąd na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie w sprawie. Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz kierując się dyrektywami art. 133 § 1 k.r.o., 135 § 1 i 2 k.r.o. i 138 k.r.o., Sąd uznał zawartą ugodę za dopuszczalną. Sytuacja materialna powoda uległa pogorszeniu w związku z utratą przez niego zatrudnienia i faktem, że w miejsce wynagrodzenia za pracę w kwocie około 1200 zł miesięcznie będzie on utrzymywał się z zasiłku dla bezrobotnych.

Niemniej jednak nie sposób tracić z pola widzenia faktu, iż powód sam przyczynił się do utraty źródła dochodu, jak przyznał bowiem na rozprawie, umowa o pracę z nim została rozwiązana w związku z nadużywaniem przez niego alkoholu i stawiennictwem w miejscu pracy pod wpływem alkoholu. Negatywnych konsekwencji przeznaczania przez powoda pieniędzy na alkohol i jego stawiennictwa w miejscu pracy pod wpływem alkoholu, a zatem zawinionej przez niego utraty źródła dochodów nie powinna ponosić małoletnia córka powoda uprawniona do świadczeń alimentacyjnych od niego.

W tym stanie rzeczy, stanowisko przedstawicielki ustawowej małoletniej pozwanej uznającej powództwo o obniżenie alimentów do kwoty po 400 zł miesięcznie na dotychczasowych zasadach płatności, a zatem o 100 zł mniejszej niż dotychczas i proponującej zawarcie ugody opiewającej na taka kwotę, płatną od dnia 1 marca 2017 roku mogło zostać przez sąd zaaprobowane przy uwzględnieniu faktu, iż jej sytuacja materialna uległa zmianie o tyle, że po okresie zatrudnienia obecnie również uzyskuje ona od 1 marca 2017 roku dochód w postaci zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 522 – 650 zł miesięcznie, podczas, gdy w okresie orzekania o alimentach utrzymywała się jedynie z prac dorywczych uzyskując niższy dochód niż obecnie.

Ustalona w ugodzie kwota alimentów pozostaje adekwatna do usprawiedliwionych potrzeb małoletniej S. K.. Wprawdzie pozwana nie uczęszcza obecnie do przedszkola, w związku z czym nie ma obecnie konieczności ponoszenia opłat za przedszkole, niemniej jednak kontynuując naukę w szkole konieczny jest zakup na jej rzecz przyborów szkolnych, czy opłacenie obiadów stołówce szkolnej. Nadto aktualnie małoletnia wymaga nakładów finansowych w związku z koniecznością zakupu obuwia ortopedycznego, nie sposób zatem uznać, by od czasu orzekania o alimentach jej potrzeby uległy zmniejszeniu.

Na marginesie zaznaczyć należy, że od dnia 1 marca 2017 roku tak powód, jak i małoletnia pozwana i jej matka będą utrzymywać się z podobnych kwot pieniężnych uzyskiwanych tytułem zasiłku dla bezrobotnych, o ile jednak powód z powyższej kwoty utrzymywać się będzie sam, o tyle podobną kwotę M. K. musi przeznaczyć tak na swoje, jak i córki utrzymanie. Pomoc powoda w tym zakresie w postaci świadczeń alimentacyjnych na rzecz małoletniej w wysokości 400 zł miesięcznie jest zatem w ocenie sądu niezbędna, tym bardziej w kontekście zawinionej utraty przez powoda źródła zarobkowania.

W ocenie Sądu zawarta przez strony ugoda jest zgodna z prawem i zasadami współżycia społecznego oraz nie zmierza do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c. w związku z art. art. 223 § 2 k.p.c. ), a nadto uwzględnia interesy obu stron. W związku zatem z zawarciem powyższej ugody postępowanie w sprawie należało umorzyć. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. za 7 dni. S., 1 marca 2017r