Court dismisses appeal against agricultural pension denial due to lack of voluntary insurance coverage during accident period.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the Agricultural Social Insurance Fund's decision to deny a work accident pension. The appellant suffered injuries but was receiving a general health pension and had not voluntarily enrolled in the retirement insurance scheme at the time of the accident. The court ruled that without voluntary insurance coverage and paid contributions during the accident period, the statutory conditions for the work accident pension were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 21 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników; Art. 6 pkt 14 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników: The right to an agricultural work accident pension requires total inability to work arising from a work accident occurring during a period of voluntary retirement insurance coverage with paid contributions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 426/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR del. Andrzej Łotowski Protokolant: p.o. sekretarza sądowego Dominika Orzepowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. w Olsztynie na rozprawie sprawy Z. S. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym na skutek odwołania Z. S. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 22 lutego 2017 r. nr (...) o d d a l a o d w o ł a n i e SSR del. Andrzej Łotowski Sygnatura akt: IV U 426/17
UZASADNIENIE
Z. S. w dniu 14 marca 2017 r. złożyła odwołanie od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenie Społecznego z dnia 22 lutego 2017 r., znak (...) w której odmówiono jej prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wskutek wypadku przy pracy, żądając zmiany tejże decyzji i przyznanie jej prawa do renty z ww. tytułu. W uzasadnieniu odwołania odwołująca się podała, że zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca. Podała również, że wskutek wypadku doznała złamania twarzoczaszki oraz uszkodzenia czaszkowo-mózgowego.
Pozostaje pod stałą opieka lekarza neurologa. Wymaga opieki osób trzecich. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w odpowiedzi na ww. odwołanie wniósł o odrzucenie odwołania. W uzasadnieniu odpowiedzi organ rentowy podał, że zaskarżoną decyzją, wydaną z upoważnienia Prezesa KRUS przez Oddział (...) w O., załatwiając wniosek z dnia 02 grudnia 2016r., odmówiono Pani Z. S. prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym powstałej wskutek wypadku przy pracy rolniczej. Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2016r., poz. 277 ze zm.) trwała lub okresowo całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała wskutek wypadku przy pracy rolniczej jest warunkiem koniecznym do przyznania renty rolniczej wypadkowej, przy czym dzień wypadku musi przypadać w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu.
Z analizy akt sprawy wynika, że Pani Z. S. od dnia 03 stycznia 2012r. uprawniona jest do renty rolniczej z ogólnego stanu zdrowia. W dniu 02 grudnia 2016r. Odwołująca złożyła wniosek o przyznanie świadczenia z tytułu niezdolności do pracy powstałej wskutek wypadku przy pracy rolniczej. Lekarz Rzeczoznawca Kasy orzeczeniem z dnia 24 stycznia 2017r. uznał Wnioskodawczynię za osobę okresowo całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym, stwierdzając jednocześnie, że niezdolność ta pozostaje w związku przyczynowym z wypadkiem przy pracy w gospodarstwie rolnym zaistniałym w dniu 11 stycznia 2014r.
Powyższe orzeczenie zakwestionował Regionalny Inspektor Orzecznictwa Lekarskiego KRUS. Komisja Lekarska KRUS orzeczeniem z dnia 14 lutego 2017r. stwierdziła u Skarżącej okresową całkowitą niezdolność do pracy z ogólnego stanu zdrowia, która nie pozostaje w związku przyczynowym z wypadkiem przy pracy rolniczej. Ponadto w dniu wypadku, tj. 11 stycznia 2014r., Pani Z. S. nie podlegała ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu. Dlatego też skarżoną decyzją odmówiono Odwołującej prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy powstałej wskutek wypadku przy pracy rolniczej oraz poinformowano, że kontynuowana będzie wypłata renty rolniczej z ogólnego stanu zdrowia, o czym stanowi również decyzja z dnia 23 lutego 2017r„ znak: (...) Ponieważ w uzasadnieniu skarżonej decyzji mylnie wskazano, iż orzeczenie z dnia 14 lutego 2017r. wydane zostało przez Lekarza Rzeczoznawcę Kasy, postanowieniem z dnia 29 marca 2017r. dokonano sprostowania tejże omyłki pisarskiej.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia 21 stycznia 2013 r., znak (...) przyznał Z. S. prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym od dnia 01 lutego 2013 r. do dnia 31 stycznia 2014 r. (k. 55-56 akt rentowych). Z. S. w dniu 11 stycznia 2014 r. doznała urazu twarzoczaszki ze złamaniem prawego łuku jarzmowego. W czasie tym nie była objęta na swój wniosek ubezpieczeniem emerytalno-rentowym i nie opłacała w związku z tym żadnych składek. Rolniczka w dniu 06 grudnia 2016 r. złożyła do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wniosek o rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy wskutek wypadku przy pracy rolniczej (k. 1-3 akt rentowych) Lekarz Rzeczoznawca Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego orzeczeniem z dnia 24 stycznia 2017r. uznał wnioskodawczynię za osobę okresowo całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym, stwierdzając jednocześnie, że niezdolność ta pozostaje w związku przyczynowym z wypadkiem przy pracy w gospodarstwie rolnym zaistniałym w dniu 11 stycznia 2014 r. (k. 14-16 akt rentowych).
Powyższe orzeczenie zakwestionował Regionalny Inspektor Orzecznictwa Lekarskiego KRUS. Komisja Lekarska KRUS orzeczeniem z dnia 14 lutego 2017r. stwierdziła u Skarżącej okresową całkowitą niezdolność do pracy z ogólnego stanu zdrowia, która nie pozostaje w związku przyczynowym z wypadkiem przy pracy rolniczej (k. 25-27). Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia 22 lutego 2017 r., znak (...) załatwiając wniosek z dnia 02.12.2016r. odmówił Z. S. prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wskutek wypadku przy pracy rolniczej na podstawie przepisów ustawy z dnia 20.12.1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.
U. z 2016r., poz. 277 z późn. zm.) W uzasadnieniu omawianej decyzji organ podał, że zgodnie z art. 21 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 20.12.1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2016r. poz. 277 z późn. zm.) renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia następujące warunki: -podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, -jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie r w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej, -całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu - warunek, o którym mowa w ust. 1 uważa się za spełniony, jeżeli ubezpieczony ma jakikolwiek okres ubezpieczenia emerytalno-rentowego, który obejmuje dzień wypadku.
Orzeczeniem Lekarza Rzeczoznawcy Kasy z dnia 14 lutego 2017r. uznano, że ubezpieczona jest okresowo całkowicie niezdolna do pracy w gospodarstwie rolnym, natomiast okresowa całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym nie pozostaje w związku przyczynowym z wypadkiem przy pracy rolniczej. Ponadto nie został spełniony warunek, o którym mowa w ust. 1 nie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu w dniu wypadku, tj. 11.01.2014r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia 23 lutego 2017 r. znak: (...) rozpatrując wniosek z dnia 22 lutego 2017 r., przyznał Z.
S. prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności od dnia 01 lutego 2017 r. do dnia 28 lutego 2018 r.(k. 39-41 akt rentowych). Na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników dobrowolne wejście do ubezpieczenia emerytalno-rentowego dotyczy trzech grup osób, tj.: - rolnika, którego gospodarstwo rolne nie przekracza obszaru 1 ha przeliczeniowego, - byłego rolnika, który nie nabył prawa do emerytury rolniczej, - rencisty pobierającego rentę rolniczą okresową. Warunkiem przyznania renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej zgodnie z art. 21 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników jest: -podleganie ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, - trwała lub okresowa całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z wypadkiem przy pracy rolniczej, -całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przy czym warunek, o którym mowa w ust. 1 uważa się za spełniony, jeżeli ubezpieczony ma jakikolwiek okres ubezpieczenia emerytalno-rentowego, który obejmuje dzień wypadku.
Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2009 r., I UZP 8/2009 (OSNP 2010 r., Nr 5-6, poz. 73), przy ustalaniu spełnienia warunków posiadania 20 kwartałów (5 lat) okresu ubezpieczenia emerytalno-rentowego wymaganego do nabycia prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, powstałej w wieku powyżej 30 lat, mającego przypadać w okresie ostatnich 10 lat przed złożeniem wniosku o rentę, nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Najwyższy cytowaną uchwałą przesądził, w jaki sposób należy obliczać bieg 5-cio letniego okresu ubezpieczenia emerytalno-rentowego i wskazał, że nie powinien być do niego zaliczany okres pobierania renty rolniczej.
Z kolei w uchwale z dnia 13 października 2009 r., II UZP 8/2009 (OSNP 2010 r., Nr 7-8, poz. 94), Sąd Najwyższy wskazał, że do okresu ostatnich 10 lat przed złożeniem wniosku o przyznanie renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy wlicza się okresy pobierania renty rolniczej. W tym zatem przypadku, Sąd Najwyższy rozstrzygnął, w jaki sposób należy obliczać bieg 10-cio letniego okresu od złożenia wniosku o rentę rolniczą i wskazał, że z tego okresu nie są wyłączone okresy pobierania renty rolniczej. Zgodnie z takim stanowiskiem, okres 10 lat ubezpieczenia należy liczyć wstecz od dnia złożenia wniosku o przyznanie renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy bez możliwości odliczania od niego okresu pobierania renty rolniczej.
Z uzasadnienia tej uchwały wynika, iż do okresu podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu zaliczyć należy okres pobierania renty rolniczej, ale ten, w którym rolnik - na podstawie art. 16 ust. 2 pkt 3 ustawy - objęty był na swój wniosek ubezpieczeniem emerytalno-rentowym, a zatem opłacał w tym czasie składki na to ubezpieczenie. Stanowisko takie jest w pełni uzasadnione, koresponduje bowiem z art. 6 pkt 14 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, w myśl którego w rozumieniu ustawy okresami podlegania określonemu ubezpieczeniu społecznemu są takie okresy, za które opłacono przewidziane w odpowiednich przepisach składki na to ubezpieczenie, chyba że w myśl tych przepisów nie istniał obowiązek opłacania składek.
W ocenie Sądu Okręgowego organ rentowy prawidłowo dokonał wszystkich ustaleń faktycznych i na ich podstawie wydał decyzję odmawiającą prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wskutek wypadku przy pracy w tym gospodarstwie. Z zebranego w toku postępowania przed organem rentowym materiału oraz z oświadczenia skarżącej złożonego na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. wynikało, iż odwołująca w chwili wypadku pobierała rentę z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, lecz nie była objęta na swój wniosek ubezpieczeniem emerytalno-rentowym i nie opłacała w związku z tym żadnych składek.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku (art. 477 14 § 1 kpc).