Appeal court denies security measure due to lack of proven legal interest despite prima facie claim.

Sygn. akt VI Gz 220/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Walus-Rząsa (przew.) Sędziowie: SSO Anna Harmata SSO Michalina Sanecka ( spraw.) Protokolant: st. sekr. sądowy Halina Ramska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Zakładu Budowlano- (...) Sp. z o.o. w N. przeciwko (...) Spółce z o.o. w N. o zapłatę po rozpoznaniu zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Przemyślu V Wydziału Gospodarczego z dnia 30 kwietnia 2013 r., sygn. akt V GNc 49/13 postanawia: I. zmienić zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Przemyślu V Wydział Gospodarczy z dnia 30 kwietnia 2013 r, sygn. akt V GNc 49/13 i oddalić wniosek powoda o udzielenie zabezpieczenia roszczenia, II. pozostawić Sądowi Rejonowemu rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej, stosownie do wyniku sprawy.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy udzielił zabezpieczenia roszczenia przez zajęcie wierzytelności pozwanego z rachunku bankowego ustalając, że powód uprawdopodobnił roszczenie oraz wykazał interes prawny w uzyskaniu zabezpieczenia. Na postanowienie to zażalenie złożył pozwany zarzucając, że zabezpieczenia udzielił niewłaściwy Sąd, oraz że powód nie uprawdopodobnił żadnej z przesłanek wymaganej dla uzyskania zabezpieczenia roszczenia. Sąd ustalił co następuje : Nakazem zapłaty z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt V GNc 49/13 Sąd Rejonowy w Przemyślu V Wydział Gospodarczy nakazał pozwanemu, aby zapłacił kwotę 50.922 zł. wraz z odsetkami i kosztami postępowania.

Od nakazu tego sprzeciw złożył pozwany, który zarzucił niewłaściwość miejscową Sądu Rejonowego w Przemyślu. W dniu 4 kwietnia 2013 r. powód złożył wniosek o zabezpieczenie roszczenia o zapłatę przez zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego pozwanego. Interes prawny w uzyskaniu zabezpieczenia roszczenia powód uprawdopodobnił poprzez złożenie wydruków z informatora internetowego, które dotyczyły pozwanego i przedstawiały go w niekorzystnym świetle. Wpisy były anonimowe i opisywały nagrane zachowania pozwanego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2013 r.

Sąd Rejonowy udzielił powodowi zabezpieczenia roszczenia na podstawie art. 730 § 1, 730 1 §1 i 2 kpc i 747 pkt 1 kpc uzasadniając, że wydruki ze stron internetowych świadczą o tym, że powód posiada interes prawny w zabezpieczeniu roszczenia ze względu na większą ilość wierzycieli pozwanego. Postanowieniem z dnia 28 maja 2013 r. Sąd I instancji uznał niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu Szczecin-Centrum w Szczecinie Wydział X Gospodarczy. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania zabezpieczającego wraz z postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2013 r. pozwany otrzymał za pośrednictwem komornika w dniu 3 czerwca 2013 r.

W dniu 10 czerwca 2013 r. pozwany złożył zażalenie na postanowienie o zabezpieczeniu powództwa, w którym zarzucił : - wydanie postanowienia o zabezpieczeniu powództwa przez Sąd niewłaściwy miejscowo, - że powód nie uprawdopodobnił żadnej z przesłanek wynikających z art. 730 1 § 1 kpc. W związku z powyższym pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez oddalenie wniosku powoda o zabezpieczenie roszczenia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o odrzucenie zażalenia lub oddalenie zażalenia na postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia. Powód zarzucił, że istnieje prawdopodobieństwo, że pozwany złożył zażalenie po terminie. Ponadto powód zarzucił, że we wniosku o zabezpieczenie roszczenia uprawdopodobnił roszczenie oraz interes prawny w uzyskaniu zabezpieczenia.

Sąd zważył co następuje :

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Gryfinie J. P. Kancelaria (...) w C. zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego wraz z postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2013 r., sygn. akt V GNc 49/13 doręczył pozwanemu dnia 3 czerwca 2013 r. ( k – 102). Zażalenie na postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia pozwany złożył w Urzędzie Pocztowym w S. w dniu 10 czerwca 2013 r. (k- 103). Zażalenie więc zostało złożone w terminie. Postanowienie o zabezpieczeniu roszczenia zostało wydane przed postanowieniem o przekazaniu sprawy do właściwego miejscowo Sądu.

Dlatego zgodnie z art. 200§ 3 kpc czynności dokonane w Sądzie niewłaściwym pozostają w mocy. Zażalenie pozwanego w zakresie udzielenia zabezpieczenia roszczenia zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 730 1 § 1 kpc udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, przy czym zgodnie z § 2 art. 730 1 kpc interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wydanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie.

Z uwagi na uproszczenie procesu ustalania okoliczności faktycznych przez Sąd w postępowaniu zabezpieczającym przyjmuje się, że roszczenie jest uprawdopodobnione, jeżeli prima facie istnieją znaczne szanse na jego istnienie. Uzasadnienie pozwu uprawdopodabnia roszczenie powoda. Zdaniem Sądu, powód nie wykazał istnienia interesu prawnego, a w szczególności dlaczego brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcia celu postępowania w sprawie. Jak ustalono wyżej, dołączone do wniosku o zabezpieczenie wypisy z internetu pochodzą od osób anonimowych i nie wynika z nich, w jakiej kondycji finansowej znajduje się pozwany, a w szczególności, czy posiada płynność finansową, ilu ma faktycznych wierzycieli i czy w przypadku zasądzenia dochodzonej przez powoda kwoty będzie w stanie wywiązać się ze zobowiązania wobec powoda.

Ponieważ powód nie wykazał istnienia interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 397 § 1 i 2 kpc i 386 § 1 kpc.