Appeal dismissed; court upheld disability degree based on expert opinions despite new medical evidence submitted by appellant.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Siedlce dismissed the appellant's appeal against the Regional Court's decision to assign a mild disability degree. The appellant argued for a moderate degree due to worsening health but failed to appear for judicial expert examinations despite submitting new medical opinions. The court upheld the first-instance findings because the appellant's absence prevented verification of the new evidence, and the disability assessment case is non-monetary, making the improper summons harmless.
Legislator headnote
AI generatedArt. 233 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; When an appellant fails to appear for judicial expert examinations after submitting new medical evidence, the court cannot verify the first-instance findings, and the appeal must be dismissed if the original assessment remains reliable.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ua 16/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2013r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Jerzy Zalasiński (spr.) Sędziowie: SSO Katarzyna Antoniak SSO Jacek Witkowski Protokolant: st.sekr.sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. w Siedlcach na rozprawie, sprawy z wniosku S. G. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. o ustalenie stopnia niepełnosprawności na skutek apelacji wnioskodawcy S. G. od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 marca 2013r. sygn. akt IV U 3/13 oddala apelację. Sygn. akt IV Ua 16/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 05 marca 2013r. Sąd Rejonowy w Siedlcach Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie S. G. od decyzji Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 5 grudnia 2012r. Z ustaleń Sądu Rejonowego wynika, że ubezpieczony S. G. został zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności na stałe. Sąd I instancji dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy: neurologa i ortopedy. Wnioskodawca nie stawił się na badanie. Sąd uznał za wiarygodne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności.
Od wyroku tego apelację złożył ubezpieczony S. G. podnosząc, że stale pogarszający się stan jego zdrowia powoduje umiarkowany stopień niepełnosprawności. Podnosząc ten zarzut wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i ustalenie wyższego stopnia niepełnosprawności. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja ubezpieczonego jest bezzasadna i jako taka nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i ocenę prawną zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Sąd I instancji prawidłowo zgromadził i ocenił materiał dowodowy nie przekraczając uprawnień wynikających z art. 233 § 1 kpc.
Nie naruszył prawa materialnego, prawidłowo stosując przepis art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 27.08.1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123 z 1997r., poz. 776 ze zm.). Z uwagi na złożenie przez ubezpieczonego po wniesieniu apelacji nowych dowodów leczenia Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłych: neurologa, ortopedy i psychiatry. W piśmie procesowym z dnia 06.09.2013r. S. G. wnosił o nie wzywanie go na rozprawę. Stwierdził również, że nie stawi się na badania przez biegłych sądowych.
W tej sytuacji Sąd Okręgowy nie miał możliwości zweryfikowania ustaleń sądu I instancji. Na marginesie należy tylko zauważyć, że sprawa o ustalenie stopnia niepełnosprawności ma charakter niemajątkowy. Nieprawidłowe było więc wzywanie ubezpieczonego do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Uchybienie to pozostaje jednak bez wpływu na dalszy tok procesu. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art. 385 kpc orzekł jak w sentencji wyroku.