Appeal dismissed; lower court failed to precisely define the public place where alcohol was consumed.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court vacated the first-instance judgment and remanded the case for a new trial. The defendant argued that consuming alcohol on a private fire station grounds was legal, but the lower court failed to definitively establish whether the location constituted a public street or square under the relevant statute. The court ruled that the first instance did not sufficiently apply the strict legal definition of public places, requiring the lower court to determine if the specific location met the statutory criteria for a public thoroughfare.
Legislator headnote
AI generatedArt. 43 § 1 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi; Art. 4 ust. 3 ustawy o drogach publicznych: The first instance court must strictly define the location of alcohol consumption against the specific statutory prohibitions, excluding areas falling within the semantic shadow of public place definitions unless explicitly proven to be public streets or squares.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 148/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 czerwca 2017r. Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSO Agata Wilczewska Protokolant : st. sekr. sąd. Irena Bąk po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017r. sprawy J. S. obwinionego z art.43 1 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 2 marca 2017r. sygn. akt II W 167/17 Uchyla zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Koninie do ponownego rozpoznania. Agata Wilczewska Sygn. akt IIKa 148/17
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 2 marca 2017r. w sprawie o sygn. akt IIW 167/17 Sąd Rejonowy w Koninie uznał obwinionego J. S. za winnego tego, że w dniu 30 grudnia 2016r. około godziny 11.30 w K. na ul. (...) spożywał alkohol w miejscu zabronionym przez ustawę, to jest wykroczenia z art.43 1 ust.1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i za wykroczenie to na podstawie tego przepisu w zw. z art.24§1i3k.w. wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 100zł. Wyrok ten zaskarżył obwiniony podnosząc, że piwo spożywał na terenie prywatnym, na ogrodzonym terenie należącym do remizy OSP OS (...). W związku z tym wniósł o umorzenie nałożonej na niego kary.
Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja obwinionego okazała się celowa, aczkolwiek o jej zasadności trudno przesądzić na obecnym etapie postępowania. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd I instancji rozpoznając niniejszą sprawę nie ustalił bowiem w sposób nie budzący wątpliwości, że obwiniony spożywał alkohol wbrew zakazom określonym w art.14ust.1 i 2a-6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Z opisu czynu przypisanego obwinionemu wynika jedynie, że obwiniony spożywał alkohol „przy ul. (...)” w miejscu zabronionym przez ustawę.
W opisie tym nie sprecyzowano, który zakaz, określony w art.14ust.1 i 2a-6 cytowanej ustawy, obwiniony złamał. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika natomiast, że obwiniony spożywał piwo „na ul. (...) przy budynku Ochotniczej Straży Pożarnej”. Z notatki policyjnej natomiast ze zdarzenia (k.1 akt) wynika, że obwiniony spożywał piwo „na terenie Ochotniczej Straży Pożarnej”. Zgodnie natomiast z treścią przepisu art.43 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi odpowiedzialności za to wykroczenie podlega osoba, która spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art.14 ust.1 i 2a-6.
Sąd I instancji jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku w zachowaniu obwinionego upatruje złamania zakazu określonego w art.14ust. 2a cytowanej ustawy, zgodnie z którym zabrania się spożywania napojów alkoholowych na ulicach, placach i w parkach, z wyjątkiem miejsc przeznaczonych do ich spożycia na miejscu, w punktach sprzedaży tych napojów. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji cytuje wprawdzie część uzasadnienia postanowienia SN z dnia 19.01.17r. w sprawie IKZP 14/16, wskazującego, że osoba spożywająca alkohol w miejscu publicznym musi mieć, ze względu na grożącą jej odpowiedzialność karną, świadomość tego, czy jest to dozwolone czy też nie, zatem krąg miejsc wskazanych w art.14ust.1-5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi należy określić ściśle, przy czym Sąd I instancji nie cytuje już dalszej znamiennej części tego uzasadnienia, że z zakreślonego ściśle katalogu tych miejsc należy wyłączyć spod zakazu te miejsca, które mieszczą się w sferze cienia semantycznego użytych w tym przepisie pojęć.
Sąd I instancji nie przenosi również tego orzeczenia na grunt niniejszej sprawy i nie określa w jakim to konkretnie zakazanym miejscu obwiniony alkohol spożywał. Czy było to „przy ulicy”, „na ulicy” czy „przy budynku OSP” a jeżeli przy budynku, to czy była to jeszcze „ulica” w pojęciu interpretowanym zgodnie z definicją legalną tego pojęcia, zawartą w art.4pkt3 ustawy z dnia 21.03.85r. o drogach publicznych, dopełniona przez definicję drogi, określoną w art.4pkt2 tej ustawy, tak jak każe to interpretować Sąd Najwyższy w cytowanym postanowieniu w sprawie IKZP 14/16.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy zadaniem Sądu Rejonowego będzie zbadanie czy miejsce w którym obwiniony spożywał alkohol, spełnia kryteria wynikające z art.4 ust.3 ustawy z dnia 21.03.85r. o drogach publicznych aby można było przypisać obwinionemu spożywanie piwa „na ulicy”. Mając powyższe na uwadze Sąd odwoławczy zgodnie z treścią art.437§1i2k.p.k. w zw. z art.109§2k.p.w. orzekł jak w wyroku. SSO Agata Wilczewska