Legislator Case Law & Legislation
III Ca 361/17 AI generated

Court dismissed lawyer's fee claim for poorly drafted legal documents, ruling it was an unfulfilled service contract.

Case Number III Ca 361/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's rejection of a fee claim for legal services. The plaintiff argued the contract was for a mandate rather than a service, but the court found the documents drafted were unprofessional and lacked essential formalities. Consequently, the court held that the plaintiff failed to fulfill the contract's purpose, rendering the fee claim inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 734 k.c.; Art. 750 k.c.; Art. 65 § 1 k.c.; Art. 5 k.c.: A claim for remuneration under a service contract is inadmissible if the service provider fails to execute the obligation with the requisite diligence and quality, resulting in a lack of equivalence between the service rendered and the compensation sought.

Keywords

AI generated
service contract remuneration claim unfulfilled obligation legal professional poor quality work lack of equivalence appellate dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 734 k.c.
Strony zawarły umowę o świadczenie usług, której przedmiotem było pisanie wyżej opisanych pism do Sądu, stąd też zaistniały między stronami spór rozstrzygnąć należało w oparciu o regulację art. 734 k.c., stosowanego poprzez art.
Art. 750 k.c.
734 k.c., stosowanego poprzez art. 750 k.c., a z uwagi na szczególne okoliczności i charakter sprawy także w związku z art.
Art. 65 § 1 k.c.
750 k.c., a z uwagi na szczególne okoliczności i charakter sprawy także w związku z art. 65 § 1 k.c. i art.
Art. 5 k.c.
i art. 5 k.c. i przyjąć, iż pozwana nie jest zobowiązana do zapłaty powodowi wynagrodzenia w jakiejkolwiek części albowiem to powód nie wykonał umowy, a przedstawione przez niego pisma nie nadają się do zaakceptowania zarówno co do formy jak i ich treści.
Art. 385 k.p.c.
Sąd Okręgowy, mając powyższe na uwadze na mocy art. 385 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
art. 354 § 1 k.c
Zgodnie z art. 354 § 1 k.c.
art. 355 § 2 k.c
Powód prowadzi działalność gospodarczą, z którą się wiąże pojęcie wyższej aniżeli tylko należytej staranności przy jej wykonanie zgodnie z art. 355 § 2 k.c.
art. 483 k.c
Zastrzeżenie odszkodowania w umowie z 6 października 2011 roku miało charakter kary umownej uregulowanej w art. 483 k.c., a która dotyczy wyłącznie zobowiązań niepieniężnych i nie może stanowić podstawy odpowiedzialności pozwanej w tej sprawie.
art. 627 § 1 k.c
Powód w apelacji zarzucił naruszenie art. 627 § 1 k.c.
art. 299 k.p.c
207 § 6,227 w związku z art. 299 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 361/17

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Magdalena Balion - Hajduk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawny w dniu 25 kwietnia 2017 r. w G. sprawy z powództwa R. M. przeciwko I. S. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 15 września 2016 r., sygn. akt VIII C 2281/12 1. oddala apelację;

2. przyznaje radcy prawnemu T. K. od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Zabrzu) kwotę 369 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych), w tym kwotę 69 zł (sześćdziesiąt dziewięć złotych) podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu powodowi w postępowaniu odwoławczym. SSO Magdalena Balion - Hajduk Sygn. akt III Ca 361/17

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 września 2016 roku Sąd Rejonowy w Zabrzu oddala powództwo R. M. przeciwko I. S. o zapłatę kwoty 2460zł z ustawowymi odsetkami od 12 października 2012r. oraz orzekł o kosztach procesu. Sąd Rejonowy ustalił, że powód prowadził działalność gospodarczą pod firmą (...), nie posiadał wykształcenia prawniczego ani uprawnień do udzielania porad. Pozwana w styczniu 6 października 2011 roku podpisała z powodem umowę zlecenie, w której treści zawarty został zapis, że zlecenie dotyczy pisma w sprawie umorzenia opłat i pełnomocnika z urzędu do Z. oraz wniosku o uchylenie aktu notarialnego z uwagi na wspólności i brak prawa do darowizny, a nadto wniosek o dział spadku do sądu w Myszkowie wg postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku.

Strony ustaliły wynagrodzenie na kwotę 1230 zł brutto. W umowie zawarto postanowienie, że w przypadku rezygnacji z usługi przez zleceniodawcę lub braku zapłaty całości wartości wskazanej w zleceniu ten zobowiązuje się do zapłaty podwójnej wartości brutto zlecenia tytułem odszkodowania dla zleceniodawcy w terminie do czternastu dni. Niewykonanie zlecenia przez zleceniobiorcę w wyniku jego zaniechania skutkowało zapłatą zleceniodawcy podwójnej wartości zlecenia. Powód 6 października 2011 roku sformułował pismo zatytułowane „pozew” adresowane do Sądu Rejonowego w Zabrzu oraz pismo zatytułowane „wniosek” zaadresowane do Sądu Rejonowego w Myszkowie.

Pozwana została wezwana do odbioru tego pisma i uiszczenia kwoty 1230 zł. Pozwana nie odebrała tych pism i nie zapłaciła żądanej kwoty. Sąd Rejonowy wskazał, że łącząca strony dotyczyła przygotowania trzech pism procesowych, przy czym pozwana zakwestionowała, aby poleciła powodowi przygotowanie wniosku o umorzenie opłat oraz wniosku o uchylenie aktu notarialnego, zaś powód przedłożył tylko 2 przygotowane przez siebie pisma. Sąd przyjął, że powód nie wykazał, aby przedmiotem umowy było również sporządzenie pisma -wniosku o obniżenie opłat.

Sąd uznał, iż zawarta umowa stanowi umowę o dzieło, której celem było przygotowanie przez powoda dwóch pism o określonym charakterze. Zgodnie z art. 354 § 1 k.c. powód winien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje, także w sposób odpowiadający zwyczajom. Powód prowadzi działalność gospodarczą, z którą się wiąże pojęcie wyższej aniżeli tylko należytej staranności przy jej wykonanie zgodnie z art. 355 § 2 k.c. Sąd Rejonowy uznał, iż żądanie powoda jest nieuzasadnione albowiem zobowiązanie nie zostało wykonane zgodnie z treścią łączącej strony umowy.

Przygotowane pisma nie spełniają swojego celu społeczno-gospodarczego a także ustalonych zwyczajów. Pisma obarczone są brakami formalnymi, które gdyby zostały wniesione do sądu wymagałyby usunięcia pod rygorem zwrotu. Zostały przygotowane w sposób niestaranny, niezgodnie z zasadami sztuki sporządzania pism procesowych, w związku z tym nie należy się wynagrodzenie za podjęte czynności. Ponadto Sąd pierwszej instancji wskazał, że wykonywanie czynności związanych z udzielaniem porad prawnych jest reglamentowane przez ustawodawcę, a powód nie ma uprawnień do udzielania porad prawnych za wynagrodzeniem.

Przygotowane pisma z uwagi na liczne braki świadczą o tym, iż powód prowadzi swą praktykę handlową w sposób sprzeczny z wymogami staranności. Zastrzeżenie odszkodowania w umowie z 6 października 2011 roku miało charakter kary umownej uregulowanej w art. 483 k.c., a która dotyczy wyłącznie zobowiązań niepieniężnych i nie może stanowić podstawy odpowiedzialności pozwanej w tej sprawie. Niedopuszczalne jest zastrzeganie kar umownych w zakresie zobowiązań pieniężnych sensu stricte jak i zobowiązań pieniężnych w szerokim znaczeniu.

Powód w apelacji zarzucił naruszenie art. 627 § 1 k.c. w związku z art. 734 § k.c. polegające na przyjęciu, ze umowa stron stanowi umowę o dzieło a nie umowę o świadczeniu usług, do której zastosowanie znajdują przepisy regulujące umowę zlecenia, naruszenie art. 354 i 355 k.c. polegające na przyjęciu, iż przepisy te stanowią samoistną przesłankę oddalenia roszczenia o zapłatę należnego powodowi wynagrodzenia, naruszenie art. 483 k.c. przez niewłaściwe zastosowanie i przyjęci, że pomiędzy stronami zastrzeżono karę umowną za niewykonanie przez pozwaną świadczenia pieniężnego podczas gdy odszkodowanie zastrzeżono na wypadek rezygnacji pozwanej ze zlecenia, naruszenie art. 217 § 2 w związku z art. 207 § 6,227 w związku z art. 299 k.p.c. przez pominięcie dowodu z przesłuchania strony, naruszenie art. 242 k.p.c. Powód wniósł o zmianę wyroku przez uwzględnienie powództwa, przyznanie pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu oraz odstąpienie od obciążania powoda kosztami postępowania.

Sąd Odwoławczy zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy w rozpatrywanej sprawie były prawidłowe i znajdowały potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Działania powoda na rzecz pozwanej sprowadzały się wyłącznie do sporządzenia dwóch pism pozwu i wniosku, które nie zawierają danych adresowych stron, ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy, a także we wniosku pozostawiono wolne miejsca na wpisanie składu spadku oraz osoby, której miałaby zostać przyznana własność. Należy podzielić ocenę Sądu pierwszej instancji, iż pisma są sporządzone niestarannie, nierzetelnie, niefachowo i gdyby zostały wniesione do sądu wymagałyby uzupełnienia licznych braków formalnych.

Powód żądając za te czynności wynagrodzenia w kwocie 1230 zł, a w przypadku rezygnacji pozwanej kwoty 2460zł , wbrew zasadom uczciwości i rzetelności wykorzystał brak doświadczenia pozwanej i jej brak świadomości prawnej. Strony zawarły umowę o świadczenie usług, której przedmiotem było pisanie wyżej opisanych pism do Sądu, stąd też zaistniały między stronami spór rozstrzygnąć należało w oparciu o regulację art. 734 k.c., stosowanego poprzez art. 750 k.c., a z uwagi na szczególne okoliczności i charakter sprawy także w związku z art. 65 § 1 k.c. i art. 5 k.c. i przyjąć, iż pozwana nie jest zobowiązana do zapłaty powodowi wynagrodzenia w jakiejkolwiek części albowiem to powód nie wykonał umowy, a przedstawione przez niego pisma nie nadają się do zaakceptowania zarówno co do formy jak i ich treści.

Żądane wynagrodzenie jest nieadekwatne zarówno co do nakładu pracy, kwalifikacji i jakości. Brak jest zatem jakiejkolwiek ekwiwalentności świadczeń. Sąd Okręgowy, mając powyższe na uwadze na mocy art. 385 k.p.c. orzekł jak w sentencji. SSO Magdalena Balion - Hajduk