Legislator Case Law & Legislation
I C 1193/14 AI generated

Court awards damages for slip on icy sidewalk, holding road authority liable for failure to salt.

Case Number I C 1193/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled in favor of the plaintiff, awarding her compensation for a broken wrist sustained on an icy sidewalk. The defendant, a road authority, failed to salt the path adequately, creating a dangerous condition that the court found negligent. Consequently, the plaintiff was granted damages for her injury and the costs of the lawsuit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 415 k.c.; Art. 444 § 1 k.c.; Art. 445 § 1 k.c.; Art. 822 § 1 k.c.; Art. 429 k.c.; Art. 98 k.p.c.: A road authority is liable for damages caused by a failure to maintain a safe winter condition on a public sidewalk, and the defense of entrusting work to a contractor does not exempt liability if the contractor's negligence was not properly supervised.

Keywords

AI generated
road authority liability winter maintenance negligence slip and fall injury civil compensation public sidewalk safety contractor supervision duty statutory minimum wage damages

Cited Legislation

AI generated
Art. 415 k.c.
Art. 444 § 1 k.c.
415 k.c., art. 444 § 1 k.c. i art.
Art. 445 § 1 k.c.
Art. 822 § 1 k.c.
(...) z siedzibą w W., więc na mocy art. 822 § 1 k.c.
Art. 429 k.c.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach sąd orzekł w oparciu o art. 98 kodeksu postępowania cywilnego.
art. 415 k.c
art. 444 § 1 k.c
415 k.c., art. 444 § 1 k.c.
art. 445 § 1 k.c
art. 429 k.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt I C 1193/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia, 5 maja 2017 roku Sąd Rejonowy w Puławach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń Protokolant: Sekretarz Sądowy Katarzyna Wiejak po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 roku w Puławach sprawy z powództwa M. K. przeciwko (...) Spółka Akcyjna V. (...) z siedzibą w W. o zapłatę-o zadośćuczynienie I. zasądza od pozwanego (...) Spółka Akcyjna V. (...) z siedzibą w W. na rzecz powódki M. K. kwotę 10.001 zł (dziesięć tysięcy jeden złotych) z odsetkami ustawowymi od dnia 16 kwietnia 2013 roku do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego (...) Spółka Akcyjna V. (...) z siedzibą w W. na rzecz powódki M. K. kwotę 4800 zł (cztery tysiące osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; III. zwrócić powódce M. K. ze Skarbu Państwa – kasy Sądu Rejonowego w Puławach kwotę 149 zł (sto czterdzieści dziewięć złotych) tytułem niewykorzystanej zaliczki wpisanej pod poz. 500007119534. I C 1193 /1 4

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2014 roku działająca przez pełnomocnika powódka M. K. wniosła pozew przeciwko (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. o zasądzenie na jej rzecz kwoty 10001 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę w związku ze zdarzeniem z dnia 11 stycznia 2013 roku wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 16 kwietnia 2013 roku do dnia zapłaty. W odpowiedzi na pozew pełnomocnik pozwanego (...) S.A. V. (...) z siedzibą w W. nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie w całości. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka M.

K. w dniu 11 stycznia 2013 roku około godziny 12:30 M. K. idąc chodnikiem wzdłuż ulicy (...) na wysokości Galerii (...) pośliznęła się na oblodzonej i nie posypanej nawierzchni, gdyż w miejscu, gdzie doszło do wypadku chodnik nie był właściwie posypany i było ślisko (zeznania świadków: E. B. – k. 139-139v, I. L. – k. 139v-140), a podczas upadku doznała złamania kości nadgarstka (dokumentacja medyczna – k. 16-21), które to złamanie spowodowało 5 % uszczerbek na zdrowiu (wypis orzeczenia – k. 28). Spowodowane wypadkiem uszkodzenie ciała odbiło się negatywnie na funkcjonowaniu M.

K. zarówno przy czynnościach samoobsługowych w domu jak toaleta czy ubieranie się jak też przy pracy w gospodarstwie rolnym, które stanowi jej źródło utrzymania, a z której to pracy była przez pewien czas wyłączona (zeznania świadków: Z. K. – k. 140-140v, R. K. – k. 140v, M. W. – k. 140v-141 i G. K. – k. 141-141v). Chodnik, na którym doszło do wypadku leży w pasie drogowym ulicy (...), która jest w zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad (niesporne), która ubezpieczyła się od odpowiedzialności cywilnej w (...) S.A.

V. (...) z siedzibą w W. (kopia umowy – k. 145-153). Generalna Dyrekcja Dróg i Autostrad Odział w L. zawarła umowę z J. Z. przedsiębiorcą prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Zakład (...) (...)-(...) M., G. 85A dotyczącą zimowego utrzymania sieci drogowej administrowanej przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w L. – Rejon w P. w latach 2012-2016 (odpis umowy – k. 161-167). Firma ta wykonywała odśnieżanie i posypywanie chodników, których powierzchnia na ul. (...) wynosiła 14569 m2, ale w dniu 11 stycznia 2013 roku posypywanie chodników dotyczyło mniejszej powierzchni 14 400 m2 (sprawozdania z wykonanych prac – k. 83-101).

W okresie od 1 grudnia 2012 roku do 28 lutego 2013 roku Straż Miejska otrzymała 71 zgłoszeń dotyczących nieodśnieżonych albo śliskich chodników na terenie miasta P. w tym dwa zgłoszenia o śliskim nieodśnieżonym chodniku dotyczyły ulicy (...) w dniach 19 grudnia 2012 roku i 5 lutego 2013 roku i po wszystkich zgłoszeniach Straż Miejska podejmowała interwencję u zarządcy drogi (odpowiedź Straży Miejskiej w P. – k. 184). M. K. doznała złamania dalszej nasady prawej kości promieniowej, które wiązało się z bolesnością, ograniczeniami ruchowymi i koniecznością założenia opatrunku unieruchamiającego, a po jego zdjęciu rehabilitacji, ale obecnie skutki złamania nie występują (opinia biegłego lekarza – k. 200).

Sąd zważył, co następuje:

Ponieważ chodnik, na którym doszło do złamania nadgarstka przez M. K., leży w pasie drogi krajowej nr (...), odpowiedzialność za jego właściwe czyli bezpieczne dla użytkowników utrzymanie ponosi Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. Złamanie jakiego doznała M. K. zostało zawinione przez zarządcę drogi, ponieważ droga ta nie została należycie przygotowana do bezpiecznego użytkowania w okresie zimowym, gdyż nie była należycie posypana i była śliska. Złamania kończyn na skutek przewrócenia na śliskiej nawierzchni są częstymi i normalnymi następstwami zaniedbań jak te, do których doszło w przedmiotowym przypadku, więc w ocenie sądu istnieją podstawy do uznania odpowiedzialności Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad za zaistniałą szkodę na zasadzie art. 415 k.c., art. 444 § 1 k.c. i art. 445 § 1 k.c. nadmienić należy, że miejsce, w którym doszło do wypadku, położone jest w ścisłym centrum miasta w pobliżu wielu biur, urzędów, sklepów oraz centrum handlowego i odbywa się tam wzmożony ruch pieszy, więc niewłaściwe posypanie tego miejsca stwarzało wysokie prawdopodobieństwo niebezpiecznego przewrócenia się pieszego i nie była to chwilowa sytuacja, gdyż świadkowie E. B. i I.

L. stwierdziły śliskość chodnika i jego niewłaściwe posypanie idąc rano do pracy, a do wypadku z udziałem powódki doszło po godzinie dwunastej, więc było dostatecznie dużo czasu, by przy dołożeniu należytej staranności właściwie zabezpieczyć chodnik w tym miejscu. Wprawdzie art. 429 k.c. stanowi, że powierzający wykonanie czynności nie ponosi odpowiedzialności, jeżeli powierzył jej wykonanie osobie, przedsiębiorstwu lub zakładowi, które w zakresie swej działalności zawodowej trudnią się wykonywaniem takich czynności, ale wynika to z domniemania, że takie powierzenie czynności świadczy o dochowaniu należytej staranności przy wyborze, które w niniejszej sprawie zostało obalone w chwili, gdy Straż Miejska zgłosiła zarządcy drogi o nie prawidłowym zimowym utrzymaniu drogi przez wykonawcę.

Pozwany nie wykazał, by zarządca drogi w jakikolwiek sposób próbował spowodować właściwe wykonanie powierzonych czynności przez wykonawcę, a w piśmie z dnia 16 kwietnia 2013 roku (k. 41-42) zawarł nieprawdziwe stwierdzenia, że nie wpłynęły żadne informacje o występujących utrudnieniach na chodniku w miejscu zdarzenia przed powstaniem szkody. Zarządca drogi powierzając wykonanie utrzymania zimowego dróg nie przestał być zarządcą i powinien mieć wgląd w wykonanie obowiązków przez wykonawcę i w razie stwierdzenia nieprawidłowości reagować, co nie miało miejsca i przesądza zdaniem sądu o odpowiedzialności Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, która ubezpieczyła się od odpowiedzialności cywilnej w (...) S.A.

V. (...) z siedzibą w W., więc na mocy art. 822 § 1 k.c. żądanie wypłaty zadośćuczynienia od tej firmy było zasadne podobnie jak wysokość, która wynosi pięć najniższych wynagrodzeń miesięcznych, więc przy cierpieniach i utrudnionym funkcjonowaniu osobistym i zawodowym przez okres kilku miesięcy jest jak najbardziej adekwatna oraz zasadne jest żądanie odsetek od dnia, w którym zarządca drogi niezasadnie odmówił wypłaty odszkodowania popadając tym samym w zwłokę. O kosztach sąd orzekł w oparciu o art. 98 kodeksu postępowania cywilnego.