Social security court allows disability pension appeal by admitting new expert medical evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court overturned the ZUS decision denying a partial disability pension by admitting a second expert medical opinion. The insured argued she remained partially incapacitated due to psychiatric and psychological conditions, while the ZUS relied on an initial expert report that found no disability. The court granted the appeal because the second expert's detailed analysis of her specific medical history and functional limitations provided necessary evidence to establish her incapacity.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; The Social Security Court may admit additional expert evidence if the initial assessment lacked sufficient documentation, thereby establishing the insured's disability status.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt. VI U 1205/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 marca 2017r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Karolina Chudzinska - Koczorowicz Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Glazik po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017r. w B. odwołania B. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 17 kwietnia 2015r. Nr (...) w sprawie B. S. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o rentę 1. Zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 17 kwietnia 2015r. znak (...) i przyznaje ubezpieczonej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 marca 2015r. do 31 grudnia 2017r.
2. Stwierdza, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Sygn. akt VI U 1205/15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 17 kwietnia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił B. S. począwszy od dnia 1 marca 2015r., prawa do renty na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 1440 ze zm. ), uzasadniając swoje stanowisko orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 14 kwietnia 2015r., która nie stwierdziła u ubezpieczonej niezdolności do pracy. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jego przyznania, w szczególności jest nadal osobą niezdolną do pracy. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił i zważył co następuje :
Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy przytoczonej na wstępie - renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki :
1) jest niezdolny do pracy, 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3) niezdolność do pracy powstała w okresach wskazanych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przy czym w myśl art. 12 wspomnianej wyżej ustawy - niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Natomiast w myśl art. 61 - prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy. Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie stanu zdrowia ubezpieczonej i jego wpływu na zdolność do pracy, w szczególności ustalenie, czy stan zdrowia ubezpieczonej powoduje nadal jej częściową niezdolność do pracy. W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych sądowych, lekarzy następujących specjalizacji : - specjalisty medycyny pracy, - kardiologa, - internisty - reumatologa, - psychiatry, - psychologa, którzy rozpoznali u ubezpieczonej poniższe schorzenia : - zaburzenia depresyjne nawracające powikłane uzależnieniem od benzodiazepinu i zaburzeniami osobowości, - nadciśnienie tętnicze, - otyłość, - cukrzycę typu 2 leczoną lekami doustnymi, - zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z zespołem bólowym w wywiadzie.
Biegli nie stwierdzili u ubezpieczonej całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, przy czym podtrzymali swoje stanowisko, w wydanej na skutek zastrzeżeń ubezpieczonej, opinii uzupełniającej. - dowód - opinia I zespołu biegłych sądowych ( k. 16 - 17, 35 - 36 akt). Mając na uwadze kolejne zastrzeżenia do opinii zgłoszone przez ubezpieczoną. Sąd dopuścił dowód z opinii II zespołu biegłych sądowych : psychiatry i psychologa. Biegli po szczegółowym zapoznaniu się z dokumentacją medyczną przedstawioną przez ubezpieczoną oraz po przeprowadzeniu dodatkowych badań, stwierdzili, że z punktu widzenia psychiatryczno - psychologicznego ubezpieczona jest częściowo niezdolna do pracy.
Wspomniana niezdolność istnieje od daty złożenia wniosku o rentę i będzie trwała do 31.12.2017r. Zdaniem biegłych sądowych, stan zdrowia ubezpieczonej nie uległ istotnej poprawie, zmieniło się jedynie podłoże i dynamika objawów. Zaburzone psychologicznie i społecznie funkcjonowania ubezpieczonej opisane w opinii ( k. 61 akt ), powoduje ograniczenie w zdolności do poszukiwania i ewentualnego utrzymania pracy przez ubezpieczoną. Zdaniem II zespołu biegłych sądowych ubezpieczona jest nadal częściowo niezdolna do pracy i niezdolność ta będzie trwała do 31 grudnia 2017r..
Zdaniem biegłych sądowych stan zdrowia ubezpieczonej nie uległ istotnej poprawie. - dowód - opinia biegłych sądowych ( k. 57 - 61 akt). Sąd nie uwzględnił zastrzeżeń do opinii zgłoszonych przez organ rentowy, jak również wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej. Należy bowiem zauważyć, że opinia II zespołu biegłych sądowych była bardzo szczegółowa, opisywała nie tylko rozpoznane u ubezpieczonej schorzenia, ale też szczegółowo opisywała dolegliwości i ich konsekwencje w kontekście możliwości podjęcia przez ubezpieczoną pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami zawodowymi, na które składa się zarówno zawód wyuczony - stolarz, którego jednak ubezpieczona nigdy nie wykonywała, jak i wykonywany ( od 11 lat ubezpieczona była pomocą wychowawcy w przedszkolu ).
Odnosząc się do wspomnianej opinii II zespołu biegłych sądowych, w ocenie Sądu, zasługiwała ona na pozytywna ocenę, została bowiem nie tylko sporządzona przez specjalistów z zakresu schorzeń, które dolegają ubezpieczonej, ale też została w sposób szczegółowy i przekonujący uzasadniona, w przeciwieństwie do opinii I zespołu biegłych sądowych. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym zwłaszcza opinię biegłych sądowych uznał, że odwołanie ubezpieczonej zasługuje na uwzględnienie i zgodnie z art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję, jak w sentencji.
Zgodnie z brzmieniem art. 118 ust. la ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w pkt 2 wyroku zawarto orzeczenie o braku odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, bowiem biegli II zespołu dysponowali dodatkową dokumentacją medyczną leczenia psychiatrycznego ubezpieczonej. SSO Karolina Chudzińska - Koczorowicz