Consumer court dismisses horse buyer's rescission claim as defect was minor and not material under consumer protection law.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the plaintiff's claim for contract rescission and damages regarding a defective horse sold by a consumer seller. Although the buyer alleged hidden health issues, the court found the insect allergy did not constitute a material defect warranting rescission under consumer protection regulations. Consequently, the lower court's application of consumer law was upheld, and the plaintiff's request for contract termination was rejected.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej; Rozporządzenie Ministra Rolnictwa w sprawie wad głównych zwierząt: When a consumer defect is minor and not listed as a main defect, the buyer cannot rescind the contract under consumer protection law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 467/13Sygn. akt II Ca 467/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lipca 2013r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Barbara Nowicka Sędziowie: SO Aleksandra Żurawska SO Alicja Chrzan Protokolant: Bogusława Mierzwa po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa K. D. przeciwko (...) Spółce z o.o. w W. o zapłatę 11.749,99 zł na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt VIII C 1491/12 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, ze powództwo oddala i zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 2417 zł tytułem kosztów procesu; II. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej 1.788 zł kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn.akt II Ca 467 13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zasądził od pozwanej (...) sp. z o.o. w W. na rzecz powoda K. D. kwotę 11.749,99 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 21 września 2012 roku do dnia zapłaty, zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2.400 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 14 kwietnia 2012r. K. D.jako kupujący, zawarł umowę sprzedaży konia rasy (...) (...)" ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (...), z siedzibą w W.. Strony umowy określiły cenę zwierzęcia na lO.OOOzł.
W punkcie 3 umowy sprzedający oświadczył, że koń będący przedmiotem umowy jest jego własnością, nie ma wad ukrytych, jest zdrowy, nie mają do niego prawa osoby trzecie, nie jest przedmiotem żadnego postępowania i zabezpieczenia, rodowód jest zgodny z dokumentem stwierdzającym jego tożsamość. W zakres przedmiotowy działalności przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o., z siedzibą w W. wchodzi między innymi chów i hodowla koni i pozostałych zwierząt koniowatych. Pismem z dnia 18 lipca 2012r. powód odstąpił od umowy sprzedaży, wskazując że koń jest chory, o czym nie został poinformowany przez sprzedawcę w dniu zakupu, a wręcz został zapewniony o tym, że koń nie posiada dolegliwości zdrowotnych.
Do pisma powód załączył zaświadczenie lekarsko-weterynaryjne z dnia 17 lipca 2012r. wystawione przez lekarza weterynarii M. F., z którego wynika, iż stwierdzona u konia nadwrażliwość na ukąszenia komarów ma podłoże immunologiczne o charakterze przewlekłym i nawrotowym w okresach masowego występowania owadów. Schorzenie powoduje występowanie u konia bardzo silnego świądu, licznych zmian wypryskowych w okolicach szyi, przedpiersia, na podbrzuszu linii białej oraz u nasady ogona. Schorzenie to obniża wartość użytkową konia w okresie letnim.
W piśmie z dnia 6 sierpnia 20ł2r. pozwana przyznała, że w 201 lr. koń będący przedmiotem umowy sprzedaży między powodem a pozwaną miał zmiany uczuleniowe po ukąszeniu przez owady w małym stopniu, tzn. miał wytartą grzywę i rzep ogona na niewielkiej powierzchni. Pozwana stwierdziła ponadto, że nie pamiętała i nie powiedziała, iż u konia wystąpiły objawy (...). Pismem z dnia 29 sierpnia 2012r. powód wezwał (...) Sp. z o.o. do zapłaty kwoty 11.749,99, tytułem zwrotu kosztów zakupu konia (...), nabytego na podstawie umowy sprzedaży z dnia 14 kwietnia 2012r, W odpowiedzi na wezwanie do zapłaty z dnia 29 sierpnia 2012r. pozwana pismem z dnia 24 września wyjaśnia, że sprzedała konia działając w dobrej wierze.
Ponownie wskazała także, że zapomniała poinformować K. D. przed sprzedażą konia, o wystąpieniu u niego uczulenia. Sąd Rejonowy wydając powyższy wyrok wskazał na treść art.1 pkt 4, art. 3 i art. 8 ust. 4 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (Dz. U. nr 14, poz. 1176 ze zm.). Pozwana zaskarżając powyższy wyrok w całości zarzuciła naruszenie art. 570 k.c. i art. 571 k.c. oraz wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Wałbrzychu i pozostawienie temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja jest zasadna z przyczyn innych niż wskazała apelująca. Zgodnie z art. 387 § 1 k.p.c. sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach apelacji; w granicach zaskarżenia bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. Redakcja powyższego przepisu powoduje, że sąd odwoławczy jest związany zarzutami naruszenia przepisów prawa procesowego, a zatem nie może oceniać prawidłowości postępowania sądu I instancji w zakresie, w jakim nie jest ono kwestionowane przez skarżącego (wyjąwszy przypadki, gdy wadliwość tego postępowania prowadzi do jego nieważności ).
Sąd odwoławczy jest natomiast zawsze - bez względu na treść zarzutów - zobowiązany do zbadania zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem materialnym ( vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 roku, sygn. akt III CZP 49/07, LEX Nr 341125 ). Przede wszystkim wskazać należy, że skoro powód jako kupujący nabył konia od pozwanej w celu nie związanym z działalnością zawodową, to Sąd Rejonowy trafnie za podstawę rozstrzygnięcia wskazał art.1 pkt 4, art. 3 i art. 8 ust. 4 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (Dz.
U. nr 14, poz. 1176 ze zm.) i wbrew zarzutom apelacji nie naruszył art. 570 k.c. i art. 571 k.c. z uwagi na treść art. 1 ust. 4 tej ustawy nakazującego nie stosować do sprzedaży konsumenckiej powyższych przepisów k.c. Sąd Rejonowy dokonał nieprawidłowej wykładni art. 8 pkt. 4 powyższej ustawy, bowiem nie zauważył, że zgodnie z tym przepisem kupujący od umowy nie może odstąpić, gdy niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową jest nieistotna. Skoro wskazana przez powoda wada konia nie mieści się w katalogu wad istotnych wskazanych w § 1 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 7 października 1966 roku w sprawie odpowiedzialności sprzedawców za wady główne niektórych gatunków zwierząt (Dz.
U. z 18 października 1966 roku), to brak przesłanki do odstąpienia przez powoda od łączącej go z pozwaną umowy. Oznacza to, że roszczenie powoda o zwrot tego co świadczył pozwanej nie znajduje uzasadnienia w treści art. 494 k.c. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oddalił powództwo jako bezzasadne. O kosztach postępowania w pierwszej instancji orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. Sąd Okręgowy o kosztach instancji odwoławczej orzekł na podstawie art.98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. art. 391 § 1 k.p.c.