Legislator Case Law & Legislation
IX U 559/16 AI generated

Court allows pension claim by confirming 15 years of special conditions work via witness testimony.

Case Number IX U 559/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court reversed the Social Insurance Office's denial of a pension, granting the claimant the right to retirement starting from age 60. The dispute centered on whether the claimant had 15 years of work in special conditions, which the Social Insurance Office rejected due to missing job titles in employment records. The court found that witness testimonies corroborated the claimant's account of performing hazardous tasks like boiler operation and hot material transport, thereby establishing the required period of special conditions employment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r.: The court may establish facts regarding work in special conditions through witness testimony when documentary evidence is insufficient, provided the testimony is consistent and corroborated by the claimant's personal documentation.

Keywords

AI generated
pension entitlement special conditions work witness testimony Social Insurance Office employment records burden of proof retirement age

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Jak wynika z treści art. 184 ust.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
art. 477 14 § 2 kpc
art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
od ukończenia 60 lat, zgodnie z uregulowaniem art. 129 ust.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IX U 559/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Olszowska Protokolant: Jolanta Nagrodzka przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania R. S. /S./ przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o prawo do emerytury na skutek odwołania R. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 29 stycznia 2016 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od dnia (...). Sędzia Sygn. akt IX U 559/16

UZASADNIENIE

Decyzją z 29 stycznia 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu R. S. (S.) prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r., ponieważ w ocenie organu rentowego, nie spełnił on ustawowych warunków do jej uzyskania, w szczególności nie udokumentował, na dzień 01.01.1999r., 15 lat pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Organ rentowy do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczył ubezpieczonemu okresu zatrudnienia od 19.06.1995r. do 31.08.1996r. w (...) Fabryce (...), gdyż w świadectwie pracy z 30 kwietnia 1998r. nie powołano wykazu, w którym jest powołane stanowisko „nagrzewacz”.

Ubezpieczony wniósł odwołanie od niniejszej decyzji domagając się zaliczenia do pracy w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia: - od 13 maja 1978r. do 30 czerwca 1982r. w Przedsiębiorstwie Państwowej (...) w L. na stanowisku mechanika pojazdów samochodowych, - od 5 lipca 1982r. do 9 października 1992r. i od 19 czerwca 1995r. do 30 kwietnia 1998r. w (...) Fabryce (...) na stanowisku mechanika traktorzysty, brygadzisty ds. urządzeń transportowych, mechanika traktorzysty kierowcy wózka, nagrzewacza i suwnicowego, - od 1 maja 1998r. do 31 grudnia 1998r. w (...) Sp. z o.o. w R..

Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Dodał że nie uznał okresów pracy wskazywanych w odwołaniu do pracy w warunkach szczególnych wobec braku dowodów wykonywania w tych okresach pracy w warunkach szczególnych. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, co następuje. Ubezpieczony (...)., w dniu 7 stycznia 2016r. złożył wniosek o emeryturę. Organ rentowy uwzględnił ubezpieczonemu na dzień 01.01.1999r. 26 lat, 7 miesięcy i 26 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych.

Ubezpieczony zatrudniony był w okresie: - od 13 maja 1978r. do 30 czerwca 1982r. w Przedsiębiorstwie Państwowej (...) w L. na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych, - od 5 lipca 1982r. do 9 października 1992r. w (...) Fabryce (...) w R. kolejno na stanowiskach:

1. mechanika, traktorzysty, 2. brygadzisty ds. urządzeń transportowych, traktorzysty, 3. mechanika traktorzysty i kierowcy wózka, - od 19 czerwca 1995r. do 30 kwietnia 1998r. w (...) Fabryce (...) w R. kolejno na stanowiskach:

1. nagrzewacza, 2. mechanika-kierowcy ciągnika, Ubezpieczony posiada prawo jazdy kategorii (...) od 11 maja 1979r. W okresie spornego zatrudnienia od 13 maja 1978r. do 30 czerwca 1982r. w Przedsiębiorstwie Państwowej (...) w L. ubezpieczony faktycznie pracował przy naprawie autobusów i samochodów ciężarowych w kanałach remontowych. Naprawiał J., Autosany, S.. Pracę wykonywał na trzy zmiany, w trzech brygadach - jedna brygada na zmianę. W każdej brygadzie było od 4 do 5 osób. W Przedsiębiorstwie były dwa kanały przelotowe dla samochodów ciężarowych z przyczepami i dla autobusów.

Było też około 5 kanałów remontowych, w których naprawiane były większe usterki, wymagające dłuższej naprawy. Wszystkie pracy naprawcze wykonywane były w kanałach od spodu samochodu, tylko wlewanie oleju silnika odbywało się poza kanałem oraz wyprowadzanie samochodu poza kanał. Na wszystkich trzech zmianach były prace takie same. Taką pracę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Tam pracowałem z M. K. (1) i M. K. (2). W okresie spornego zatrudnienia od 5 lipca 1982r. do 9 października 1992r. w (...) Fabryce (...) w R. ubezpieczony faktycznie wykonywał prace kierowcy ciągnika przewożąc między wydziałami towar o dużych gabarytach - wyroby metalowe.

Jak był to transport ciężki, to ubezpieczony jeździł traktorem z przyczepą, a jak mniejsze elementy, to transportował je wózkiem widłowym. Wózek widłowy był pojazdem specjalistycznym. Ubezpieczony jako jedyny posiadał uprawnienia do kierowania ciągnikiem. Wszyscy pracownicy, którzy pracowali w transporcie tak jak ubezpieczony wykonywali pracę w warunkach szczególnych. Ubezpieczony przewoził materiały z kuźni na obróbkę, gdzie pracownicy wykonywali pracę w warunkach szczególnych tzn. spawacze, przy obsłudze pieców. Taką pracę ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Od 19 czerwca 1995r. do 30 kwietnia 1998r. ubezpieczony ponownie zatrudniony był w (...) Fabryce (...) i wykonywał wówczas pracę przy obróbce cieplnej materiałów na wydziale kuźni jako nagrzewacz. Praca ubezpieczonego polegała na wrzucaniu do pieca kostek materiału, prętów, po nagrzaniu ubezpieczony wyciągał elementy z pieca na przenośnik, takie elementy odbierał kowal do dalszej obróbki. Była to obróbka cieplna materiałów na gorąco. Taką pracę ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Otrzymywał dodatki w postaci zup regeneracyjny i dodatek za pracę warunkach szkodliwych.

Był narażony na wysokie temperatury z pieca. W okresie pracy w Fabryce (...) razem z ubezpieczonym pracowali słuchani w sprawie świadkowie J. C. (1) jako kowal, S. K. jako kowal, A. T. jako kowal, M. Ź. jako elektryk, a następnie kierownik wydziału transportu, uprawniony do emerytury z obniżonego wieku w związku z wykonywaniem pracy w warunkach szczególnych w Fabryce (...). Ubezpieczony nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Powyższe ustalił Sąd na podstawie akt organu rentowego dotyczące ubezpieczonego, akt osobowych ubezpieczonego z okresu pracy w (...) Fabryce (...), zeznań świadków J.

C. (2), S. K. i A. T. i M. Z. złożonych na rozprawie 26.10.2016r., protokół elektroniczny rozprawy k. 54 a.s., zeznań świadków M. K. (1) i M. K. (2) złożone przed Sądem Rejonowym w Lubaniu w drodze pomocy prawnej 08.12.2016r., protokół elektroniczny rozprawy k.68 a.s. oraz zeznań ubezpieczonego złożonych na rozprawie 12.04.2016r., protokół elektroniczny rozprawy k. 74 a.s. Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za przekonywujący, logiczny i spójny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje.

Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z treści art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz.U. z 2016r., poz. 887 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948 przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32,33,39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. na dzień 31.12.1998r.) osiągnęli:

1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (tj. 25 lat dla mężczyzn). Ust. 2 „Emerytura, o której mowa w ust.1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego. Jak wynika z §4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w warunkach szczególnych, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1) osiągnął wiek emerytalny: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Bezsporne jest między stronami, że ubezpieczony ukończył 60 lat (...)., na dzień 01.01.1999r. udokumentował ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Spór polegał na ustaleniu czy ubezpieczony, na dzień 01.01.1999r., legitymuje się okresem co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe w sprawie pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż ubezpieczony w okresach spornych od 13 maja 1978r. do 30 czerwca 1982r. zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Państwowej (...) w L., od 5 lipca 1982r. do 9 października 1992r. i od 19 czerwca 1995r. do 30 kwietnia 1998r. zatrudnienia w (...) Fabryce (...) w R. wykonywał faktycznie prace stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach wymienione kolejno: w okresie pracy od 13 maja 1978r. do 30 czerwca 1982r. w Wykazie A Dziale XIV, poz.16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.

U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) tj. prace wykonywane w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych, i dalej w okresie pracy od 5 lipca 1982r. do 9 października 1992r. i od 19 czerwca 1995r. do 30 kwietnia 1998r. prace wymienione w Wykazie A Dziale III poz.67 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 roku. , tj. obsługa pieców grzewczych i obróbka cieplna, transport materiałów na gorąco oraz transport wewnętrzny między stanowiskami pracy w wydziałach, w których wykonywane prace wymienione są w wykazie. Za takim przyjęciem przemawiają zeznania słuchanych w sprawie świadków i ubezpieczonego, które były zgodne i logiczne, korelujące ze sobą, gdy świadkowie pracowali z ubezpieczony w poszczególnych okresach spornych, widzieli ubezpieczonego przy pracy, znali charakter tej pracy i stąd niewątpliwie posiadają bezpośrednią wiedze na temat wykonywanej przez ubezpieczonego pracy, gdy także powołana dokumentacja osobowa ubezpieczonego nie stoi w sprzeczności z tymi zeznaniami.

W konsekwencji takiego stanowiska Sąd ustalił, iż zostały spełnione warunki prawa do świadczenia w sytuacji, gdy przy uwzględnieniu okresów pracy w warunkach szczególnych uznanych przez Sąd, ubezpieczony posiada, na dzień 01.01.1999r., wymagany co najmniej 15 letni okres takiej pracy i stąd, na mocy art. 477 14 § 2 kpc Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od (...) tj. od ukończenia 60 lat, zgodnie z uregulowaniem art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

SSO Maria Olszowska