Appeal dismissed; defendant's assets exceed appeal costs, and business cessation does not exempt court fees.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against the regional court's order to pay court costs for the appeal. The defendant argued that his business failure and lack of income justified an exemption, but the court noted he possessed assets exceeding the required fee amount. The court ruled that court costs must be prioritized over other debts and that voluntary cessation of business does not constitute an objective impossibility to pay.
Legislator headnote
AI generatedArt. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 1 i 2 k.p.c.: An appeal is inadmissible if the appellant possesses sufficient assets to cover the court costs, and the cessation of business activity does not automatically exempt the appellant from such financial obligations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt VIII Gz 75/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2017 Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy Przewodniczący SSO Leon Miroszewski Po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2017 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości (...) (...) (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w S. przeciwko (...) z siedzibą w B. ((...)) o wydanie rzeczy lub zapłatę po rozpoznaniu zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w S. z dnia 20 stycznia 2017 roku, sygnatura X GC 99/16 o oddaleniu wniosku o zwolnienie pozwanego od kosztów sądowych w zakresie opłaty od apelacji postanawia oddalić zażalenie. L. M.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od apelacji wniesionej od wyroku z dnia 29 września 2016 roku. W uzasadnieniu stwierdził, że pozwany przedłożył dokumenty, z których wynika, że posiada on aktywa o wartości ponad 150 tysięcy złotych, nadto zaksięgowane środki pieniężne oraz istniejące w kasie. Sąd ten zaznaczył, że dokumenty zostały złożone w języku niemieckim. Dodał, że pozwany powinien bez wezwania przedstawić dowody potwierdzające brak środków na pokrycie kosztów sądowych.
W zażaleniu na to postanowienie pozwany powołał się na stratę z działalności gospodarczej i brak tej działalności. Dodał, że Sąd Rejonowy powinien był go wezwać o tłumaczenia dokumentów. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne. Trzeba przyznać słuszność rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego w przedmiocie wniosku pozwanego o zwolnienie od opłaty sądowej należnej od wniesionej apelacji od wyroku z dnia 29 września 2016 roku, a nadto uzupełniająco stwierdzić, że Sąd Rejonowy omyłkowo stwierdził, że aktywa pozwanego wyrażone są w złotych, podczas gdy dokumenty wskazują na aktywa obliczone w EURO.
Pozwany nie przedstawił uzupełnienia swojego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych także w rozpoznawanym zażaleniu. Pozwany powołał się na brak dochodów z prowadzonej działalności, natomiast nie zaprzeczył danym powołanym przez Sąd Rejonowy, a w szczególności temu, że dysponuje majątkiem, który pozwala na pokrycie obciążających go w niniejszej sprawie kosztów sądowych, ograniczających się do opłaty od apelacji w wysokości 2.405 złotych. Argumentacja pozwanego wskazuje, że uważa on koszty sądowe za obciążenia, które obowiązują go w dalszej kolejności, po poniesieniu innych kosztów, a nadto uważa, że zaniechanie działalności gospodarczej samo w sobie uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych.
Tak nie jest. Koszty sądowe powinny być traktowane priorytetowo, a tym samym pozwany winien zabezpieczyć rezerwę w celu zapewnienia sobie możliwości ich poniesienia. Pozwany przy tym nie mógł być zaskoczony wszczęciem niniejszej sprawy, był bowiem przez powoda wzywany do spełnienia dochodzonego świadczenia kilka miesięcy przed wytoczeniem przeciwko niemu sprawy. Również to, że pozwany zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej nie przemawia za zwolnieniem go od kosztów sądowych, bowiem nie ma podstaw do przyjęcia, że zaprzestanie to było uwarunkowane obiektywną niemożnością kontynuowania działalności, a nie wynikało wyłącznie z decyzji pozwanego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 1 i 2 k.p.c., należało oddalić zażalenie jako bezzasadne. L. M.