Court dismisses loan dispute after defendant admits debt, ordering immediate payment of principal and interest.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the plaintiff's claim for payment of a loan principal and interest after the defendant admitted the debt and facts at trial. The plaintiff alleged irregular repayments and default, while the defendant acknowledged the obligation but cited gambling as the reason for financial loss. The court ruled in favor of the plaintiff because the defendant's admission bound the court to the facts without further evidence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 720 kc; Art. 481, 482 kc; Art. 213 § 2 k.p.c.: When a defendant admits the claim and facts, the court must accept the plaintiff's assertion as true and grant the judgment without further evidentiary proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 1309/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Brodnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Jan Raszkowski Protokolant: sekr. sądowy Emilia Czubak po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2017 r. w Brodnicy sprawy z powództwa (...) Bank (...) SA z siedzibą we W. przeciwko M. A. o zapłatę 1/ zasądza od pozwanego M. A. na rzecz powoda (...) Bank (...) SA z siedzibą we W. kwotę 3 395,74 zł (trzy tysiące trzysta dziewięćdziesiąt pięć złotych 74/100) z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 2 862,03 zł (dwa tysiące osiemset sześćdziesiąt dwa złote 03/100) od dnia 28 maja 2016 roku, 2/ zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 134,00 zł (sto trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu, 3/ wyrokowi w punkcie 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sędzia J. R. A Sygn. I C 1309/16
UZASADNIENIE
Powód (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. w dniu 28 lipca 2016 roku wniósł do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie o zasądzenie od pozwanego M. A. kwoty 3.395,74 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP liczonymi od kwoty 2.862,03 zł od dnia 28 maja 2016 roku, oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania. Powód wskazywał, że dochodzona przez niego kwota wynika z umowy kredytu nr (...) z dnia 14 maja 2014 roku, zawartej pomiędzy nim, a pozwanym. Powód wskazywał, że na dochodzoną kwotę składają się: - 2.862,03 zł tytułem należności głównej, - 211,27 zł tytułem różnicy między odsetkami umownymi i karnymi naliczonymi przez powoda, a sumą odsetek spłaconą przez pozwanego, - 322,44 zł tytułem kosztów, opłat i prowizji.
Postanowieniem z dnia 27 września 2016 roku Sąd Rejonowy Lublin –Zachód w Lublinie w sprawie VI Nc-e (...) stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę zgodnie z właściwością ogólną pozwanego tutejszemu Sądowi. Pozwany na rozprawie w dniu 20 stycznia 2017 roku uznał powództwo i okoliczności faktyczne przytoczone w pozwie i wskazał , że pieniądze utracił wskutek uzależnienia od hazardu. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 14 maja 2014 roku pozwany zawarł z powodem umowę pożyczki gotówkowej nr (...). (dowód: kopia umowy pożyczki nr (...) z dnia 14 maja 2014 roku wraz z załącznikami – k. 20 – 23 verte akt) Z treści umowy wynika, iż powód udzielił pozwanemu pożyczki w kwocie 3.300,00 zł na okres od dnia 14 maja 2014 roku do 15 listopada 2017 roku.
Z tytułu udzielonej pożyczki pozwany został obciążony kwotą 264,00 zł tytułem prowizji, oraz został objęty ubezpieczeniem za kwotę 947,39 zł. Odsetki zostały ustalone na 14,67 %, z tym że w przypadku obniżenia stopy kredytu lombardowego NBP, wysokość odsetek zostałaby obniżona do czterokrotności tejże stopy i łącznie miały wynosić 1.286,29 zł. Łączne zobowiązanie do zapłaty zostało określone na kwotę 5.797,68 zł. Pożyczka miała być spłacana w 42 ratach, których wysokość i terminy miały zostać określone w harmonogramie spłat.
Umowa przewidywała ponadto możliwość naliczania odsetek od należności przeterminowanych, jak również możliwość naliczania opłat za czynności windykacyjne, których wysokość była określona w załączniku nr 1 do umowy – tabeli opłat i prowizji. Pożyczkodawca zastrzegł sobie również prawo wypowiedzenia umowy z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia, po uprzednim wezwaniu pożyczkodawcy do zapłaty co najmniej 2 zaległych rat pożyczki. Powód załączył do pozwu harmonogram spłat rat ustalony dla pozwanego. (dowód: kopia harmonogramu spłat – k. 24 akt) Powód załączył również do pozwu zestawienie wpłat na poczet zadłużenia, z którego wynika, iż w okresie od 23 czerwca 2014 roku do 19 maja 2016 roku dokonywał nieregularnych wpłat na rzecz powoda. (dowód: kopia zestawienia wpłat – k. 25 akt) W dniu 29 marca 2016 roku powód wypowiedział pozwanemu umowę pożyczki, oraz wezwał do zapłaty wskazanych w piśmie kwot, pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. (dowód: kopia wypowiedzenia umowy z dnia 29 marca 2016 roku wraz z potwierdzeniem jego odbioru – k. 26 i 27 akt) Powód załączył do pozwu również wyciąg ze swych ksiąg rachunkowych na dzień 27 maja 2016 roku, w którym wskazał wysokość zadłużenia pozwanego. (dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych powoda – k. 18 – 19 akt)
Sąd zważył, co następuje:
Stan faktyczny w sprawie ustalono więc w oparciu o przedłożone przez powoda dowody wymienione wyżej. Dowody te są ze sobą zgodne i spójne. Analizując przedstawiony wyżej materiał dowodowy Sąd dał wiarę powołanym wyżej dokumentom oraz wyjaśnieniom pozwanego bowiem nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Wskazać przy tym należy również, iż w myśl art. 213 § 2 k p c, Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba, że uznanie jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
Okoliczności rozstrzyganej sprawy nie dały podstaw do oceny, że uznanie jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego czy też, że zmierza do obejścia prawa, co skutkowało uwzględnieniem powództwa, o czym Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji. W świetle powyższego należy uznać, że pozwany ponosi odpowiedzialność względem powoda stosownie do treści przepisu art. 720 kc w związku z art. 481 i 482 kc. Uznanie powództwa obliguje sąd do zaniechania przeprowadzania postępowania dowodowego i wydania wyrok na skutek uznania powództwa.
W świetle powyższego Sąd zasądził ustawowe odsetki od należności głównej w oparciu o art. 481 § 1 k.c. Zgodnie z treścią art. 333 § 1 pkt. 3 kpc, Sąd nadał wyrokowi uwzględniającemu powództwo rygor natychmiastowej wykonalności albowiem zasądził na rzecz powoda roszczenie uznane przez pozwanego O kosztach procesu Sąd postanowił na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. Sędzia ZARZĄDZENIE 1/ doręczyć odpis wyroku wraz z uzasadnieniem: - pełnom. powoda, 2/ przedłożyć akta z apelacją albo za 14 dni. B., dn. 14.2.2017 r.
Sędzia