Court allows partial payment with installments and sets maximum penalty interest rates under Polish Civil Code.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the plaintiff's claim for a debt of 1,806.59 zł but ordered it to be paid in monthly installments of 100 zł due to the defendant's severe financial hardship. While the defendant agreed to pay, she requested installment terms citing her lack of assets and care for two disabled children. The court approved the installment plan and capped the contractual penalty interest at the maximum statutory rate, while also vacating the previous default judgment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 481 § 1 k.c.; § 2 ust. 1 k.c.; Art. 496 k.p.c.; Art. 69 ust. 1 Prawa bankowego; Art. 320 k.p.c.: When a debtor requests installment payments due to financial hardship, the court may grant them and must cap contractual penalty interest at the maximum statutory rate; if a default judgment was issued without resolving the objection, the court must vacate it and rule on the merits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 806/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Kwidzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Halina Ostafińska-Kołacka Protokolant: stażysta Ewelina Gadomska po rozpoznaniu w dniu 05 grudnia 2016 roku w Kwidzynie na rozprawie z powództwa (...) w G. przeciwko E. Z. (1) o zapłatę I. zasądza od pozwanej E. Z. (1) na rzecz powoda (...) z siedzibą w W. kwotę 1.806,59 zł (jeden tysiąc osiemset sześć złotych 59/100); II. należność zasądzoną w punkcie I. rozkłada na raty po 100,00 zł (sto złotych 00/100) miesięcznie, poczynając od 06 grudnia 2016 roku, płatne do dnia ostatniego każdego miesiąca, z umownymi odsetkami naliczanymi według zmiennej stopy procentowej obowiązującej w (...) S.A., stanowiącymi każdorazowo czterokrotność wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, ale nie więcej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, w razie przekroczenia terminu płatności każdej raty z tym, że ostatnia rata wynosi kwotę 6,59 zł (sześć złotych 59/100);
III. nie obciąża pozwanej E. Z. (1) kosztami postępowania sądowego na rzecz powoda (...) z siedzibą w W.; IV. uchyla nakaz zapłaty wydany przez Sąd Rejonowy w Kwidzynie Wydział I Cywilny w postępowaniu nakazowym w dniu 19 lipca 2016 roku w sprawie z powództwa (...) w W. przeciwko E. Z. (1), sygn.. akt I Nc 2628/16. Sędzia Sądu Rejonowego Halina Ostafińska - Kołacka I C 806/16
UZASADNIENIE
Powód (...) Bank (...) S.A. w W. wnosił o zasądzenie od pozwanej E. Z. (1) kwoty 1921,16 złotych, z umownymi odsetkami 746,32 złote od 23 czerwca 2016 roku do dnia zapłaty. W uzasadnieniu podał, że na podstawie ksiąg (...) SA stwierdzone zostało, że na dzień 22.06.2016 roku wymagalne zadłużenie pozwanej z tytułu umowy rachunek superkonto wynosi kwotę 1921,16 złotych. Na zadłużenie to składają się odsetki umowne za okres od 12.12.2007roku do 22.06.2016 roku w wysokości 1096,84 złote, należność główna 746,32 złote i koszty 78 złotych.
Sąd Rejonowy w Kwidzynie w dniu 19 lipca 2016 roku wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym w sprawie I Nc.2628)16, na podstawie którego nakazał pozwanej E. Z. (1) aby zapłaciła powodowi (...) Bank (...) S.A. w W. kwotę 1921,16 złotych, z odsetkami umownymi naliczanymi według zmiennej stopy procentowej obowiązującej w (...) S.A., stanowiącej każdorazowo 4-krotność wysokości stopy kredytu lombardowego NBP, ale nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóżnienie (tj. dwukrotności sumy stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych) od kwoty 746,32 złote od dnia 23 czerwca 2016 roku do dnia zapłaty, wraz z kosztami procesowymi w wysokości 50,69 złotych.
Pozwana E. Z. (1) złożyła zarzuty od nakazu zapłaty. Wyraziła zgodę na zapłatę dochodzonej kwoty ale wnosiła o rozłożenie spłaty na 10 rat z uwagi na ciężką sytuację rodzinną i majątkową. Podała też, że zapłaciła na poczet zadłużenia dwie kwoty po 100 złotych. W trakcie postępowania powód cofnął powództwo co do kwoty 200 złotych domagając się zasądzenia kwoty 1804,59 złotych, na którą składa się kapitał 546,32 złote i odsetki umowne 1258,27 złotych.
Sąd ustalił i zważył co następuje:
W dniu 8 czerwca 2004 roku pozwana E. Z. (1) zawarła z (...) Bank (...) SA umowę rachunku superkonto. Pozwana nie wywiązywała się z umowy wobec czego umowa rachunku została jej wypowiedziana. W dniach 26 września 2016 roku i 26 pazdziernika 2016 roku pozwana zapłaciła na poczet zadłużenia kwoty po 100 złotych. Pozwana E. Z. (1) nie pracuje i na mocy decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia 5.02.2015 roku z tytułu rezygnacji z zatrudnienia otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne na rzecz upośledzonej umysłowo córki E. Z. (2), ur. (...) – w wysokości 1300 złotych miesięcznie.
Pozwana zmuszona jest opiekować się jeszcze 25 letnim niepełnosprawnym A. Z., który otrzymuje rentę socjalną w kwocie 640 złotych miesięcznie. (wyciąg z ksiąg bankowych nr (...) k.4, dowody wpłat i odpis decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia 5.02.2015 roku k.47) Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie wyżej wymienionych dokumentów, których prawdziwości strony nie kwestionowały. Stan faktyczny jest bezsporny. W związku z wpłatami dokonanymi przez pozwaną na poczet zadłużenia powód ograniczył powództwo do kwoty 1804,59 złotych.
Na wysokość zobowiązania składał się kapitał w wysokości 546,32 zł oraz odsetki umowne w wysokości 1.258,27 zł wraz z dalszymi umownymi odsetkami za opóźnienie w wysokości 4 krotności kredytu lombardowego NBP, jednak nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie, poczynając od dnia 23 czerwca 2016 roku. Pozwana nie kwestionowała dochodzonej kwoty i uznała powództwo. Sąd uwzględnił wniosek pozwanej i rozłożył należność na raty po 100 złotych miesięcznie. Zgodnie z art. 320 k.p.c. w szczególnie uzasadnionych wypadkach Sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie.
Pozwana E. Z. (1) utrzymuje się jedynie ze świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości po 1300 złotych miesięcznie. Opiekuje się dwójką niepełnosprawnych dzieci, które otrzymują renty socjalne w kwotach po 640 zł miesięcznie. Nie pracuje, nie posiada żadnego majątku nieruchomego ani innych źródeł dochodu. Zdaniem Sądu sytuacja bytowa pozwanej jest niewątpliwie ciężka i dochodzona przez powoda należność powinna zostać rozłożona na raty po 100 złotych miesięcznie. Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.806,59 złotych, której wysokość wynika z zsumowania kwoty kapitału głównego 546,32 złotych, kwoty skapitalizowanych odsetek umownych od kapitału za okres od 12.12.2007 roku do 22.06.2016 roku w wysokości 1258,27 zł i dalszych odsetek umownych naliczanych od kapitału głównego według zmiennej stopy procentowej obowiązującej w (...) S.A., stanowiących każdorazowo czterokrotność wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, ale nie więcej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie za okres od 23 czerwca 2016 roku do dnia wydania wyroku w sprawie, tj. 05.12.2016 roku.
Zgodnie z art. 481 § 1 k.c. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. na mocy ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy – Kodeks cywilny i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1830) - Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Zgodnie zaś z § 2 1 w/w artykułu, maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). W związku z powyższym zdaniem Sądu razie opóźnienia w płatności każdej raty powodowi należą się od pozwanej odsetki umowne w wysokości czterokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, ale nie więcej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie. W przypadku wniesienia przez pozwanego zarzutów od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym Sąd zgodnie z art. 496 k.p.c. po przeprowadzeniu rozprawy wydaje wyrok, w którym nakaz zapłaty w całości lub w części utrzymuje w mocy albo go uchyla i orzeka o żądaniu pozwu, bądź też postanowieniem uchyla nakaz zapłaty i pozew odrzuca lub postępowanie umarza.
W niniejszej sprawie Sąd na skutek przeoczenia nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie uchylenia nakazu zapłaty z dnia 19 lipca 2016 roku. W związku z powyższym Sąd na podstawie przepisu art. 69 ust.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997roku prawo bankowe (Dz.U. z 2015 roku poz.128 – tekst jedn.) w zw. z art. 320 k.p.c. orzekł jak wyżej. Na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd nie obciążył pozwanej kosztami postępowania na rzecz powoda, mając na uwadze jej trudną sytuację życiową i materialną oraz deklarowaną od początku postępowania gotowość do dobrowolnego spłacenia wierzytelności dochodzonej pozwem.
Gotowość ta została potwierdzona przez wpłaty dokonane w toku postępowania na poczet dochodzonej należności.