Legislator Case Law & Legislation
IV U 1803/16 AI generated

Social security court dismissed appeal against contribution assessment based on final NFZ health insurance decision.

Case Number IV U 1803/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The social security court dismissed the appellant's appeal against a decision determining the basis and amount of health insurance contributions. The Social Security Institution argued that the assessment was merely 'quantitative' and relied on a final, binding decision by the National Health Fund (NFZ) regarding the appellant's status as a contractor. The court held that the social security organ correctly fulfilled its role by calculating contributions based on the already established legal fact of the health insurance obligation, rendering the appellant's arguments about contract freedom irrelevant to this specific proceeding.

Legislator headnote

AI generated

Art. 32 ust. 1, art. 68 ust. 1 pkt 1 c, art. 83 ust. 1 pkt 3, art. 91 ust. 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 109 ustawy o świadczeniach z opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych: The social security organ's decision determining the basis and amount of health insurance contributions is valid when it relies on a final decision by the health insurance fund establishing the obligation to insure, as the social security proceeding is limited to the quantitative assessment of contributions.

Keywords

AI generated
social security contributions health insurance obligation contractor status final administrative decision quantitative assessment National Health Fund contract freedom

Cited Legislation

AI generated
Art. 32 ust. 1 of the Social Security System Act
decyzją z dnia 16 września 2016 r., nr: (...) na podstawie art. 32, art.
Art. 68 ust. 1 pkt 1 c of the Social Security System Act
Art. 83 ust. 1 pkt 3 of the Social Security System Act
1 pkt 1 c, art. 83 ust.1 pkt 3, art.
Art. 91 ust. 5 of the Social Security System Act
83 ust.1 pkt 3, art. 91 ust.
Art. 79 ust. 1 and 2 of the Act on Health Care Services Financed from Public Funds
Dz.U.2016.963 ze zm.) oraz art. 79 ust.
Art. 81 ust. 1 of the Act on Health Care Services Financed from Public Funds
1, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie (art. 81 ust.
Art. 82 ust. 1 of the Act on Health Care Services Financed from Public Funds
Art. 109 of the Act on Health Care Services Financed from Public Funds
Natomiast zgodnie z art. 109 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r.
Art. 477 14 § 1 of the Code of Civil Procedure
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., oddalił odwołanie.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 1803/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Tomasz Madej Protokolant: sekr. sądowy Dominika Orzepowska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. w Olsztynie sprawy (...) K. T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. przy udziale zainteresowanej E. K. o ustalenie wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne na skutek odwołania (...) K. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 16 września 2016 r. nr (...) I. oddala odwołanie, II. zasądza od odwołującego (...) K. T. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. kwotę 270 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. SSO Tomasz Madej Sygn. akt: IV U 1803/16

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. decyzją z dnia 16 września 2016 r., nr: (...) na podstawie art. 32, art. 68 ust. 1 pkt 1 c, art. 83 ust.1 pkt 3, art. 91 ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U.2016.963 ze zm.) oraz art. 79 ust. 1 i 2, art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U.2015.581 ze zm.) stwierdził zainteresowanej w sprawie E. K. podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz składkę na ubezpieczenie zdrowotne za miesiące i w kwotach wskazanych w treści wydanej decyzji jako osobie wykonującej pracę na podstawie umowy zlecenia u płatnika składek (...) K.

T., ul. (...), (...)-(...) S.. Uzasadniając przedmiotową decyzję organ rentowy podniósł, że w toku prowadzonej kontroli obejmującej okres od 1 grudnia 2009 r. do 30 listopada 2014 r. ustalono, że między płatnikiem składek a zainteresowaną doszło do zawarcia umów, których przedmiotem był „dozór obiektu”, a czynności wykonywane przez ubezpieczoną były usługami, świadczonymi na zasadzie starannego działania, nie zaś zindywidualizowanym dziełem. Zakład wskazał, że (...) Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) w B. wydał decyzję, w której orzekł, że E. K. z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie od 1 lutego 2014 r. do 30 listopada 2014 r.

Wymieniona decyzja stała się prawomocna z dniem 10 listopada 2015 r. Od powyższej decyzji odwołanie złożył K. T. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...)” w S., który wskazał, że organ rentowy w uzasadnieniu wydanej decyzji podważył zasadę swobody zawierania umów fundamentalną dla funkcjonowania demokratycznego państwa prawnego opartego na wolności kontraktowej, co do wyboru partnerów, treści i formy stosunku prawnego. Odwołujący wskazał, że charakter pracy wykonywanej przez zainteresowanego potwierdza przesłanki umowy o dzieło.

Podniósł również, że czynności wykonywane przez pracowników ochrony mają element niematerialnego rezultatu w postaci zagwarantowanego bezpieczeństwa i nienaruszalności dozorowanych obiektów. Skarżący podniósł również, że nie nadzorował i nie kontrolował wykonawców, którzy mieli pełną swobodę w zakresie realizacji i tempa wykonywanego dzieła, a nawet możliwość jego powierzenia osobie trzeciej do wykonania. Podniósł, że umowy te dawały możliwość poddania umówionego rezultatu weryfikacji na istnienie wad fizycznych, a nadto każdy z zainteresowanych wyraził oświadczenie woli akceptujące fakt zawarcia umowy o dzieło potwierdzając fakt swojej wiedzy, jaki stosunek prawny będzie ją wiązać.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. wniósł o oddalenie odwołania, zaś argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uczynił treścią odpowiedzi na odwołanie. Dodatkowo wskazał, że (...) Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) w B. wydał decyzję nr (...), w której orzekł, że zainteresowana w sprawie E. K. podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu wykonywania umów zlecenia u płatnika składek, a wymieniona decyzja jest ostateczna. Tym samym ZUS, dysponując prawomocną decyzją ustalającą obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego i realizując obowiązek ustawowy wymierzania i pobierania składek - wydał zaskarżoną decyzję, ustalając wymiar należnych składek na ubezpieczenie zdrowotne za poszczególne miesiące.

Organ wskazał, że wartość przedmiotu sporu wynosi 774 zł. Zainteresowana w sprawie E. K. nie stawiła się w procesie i nie zajęła stanowiska w sprawie. Sąd Okręgowy, ustalił co następuje: K. T. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) w S.. Przedmiotem działalności płatnika jest działalność ochroniarska, z wyłączeniem obsługi systemów bezpieczeństwa. Płatnik posługuje się numerem NIP (...) oraz numerem REGON (...). Płatnik zawierał z E. K. umowy o dzieło na okresy jednego miesiąca, w przedziale czasowym od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 30 listopada 2014 r.

W treści umów określono, że ich przedmiotem jest „dozór obiektu”. W ramach zawartych umów zainteresowana dozorowała obiekt mając pełną swobodę co do sposobu i tempa wykonywania prac. Przy czym, wykonawca miał prawo powierzyć wykonywanie prac osobie trzeciej, po uprzednim poinformowaniu o tym zamawiającego i uzyskaniu jego zgody. Wynagrodzenie było płacone po przyjęciu prac przez zamawiającego i przedłożeniu rachunku przez wykonawcę. Ponadto zainteresowany zobowiązywał się do zachowania tajemnicy względem osób trzecich co do podejmowanych działań.

Powyższy rygor obowiązywał także osobę działającą na rzecz wykonania niniejszych umów z upoważnienia wykonawcy. Z danych zaewidencjonowanych w Kompleksowym Systemie Informatycznym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynikało, że E. K. w okresie wykonywania spornych umów podlegała ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia u innego płatnika składek. Z tytułu wykonywanej pracy na podstawie umowy nazwanej umową o dzieło, płatnik składek nie dokonał zgłoszenia zainteresowanej do ubezpieczenia zdrowotnego od 1 lutego 2014 r. do 30 listopada 2014 r. i od przychodu osiągniętego za ten okres nie naliczył składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Z tytułu wykonywania umów zainteresowana otrzymywała miesięczne wynagrodzenie w kwotach wymienionych w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Najniższa kwota wynagrodzenia wynosiła 757,00 zł (luty 2014 r.), zaś najwyższa 925,00 zł (marzec, lipiec i październik 2014 r.). Zakład Ubezpieczeń Społecznych w dniach od 15 stycznia do 25 lutego 2015 r. przeprowadził kontrolę u płatnika składek K. T. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) w S.. Kontrolą objęto okres od 1 grudnia 2009 r. do 30 listopada 2014 r. Pismem z dnia 31 lipca 2015 r. organ rentowy zwrócił się z wnioskiem do (...) w B. o wydanie decyzji w zakresie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym E. K. z tytułu umów zawartych z płatnikiem składek (...) K.

T.. Decyzją z dnia 28 września 2015 r., (...)/U./2015 dyrektor (...) w B. ustalił, że E. K. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania pracy na podstawie umów zawartych z płatnikiem składek (...) K. T. w okresie od 1 lutego 2014 r. do 30 listopada 2014 r. Powyższa decyzja, od której nie zostało wniesione odwołanie do Prezesa NFZ stała się ostateczna z dniem 10 listopada 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, mając powyższe na uwadze, w dniu 16 września 2016 r. wydał zaskarżoną decyzję. (dowód: akta składkowe ZUS dotyczące zainteresowanej w sprawie.)

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie płatnika K. T. nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w niniejszej sprawie dotyczył ustalenia, czy Zakład Ubezpieczeń Społecznych zasadnie stwierdził, że podstawę wymiaru oraz składkę na ubezpieczenie zdrowotne zainteresowanej E. K. za miesiące od lutego do listopada 2014 r. z tytułu wykonywania umów zlecenia u płatnika składek (...) K. T., stanowią kwoty wymienione w tabeli na stronie 1 zaskarżonej decyzji. Płatnik składek w odwołaniu kwestionował kwalifikację prawną spornych umów, wskazując, że ich ocena przez organ rentowy jako umów zlecenia, jest nietrafna.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych argumentował, że zarzuty płatnika składek są spóźnione, bowiem w istocie to organ NFZ dokonał normatywnej oceny tych umów cywilnoprawnych i objął zainteresowaną w sprawie obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu ich wykonywania. W ocenie Sądu Okręgowego zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Zgodnie z art. 68 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U.2016.963 ze zm.), do zakresu działania Zakładu należy między innymi wymierzanie i pobieranie składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

W myśl art. 32 cyt. ustawy, do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne.

Przy czym, do ustalenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne osób wykonujących pracę na podstawie umowy zlecenia – stosuje się przepisy określające podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe tych osób. W przypadku, gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie (art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 1 cyt. ustawy). Natomiast zgodnie z art. 109 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach z opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j.

Dz.U.2016.1793), dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego. Do indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego zalicza się sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenia prawa do świadczeń. Decyzją z dnia 28 września 2015 r., nr (...) dyrektor (...) w B. ustalił, że E. K. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania pracy na podstawie umów zawartych z płatnikiem składek (...)” K. T. w okresie od 1 lutego 2014 r. do 30 listopada 2014 r.

Od wymienionej decyzji płatnik składek nie złożył odwołania do Prezesa NFZ, a wydana decyzja stała się ostateczna z dniem 10 listopada 2015 r. w rozumieniu przepisów k.p.a. (art. 109 ust. 6 cyt. ustawy). W świetle wskazanych przepisów, organ rentowy zaskarżoną decyzją wypełnił obowiązek wynikający z ustawy systemowej i prawidłowo wymierzył wysokość składki zdrowotnej oraz ustalił podstawę jej wymiaru. Natomiast merytoryczną decyzję w zakresie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym zainteresowanej E. K., wydał organ NFZ. Zarzuty odwołującego są zatem spóźnione i nie odnoszą się do zakresu zaskarżonej decyzji, która ma jedynie charakter „wymiarowy” – to jest określający podstawę wymiaru składek i wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne w następstwie prawomocnej decyzji organu NFZ.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., oddalił odwołanie. W zakresie kosztów procesu, Sąd Okręgowy na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2016.1667.) oraz uchwały Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 20 lipca 2016 r., III UZP 2/16 zasądził od wnioskodawcy na rzecz pozwanego kwotę 270 zł tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. /-/ SSO Tomasz Madej