Appeal dismissed; court upheld good faith possession finding based on 1990 land survey evidence.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal against a first-instance judgment ordering payment for unauthorized use of land. The lower court found the defendant acted in bad faith because she ignored a 1990 survey showing her plot lacked public road access, despite later documents suggesting otherwise. The appellate court affirmed this finding, noting the defendant was aware of the survey's limitations and had signed an agreement acknowledging the boundaries.
Legislator headnote
AI generatedArt. 224 § 2 k.c.; Art. 225 k.c.; Art. 385 k.p.c.: A possessor cannot claim good faith if they are aware of factual circumstances contradicting their possession, such as a prior survey indicating lack of access rights.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 1790/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Lucyna Morys - Magiera Sędzia SO Teresa Kołeczko - Wacławik (spr.) Sędzia SR (del.) Ewa Buczek – Fidyka Protokolant Justyna Chojecka po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa J. D. (1) i J. D. (2) przeciwko A. M. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 27 maja 2016 r., sygn. akt I C 242/08 1. oddala apelację;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powodów solidarnie kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. SR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Lucyna Morys - Magiera SSO Teresa Kołeczko – Wacławik Sygn. akt III Ca 1790/16
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach zasądził od pozwanej A. M. na rzecz powodów J. D. (1) i J. D. (2) na zasadzie art. 225 k.c. solidarnie kwotę 1.016,42 zł. z ustawowymi odsetkami od 9 czerwca 2007r. tytułem wynagrodzenia za korzystanie przez pozwaną z nieruchomości powodów w okresie od maja 2002r. do sierpnia 2007r., oddalił powództwo w pozostałej części i orzekł o kosztach procesu. Sąd ustalił, że pozwana zajmując część działki nr (...) pozostającej w użytkowaniu wieczystym powodów, mającej dostęp do drogi publicznej, działała w złej wierze.
Podniósł, że w sprawie o dział spadku po A. C. zakończonej we wrześniu 1990r., której uczestnikiem była pozwana, biegły geodeta dokonał podziału działki nr (...) na dwie mniejsze nr (...), którą przyznano pozwanej i (...), którą przyznano J. C.. Ze sporządzonej mapy wyraźnie wynikało, że działka nr (...), a tym samym nowo wydzielone działki nie mają dostępu do drogi publicznej, albowiem od ulicy oddziela je działka nr (...), którą następnie podzielono na działki nr (...). W tych okolicznościach pozwana nie powinna bezkrytycznie podchodzić do mapy geodezyjnej sporządzonej w 1995r., a więc po dokonaniu działu spadku po A.
C., a także do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z których to dokumentów wynikało, że działka pozwanej ma dostęp do drogi publicznej. Ustalił też Sąd, że wyrokiem z 11 maja 2006r. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach w sprawie o sygn. akt I C 238/06 nakazał pozwanej wydanie powodom zajętej nieruchomości. Do wydania nieruchomości doszło 17 sierpnia 2007r. Wysokość wynagrodzenia Sąd ustalił na podstawie opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego. O odsetkach orzekł na podstawie art. 476 k.c. w zw. z art. 481 k.c. ma o kosztach na zasadzie art. 98 k.p.c. W apelacji pozwana zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 233 § 1i 2 k.p.c. polegające na nie wskazaniu w uzasadnieniu wyroku dowodów na których oparto rozstrzygnięcie i przyczyn, dla których odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej dowodom, oraz polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów dokonanej wybiórczo, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego poprzez nieuwzględnienie mapy geodezyjnej z 1995r. i decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z 17 lipca 2002r. z treści których wynikało, że nieruchomość pozwanej ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej i że nie znajduje się tam działka nr (...) należąca do powodów, a także naruszenie prawa materialnego art. 225 k.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że zachowanie pozwanej cechowało się złą wiarą oraz art. 224 § 2 k.c. poprzez jego niezastosowanie.
Przedstawiając powyższe zarzuty wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu. Powodowie wnieśli o oddalenie apelacji i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania odwoławczego. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja nie mogła odnieść skutku. Wbrew zarzutom pozwanej sąd I instancji wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, iż rozstrzygnięcie oparł na materiale geodezyjnym sporządzonym przez biegłego geodetę M. R. w sprawie o dział spadku po ojcu pozwanej A.
C. i wyjaśnił, dlaczego pozwana nie powinna bezkrytycznie opierać się na mapie z 1995 r. i decyzji o warunkach zabudowy z 2002r. Te ustalenia i oceny Sądu Rejonowego sąd odwoławczy w pełni podziela. Wnioskodawcami w sprawie o sygn. akt I Ns 351/90 ( uprzednio I Ns 493/88) o dział spadku po ojcu byli pozwana i J. C.. Do wniosku wnioskodawcy dołączyli mapę z 15 kwietnia 1988r. z której w sposób oczywisty wynikało, że między działką będącą przedmiotem działu a drogą publiczną, położona jest działka nr (...)/ ( k. 5 akt I Ns 351/90).
Również na mapie sporządzonej przez biegłego M. R., stanowiącej projekt podziału, wydzielone działki oznaczone numerami (...) oddzielone są od drogi publicznej działką nr (...)/ (k. 36 akt I Ns 351/90). Na rozprawie w dniu 27 września 1990r. zawarta została ugoda podpisana między innymi przez pozwaną, w której uczestnicy postępowania dokonując działu spadku w sprawie I Ns (...) odnieśli się właśnie do projektu biegłego R.. W aktach Kw 28727 Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach (k. 5-13), pozwana i J. C. we wniosku o wpis ich działek do ksiąg wieczystych dołączyli między innym wyciąg z wykazu zmian gruntowych wraz z opisem i mapą z 1991r., na której zaznaczono działkę (...) (uprzednio 85/45).
W tych okolicznościach trafnie ocenił Sąd Rejonowy, że pozwana była świadoma zakresu swego posiadania działki nr (...), albowiem zakres ten w sposób nie budzący żadnych wątpliwości wynikał z materiału geodezyjnego stanowiącego podstawę działu spadku po ojcu pozwanej i wpisu jej prawa własności do księgi wieczystej. Dlatego ocena, iż pozwana nie powinna bez zastrzeżeń akceptować mapy z 1995r. i treści decyzji o warunkach zabudowy, z których wynikało, że jej działka ma dostęp do drogi publicznej zasługuje na akceptację, tym bardziej, że jak wyjaśnił biegły J.
M. w sprawie o zasiedzenie nieruchomości toczącej się w Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górach pod sygn. akt I Ns 454/15, na działkach objętych postępowaniem, po wykonaniu pracy geodezyjnej przez biegłego R. do czasu wykonania pracy geodezyjnej przez S. D. nie toczyło się żadne postępowanie rozgraniczeniowe (k. 503-505 akt sprawy). W tych okolicznościach zasadnie ocenił Sąd Rejonowy, iż pozwana nie mogła być uznana za posiadacza części działki (...) w dobrej wierze stąd nie mogły odnieść skutku zarzuty naruszenia prawa materialnego art. 225 k.c. i art. 224§2 k.c. Z tych względów apelacja jako bezzasadna został oddalona na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z 22.10.2015r. ( Dz.
U. 2015.1804) w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia apelacji. SR (del.) Ewa Buczek-Fidyka SSO Lucyna Morys-Magiera SSO Teresa Kołeczko-Wacławik