Plaintiff's claim dismissed due to lack of standing; assignment contract did not involve the original lender. Plaintiff failed to prove the debt was transferred to them.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment against the defendant, who did not appear at the hearing. The plaintiff alleged a loan relationship and an assignment of debt from the original lender to the plaintiff's fund, but the submitted assignment contract listed a different entity as the assignor. The court found the plaintiff's assertions about the assignment parties contradicted the documentary evidence, preventing acceptance of their factual claims under the relevant procedural rule.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 § 1 k.p.c.; Art. 339 § 2 k.p.c.: The court must accept the plaintiff's factual assertions as true unless they raise justified doubts or are stated to bypass the law; in this case, the contradiction between the plaintiff's claim regarding the assignment parties and the content of the assignment contract precluded acceptance of the plaintiff's standing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 3050/16 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 maja 2017 r. Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodnicząca: SSR Barbara Nowicka Protokolant: st. sekr. sądowy E. B. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2017 r. w S. sprawy z powództwa Prokury Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko K. B. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 3050/16
UZASADNIENIE
Powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą we W. wniósł w pozwie wniesionym w dniu18.08.2016 r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie od pozwanego K. B. kwoty 1.256,52 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Powód wniósł także o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych w wysokości 30,00 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 270,00 zł. W uzasadnieniu wskazał, że stronę pozwaną oraz (...) S.A. łączyła umowa pożyczki o nr (...), na podstawie której pozwany otrzymał określoną kwotę pieniężną.
Strona pozwana nie wywiązała się ze zobowiązania, a kwota należności stała się wymagalna. W dniu 11.12.2015r. (...) S.A. oraz powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. zawarli umowę przelewu wierzytelności, w której pożyczkodawca (zbywca) scedował na rzecz powoda całość praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej przez stronę pozwaną z wierzycielem pierwotnym. W dniu 09.11.2016 r. Sąd Rejonowy Lublin-Z. w L. VI Wydział Cywilny wydał postanowienie w którym, wobec braku podstaw do wydania nakazu zapłaty, przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Słupsku.
Po zadekretowaniu sprawy Sąd Rejonowy w Słupsku pełnomocnik powoda złożył pozew na urzędowym formularzu, do którego załączył wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu, kserokopię umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 11.12.2015r., zawartą pomiędzy powodem a (...) spółką z siedzibą w L. wraz z wyciągiem z elektronicznego załącznika do umowy cesji, dotyczącym pozwanego K. B.. Pozwany K. B. nie zajął stanowiska w sprawie. Nie stawił się na termin rozprawy, nie żądał jej przeprowadzenia w swej nieobecności, nie składał w sprawie wyjaśnień ani ustnie, ani na piśmie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 11.12.2015 r. pomiędzy (...) spółką z siedzibą w L. a Prokurą Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą we W. doszło do zawarcia umowy przelewu wierzytelności. Jako przedmiot umowy wskazano wierzytelności przysługujące sprzedawcy wobec klientów detalicznych z tytułu umów pożyczek, pierwotnie udzielonych przez pierwotnego pożyczkodawcę, przez którego należy rozumieć (...) S.A. z siedzibą w W.. dowód: - umowa sprzedaży wierzytelności z 11.12.2015r . /k. 17-29 akt/.
Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgłoszone w niniejszej sprawie roszczenie o zapłatę powód opierał na twierdzeniu, że pozwanego oraz (...) Spółkę Akcyjną łączyła pożyczki, z której to umowy pozwany nie wywiązał się, zaś w dniu 11.12.2015r. (...) S.A. zawarł umowę przelewu wierzytelności z powodem, na mocy której scedował na powoda całość praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej przez stronę pozwaną z wierzycielem pierwotnym. Pozwany nie stawił się na wyznaczonej rozprawie, nie żądał prowadzenia sprawy podczas swej nieobecności, nie złożył w sprawie żadnych wyjaśnień, ani ustnie, ani na piśmie.
Okoliczność powyższa uzasadniała wydanie wyroku zaocznego, na podstawie art. 339 § 1 kpc, przy czym zgodnie z art. 339 § 2 kpc w tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Jak wynika z treści przytoczonego przepisu, Sąd nie może przyjąć za prawdziwe twierdzeń powoda, jeżeli budzą one wątpliwości. W doktrynie podkreśla się przy tym, że ocena zgodności z prawdą twierdzeń powoda następuje na podstawie materiału procesowego znajdującego się w aktach sprawy, szczególności na tle innych twierdzeń powoda (niesprzeczność twierdzeń) - /tak:
A. Jakubecki, Komentarz do art. 339 kpc, LEX 2013/. Podzielając przytoczone stanowisko Sąd zważył, że strona powodowa twierdziła, że jest legitymowana materialnie do wystąpienia z żądaniem wskazanym w pozwie, powołując się na swoje następstwo prawne wynikające z umowy cesji wierzytelności, zawartej z pożyczkodawcą. Do pozwu załączono poświadczoną za zgodność z oryginałem umowę sprzedaży wierzytelności, której stroną nie był jednakże (...) S.A., lecz inny podmiot aniżeli wskazany wierzyciel pierwotny. W tej sytuacji należało uznać, że nie mogły być uznane za zgodne z prawdą twierdzenia powoda, iż stroną umowy cesji zawartej z powodem był (...) S.A.
Załączony przez powoda dokument umowy cesji zaprzeczał prawdziwości tego twierdzenia, zaś fakt zawarcia w umowie sprzedaży wierzytelności z dnia 11.12.2015r. oświadczenia (...) Spółki z siedzibą w L. nie mógł przesądzać o udowodnieniu, iż wskazany w niej zbywca wierzytelności wszedł w prawa pierwotnego wierzyciela, z którym łączyła pozwanego umowa pożyczki. Strona powodowa została w toku niniejszego postępowania zobowiązana do wykazania przejścia wierzytelności przysługującej (...) S.A. i przedłożenia dokumentów potwierdzających to przejście, pod rygorem skutków z art. 233 § 2 kpc.
W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu ponownie przedłożono umowę sprzedaży wierzytelności zawartej z innym, aniżeli (...) S.A. podmiotem, wskazując na informacje zawarte w początkowych postanowieniach umowy cesji oraz rozdziale dotyczącym definicji. W ocenie Sądu nie było możliwym przyjęcie - na podstawie złożonych przez powoda dokumentów - że powodowi przysługuje prawo domagania się zapłaty, bowiem nie wykazano, że wierzytelność wynikająca z umowy pożyczki przysługiwała (...). Nadto sprzeczność twierdzenia powoda w zakresie stron umowy cesji z 11.12.2015r. z treścią dokumentu umowy cesji uniemożliwiała przyjęcie za prawdziwe jego twierdzeń o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, prowadząc do uznania za bezzasadne dochodzonego roszczenia z uwagi na brak legitymacji czynnej w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze powództwo oddalono.