Social court dismissed pension appeal, ruling ZUS correctly recalculated pension using post-approval contributions under Art. 108.
Legislator summary
AI generatedThe Social Court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's decision to recalculate her pension. The applicant argued that the institution failed to include pre-approval contribution periods and applied the wrong legal basis for her birth year. The court determined that the institution correctly applied Article 108 of the Pension and Allowance Act, which mandates recalculating the base using contributions recorded after the right to pension was established.
Legislator headnote
AI generatedArt. 108 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 26 ust. 1 ustawy o emeryturach; Art. 183 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: When a pension recipient reaches the statutory retirement age, the pension must be recalculated based on contributions recorded after the right to the pension was established, rather than using the full pre-retirement earnings history.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 1697/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Beata Kurowska Protokolant: st. sekr. sądowy Alina Dziarkowska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. w Olsztynie sprawy A. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o wysokość emerytury na skutek odwołania A. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 19 października 2016 r. nr (...) o d d a l a o d w o ł a n i e /-/SSO B. Kurowska Sygn. akt. IV U 1697/16
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 19 października 2016r., znak: (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. na podstawie art. 108 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ponownie ustalił wysokość emerytury wnioskodawczyni, poprzez podzielenie składek zaewidencjonowanych na koncie ubezpieczonej po dniu ustalenia wysokości emerytury do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku o ponowne ustalenie wysokości emerytury, z uwzględnieniem ich waloryzacji przez średnie dalsze trwanie życia ustalone dla ubezpieczonej w dniu złożenia wniosku o przeliczenie wysokości emerytury.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła A. R. podnosząc, że decyzja nie uwzględnia okresów składkowych i nieskładkowych , które były wykazane w świadectwie pracy z okres zatrudnienia od 16.11.1992 do 16.11.2015r. Wskazała w uzasadnieniu, że decyzja wydana nie dotyczy jej a ZUS mataczy w jej sprawie wskazują na niewłaściwą podstawę prawną tj. art.108 ustawy emerytalnej. Ponadto skarżąca wskazała na przebieg jej pracy zawodowej, wskazując na ponad 36-letni staż pracy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, wskazując, że wnioskodawczyni, jak się wydaje wnosi o ustalenie wysokości emerytury według zasad obowiązujących dla osób urodzonych przed 01.01.1949r.
Organ rentowy podniósł między innymi, że w związku z tym ,że wnioskodawczyni urodziła się12.02.1955r. przysługuje jej wyliczenie emerytury w oparciu o art. 26 ustawy emerytalnej. Sąd ustalił, co następuje: Wnioskodawczyni A. R. urodziła się (...) Decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 12.11.2015r., znak (...) na skutek wniosku ubezpieczonej z dnia 13.10.2015r., ubezpieczona nabyła prawo do emerytury od dnia 12.11.2015 r. tj. od osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego. Jednocześnie organ rentowy zawiesił wypłatę świadczenia z uwagi na kontynuowanie przez A.
R. zatrudnienia. W dniu 19.11.2015r. wnioskodawczyni złożyła wniosek o podjęcie wypłaty świadczenia dołączając świadectwo pracy, z treści którego wynika, że stosunek pracy ubezpieczonej trwał do dnia 16.11.2015r.. Organ rentowy decyzją z dnia 27.11.2015r. ustalił wysokość i podjął wypłatę emerytury. W decyzji tej poinformował ubezpieczoną, że na jej wniosek mogą zostać doliczone składki za okres od 01.11. do 16.11.2015r. Na skutek złożonego przez ubezpieczoną odwołania od tej decyzji, Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 16.06.2016r. oddalił odwołanie.
Wśród licznej korespondencji prowadzonej pomiędzy ubezpieczoną a organem rentowym, ZUS ponownie zarówno w decyzji z dnia 31.08.2016r. jaki i w piśmie z tej samej daty informował ubezpieczoną o możliwości przeliczenia świadczenia uwzględniającym składki zaewidencjonowane na koncie ubezpieczonej po dniu ustalenia prawa do emerytury. Na skutek kolejnego wniosku ubezpieczonej z dnia 18.10.2016r. w którym wnosiła ona o doliczenie okresów składkowych i nieskładkowych oraz o ponowne ustalenie wysokości emerytury z uwzględnieniem składek zaewidencjonowanych na koncie po dniu ustalenia prawa do świadczenia , organ rentowy wydał zaskarżaną decyzję ustalając ponownie wysokość emerytury ubezpieczonej z uwzględnieniem składek zaewidencjonowanych na koncie ubezpieczonej po dniu ustalenia prawa do świadczenia, tj. za okres od dnia 01.11.2015r. do 16.11.2015r. (dowód: akta ZUS plik I)
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny niniejszej sprawy jest bezsporny. W realiach rozpoznawanej sprawy skarżąca ur. (...) ma przyznane prawo do emerytury na podstawie art. 24 ustawy o emeryturach i rentach z FUS czyli według nowych zasad , natomiast jej wysokość obliczono według zasad wynikających z art. 26 cytowanej ustawy. W myśl art. 24 ust. 1 ustawy emerytalnej ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w ust. 1a i 1b, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184.
Dla skarżącej wiek emerytalny wynosi 60 lat i 9 miesięcy (art. 24 ust. 1a pkt 10 ). Podstawę emerytury oblicza się według przepisów art. 25 i 25a powołanej ustawy, a jej wysokość według zasad z art. 26 tej ustawy. Wysokość świadczenia tych osób została uzależniona od sumy składek zewidencjonowanych na indywidualnym koncie ubezpieczonego i stanowi swojego rodzaju ekwiwalent zgromadzonych składek z całego okresu ubezpieczenia. Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy emerytalnej dla osób, o których mowa w art. 24, to jest dla osób urodzonych po 31 grudnia 1948 roku, podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175, oraz kwot środków zaewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art.40a ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz art. 185.
Zastrzeżenia odnoszące się do ustępu 1a i art. 185 nie mają tutaj zastosowania. Natomiast po myśli art. 26 ust. 1 cytowanej ustawy emerytura emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183.( z uwagi na osiągnięcie przez ubezpieczoną wieku emerytalnego w 2015r. przepis art. 183 ustawy nie ma w tej sprawie zastosowania ).
Wobec takiej treści cytowanych przepisów nie ma podstaw do tego aby wysokość emerytury wnioskodawczyni przeliczyć według zasad określonych w art. 109 i następne ustawy emerytalnej. Dlatego też nie jest możliwe uwzględnienie wniosku ubezpieczonej o ponowne ustalenie wysokości świadczenia poprzez doliczenie okresów składkowych i nieskładkowych przebytych przed przyznaniem świadczenia jak również przeliczenie podstawy wymiaru świadczenia od zarobków uzyskanych w całości przed przyznaniem swiqadczenia z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych tj. z okresu od roku 1995 do roku 2014.
Zgodnie natomiast z treścią art. 108 cytowanej ustawy emerytury obliczone według zasad określonych w art. 26 powiększa się o kwotę wynikającą z podzielenia składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego po dniu ustalenia prawa do emerytury, o której mowa w art. 24 i 24a, i zwaloryzowanych zgodnie z art. 25 przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia ustalone dla wieku danego ubezpieczonego w dniu złożenia wniosku o przeliczenie wysokości emerytury, z uwzględnieniem ust. 4 i 5. Z treści ustępu 4 wynika, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek zaewidencjonowanych od miesiąca, od którego została podjęta wypłata emerytury po raz pierwszy, do miesiąca poprzedzającego miesiąc zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury.
Z tych względów organ rentowy zgodnie z treścią art.108 cytowanej ustawy prawidłowo ustalił ponownie wysokość emerytury uwzględniając kwotę składek zaewidencjonowanych na koncie ubezpieczonej po dniu przyznania prawa do emerytury za okres od 01.11.2015r. do 16.11.2015r. z uwzględnieim ich waloryzacji, od miesiąca, w którym ubezpieczona złożyła wniosek. Zgodnie bowiem z zasadą dotyczącą daty od której organ rentowy zobowiązany jest do wypłaty świadczenia zawartej w art.129 ustęp 1 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w wyroku.