Court dismissed defendant's statute of limitations defense in a bank loan dispute, ruling payments proved the debt was current.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of the bank, ordering the defendant to pay the outstanding loan balance plus contractual and statutory interest. The defendant argued the statute of limitations had expired due to financial difficulties, but the court found this claim unproven. Regular payments made until late 2014 demonstrated the debt was current, preventing the limitation period from expiring.
Legislator headnote
AI generatedArt. 118 k.c.; Art. 69 ust. 1 Prawa bankowego: The statute of limitations for commercial claims does not expire if the debtor makes regular payments, thereby keeping the claim active until the default period begins.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 90/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2017 r. w G. sprawy z powództwa Banku (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko M. Z. o zapłatę I. zasądza od pozwanej M. Z. na rzecz powoda Banku (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 17.701,62 zł (siedemnaście tysięcy siedemset jeden złotych sześćdziesiąt dwa grosze) wraz z: a. odsetkami umownymi od kwoty 14.993,12 zł w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, z ograniczeniem wysokości do odsetek maksymalnych w rozumieniu art. 359 § 2 1 k.c., za okres od dnia 9 czerwca 2016 r. do dnia zapłaty; b. odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 2.708,60 zł za okres od dnia 9 czerwca 2016 r. do dnia zapłaty;
II. zasądza od pozwanej M. Z. na rzecz powoda Banku (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 1.023,76 zł (jeden tysiąc dwadzieścia trzy złote siedemdziesiąt sześć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 90/17
UZASADNIENIE
Stan faktyczny M. Z. zawarła w Bankiem (...) S.A. w W. w dniu 8 listopada 2010 r. umowę o limit kredytowy i kartę płatniczą kredytową. Dowód: umowa, k. 44-47 Pismem z dnia 29 kwietnia 2015 r. bank wezwał M. Z. do uregulowania wymagalnej przeterminowanej zaległości (6.794 zł) w terminie 7 dni. Pozwana odebrała wezwanie w dniu 8 maja 2015 r. Dowód: pismo, k. 50 potwierdzenie odbioru, k. 51 Wobec nieuregulowania zaległości bank wypowiedział umowę pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. Pozwana odebrała wypowiedzenie 8 czerwca 2015 r. Dowód: wypowiedzenie, k. 53 potwierdzenie odbioru, k. 54 W okresie do 28 listopada 2014 r. pozwana dokonywała regularnych spłat karty.
Dowód: zestawienie operacji, k. 69-70 W dniu 4 grudnia 2014 r. pozwana dokonała pobrania z rachunku kredytowego kwoty 15.520 zł. Od tego momentu dalszych spłat karty nie było. Dowód: zestawienie operacji, k. 72-73 Zaległość pozwanej z w/w umowy wynosi: kapitał 14.993,12 zł, odsetki umowne 2.343,25 zł, opłaty i prowizje 365,25 zł. Dowód: wyciąg z ksiąg banku, k. 59 Ocena dowodów Treść umowy, wezwania, zestawienia operacji, wypowiedzenie i wysokość zadłużenia wynika z wiarygodnych dokumentów prywatnych. Nie były one kwestionowane przez pozwaną ani co do autentyczności ani mocy dowodowej.
Pozwana nie kwestionowała w ogóle wysokości zadłużenia ani tytułu, z którego wynika. Kwalifikacja prawna Jedynym zarzutem, jaki pozwana postawiła, to zarzut przedawnienia (zarzut materialnoprawny). Twierdziła w sprzeciwie od nakazu zapłaty, że w 2013 r. popadła w kłopoty finansowe i od maja lub czerwca 2012 r. zaprzestała spłacać zadłużenie. Jej zdaniem powód mógł wypowiedzieć umowę już w sierpniu 2013 r. i wówczas rozpoczął bieg termin przedawnienia. Twierdzenia, na których opiera się zarzut przedawnienia okazały się nieudowodnione, a nawet niezgodne z prawdą, co wynika z niekwestionowanego przez pozwaną zestawienia operacji spłat karty (k. 69-70).
Spłaty w latach 2011-2014 były regularne i zupełnie nie uzasadniały wypowiedzenia umowy. Dopiero od grudnia 2014 r. nie było już później spłat karty (tj. spłat kredytu w rachunku przypisanym tej karcie). Pozwana była obowiązana do dokonywania spłat w wysokości co najmniej kwoty minimalnej (tj. 10% zadłużenia wynikającego z zestawienia operacji, nie mniej niż 50 zł, § 6 pkt 1 ppkt 1 umowy), co w przełożeniu na realia sprawy oznacza, że powinna od stycznia 2015 r. spłacać po 1.552 zł. Można więc założyć, że najwcześniejszy termin, w którym umowa mogła być wypowiedziana, to mniej więcej marzec 2015 r.
Ponieważ pozew w niniejszej sprawie został wniesiony do sądu w dniu 9 czerwca 2016 r., należy stwierdzić, że 3-letni termin przedawnienia roszczeń banku (jako wynikających z prowadzonej przez bank działalności gospodarczej, art. 118 k.c.) nie upłynął. Zarzut przedawnienia nie jest więc uzasadniony. Co więcej, nawet gdyby przyjąć zasadność stanowiska pozwanej, że umowa mogła być wypowiedziana w sierpniu 2013 r., to również przy takiej hipotezie przedawnienie roszczenia nie zaistniałoby. Mając powyższe na uwadze uwzględniono powództwo w całości jak w punkcie I. sentencji na mocy przepisów art. 69 ust. 1 Prawa bankowego, art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych w zw. z art. 359 § 2 1 k.c. w zw. z art. 481 § 1 k.c. (odsetki pod lit. a), a także art. 481 § 1 i § 2 k.c. (odsetki pod lit.
b) Koszty W punkcie II. sentencji orzeczono o kosztach procesu na mocy art. 98 § 1 k.p.c. Na zasądzone od przegrywającej proces pozwanej na rzecz powoda składa się: opłata sądowa od pozwu (886 zł) oraz koszty poświadczeń notarialnych dołączonych do pozwu odpisów dokumentów prywatnych.