Court partially allowed appeal, dismissing enforcement clause costs due to creditor's breach of good faith when debtor offered voluntary payment.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Toruń partially granted the debtor's appeal against a lower court decision awarding enforcement clause costs. The debtor argued that the creditor acted unethically by seeking enforcement costs after the debtor declared a voluntary payment, violating the principle of good faith. The appellate court agreed that the creditor's actions breached good faith principles under the Civil Procedure Code, thus exempting the debtor from those specific costs, but dismissed the remaining appeal grounds regarding the validity of the enforcement clause itself.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3 k.p.c.; Art. 103 § 1 k.p.c.; The court held that a creditor's request for enforcement clause costs is inadmissible when the debtor has declared a voluntary payment and the creditor's actions violate the principle of good faith in proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 98/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Joanna Rusińska (spr.) Sędziowie SO Jerzy P. Naworski SO Zbigniew Krepski po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w T. przeciwko Towarzystwu (...) w W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 9 lutego 2017r., sygn. akt V GC 746/16 postanawia 1. zmienić zaskarżone postanowienie tylko w ten sposób, że oddalić wniosek wierzyciela o zasądzenie kosztów postępowania klauzulowego, 2. oddalić zażalenie w pozostałej części, 3. zasądzić od (...) sp. z o.o. w T. na rzecz Towarzystwa (...) w W. kwotę 70 zł (siedemdziesiąt złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego Jerzy P. Naworski Joanna Rusińska Zbigniew Krepski
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Toruniu nadał klauzulę wykonalności wyrokowi z dnia 9 grudnia 2016 rokuw zakresie, w jakim wyrok ten stał się prawomocny i zasądził od dłużnika na rzecz wierzyciela kwotę 126 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. W zażaleniu dłużnik domagał się uchylenia tego postanowienia w całości, zarzucając naruszenie art.3 k.p.c. i art.5 k.c. poprzez podejmowanie przez stronę czynności zmierzających do uzyskania klauzuli wykonalności w sytuacji, w której dłużnik deklaruje wobec wierzyciela dobrowolną zapłatę, bez wszczynania postępowania egzekucyjnego. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie od wierzyciela kosztów za instancję odwoławczą
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest częściowo uzasadnione, przy czym należy zaznaczyć, że okoliczności usprawiedliwiające zażalenie ujawniły się dopiero w postępowaniu zażaleniowym. Chybione są zarzuty dotyczące orzeczenia o nadaniu klauzuli wykonalności, albowiem kognicja sądu w postępowaniu klauzulowym nie obejmuje badania, czy wierzytelność z tytułu egzekucyjnego w dalszym ciągu istnieje, ani tego, czy dłużnik chce dobrowolnie spełnić zasądzone świadczenie. Tego rodzaju okoliczności mogą być co najwyżej przedmiotem powództwa przeciwegzekucyjnego (art.840 § 1 i 2 k.p.c.), natomiast art. 5 k.c. nie jest skutecznym środkiem dla kwestionowania obowiązku znoszenia przez dłużnika egzekucji.
W tym zakresie zażalenie jest nieuzasadnione. Trafnie podnosi jednak skarżący, że w chwili składania przez wierzyciela wniosku o nadanie klauzuli wykonalności, strony porozumiały się na temat spełnienia zasądzonego prawomocnym wyrokiem świadczenia i w tej sytuacji wniosek o nadanie klauzuli wykonalności był zbędny i kreowała tylko nowe zobowiązanie z tytułu kosztów postępowania. Poza tym, koszty te nie były konieczne, skoro pozwany deklarował, że dobrowolnie spełni świadczenie. W ocenie Sądu odwoławczego, w sytuacji przedstawionej przez skarżącego w zażaleniu i wykazanej załączonymi dokumentami i pismami – których prawdziwości wierzyciel nie zakwestionował – działania wierzyciela należy uznać za naruszające zasady lojalności w stosunku przeciwnika (art.3 k.p.c.).
Nie może w szczególności zasługiwać na akceptację, domaganie się przez wierzyciela kosztów postępowania klauzulowego zainicjowanego bezpośrednio po uprawomocnieniu się wyroku (tytułu egzekucyjnego), gdy w korespondencji strony uzgadniają sposób realizacji tego wyroku i nie ma realnego ryzyka, że dłużnik (ubezpieczyciel) uchyla się od obowiązku zapłaty. Z tych względów, są podstawy do zastosowania art.3 k.p.c. i art.103 § 1 k.p.c., i nie obciążania dłużnika kosztami postępowania klauzulowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.386 § 1 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c. (w punkcie 1) oraz na podstawie art.385 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c. (w punkt 2) orzeczono, jak sentencji.
O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Okręgowy postanowił na podstawie art.100 k.p.c. uznając, że skarżący wygrał sprawę w części i dlatego zasądził od jego przeciwnika tylko część kosztów za II instancję w kwocie 70zł. Jerzy P. Naworski Joanna Rusińska Zbigniew Krepski (...) (...) (...) (...) (...)