Social Security Court dismissed pension appeal due to insufficient contribution period despite medical incapacity. The applicant failed to meet the 5-year contribution requirement. The court ruled that all statutory conditions must be cumulatively satisfied. The decision upheld the denial of disability pension benefits. The applicant's medical evidence was insufficient to override the contribution threshold. The court applied the law strictly regarding pension eligibility criteria. The ruling emphasizes the mandatory nature of contribution periods. The outcome was a dismissal of the appeal against the ZUS decision.

Sygn. akt IV U 766/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2017r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2017r. w S. odwołania L. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 16 sierpnia 2016 r. Nr (...) w sprawie L. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy I. oddala odwołanie; II. przyznaje z sum Skarbu Państwa (kasa Sądu Okręgowego w Siedlcach) na rzecz adwokata R. C. kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden i 40/100) zł zawierającą podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu. Sygn. akt IV U 766/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 16 sierpnia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 57 w zw. z art. 58 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r. poz. 887), odmówił L. P. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, bowiem Komisja Lekarska nie uznała wnioskodawcy za niezdolnego do pracy. Ponadto wskazano, że ubezpieczony udowodnił łączny okres zatrudnienia wynoszący 2 lata, 1 miesiąc i 18 dni. Odwołanie od w/w decyzji złożył ubezpieczony L. P., wnosząc o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Ubezpieczony wskazał, że przebywa w Zakładzie Karnym w S., gdzie nie może podjąć zatrudnienia. Powołał się również na swój zły stan zdrowia. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując się na argumentację i przepisy prawa zawarte w zaskarżonej decyzji.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Ubezpieczony L. P., ur. (...), w dniu 12 maja 2016r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Rozpoznając powyższy wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 14 lipca 2016r. stwierdził, że nie jest on niezdolny do pracy (orzeczenie z 14.07.2016r., k. 18 a.r.). Od powyższego orzeczenia ubezpieczony złożył sprzeciw, w związku z czym został skierowany na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która rozpoznała u niego ZZA, padaczkę w wywiadzie, przebyte złamanie wyrostka łokciowego koło łokciowej prawej, przebyte złamanie przedramienia lewego, a także zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa bez uszkodzeń neurologicznych.

Orzeczeniem z 5 sierpnia 2016r. Komisja Lekarska ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw, k.41 akt lekarskich; orzeczenie Komisji Lekarskiej z 5.08.2016r., k.23 a.r.). Na podstawie przedłożonych dokumentów ubezpieczony udowodnił łączny okres zatrudnienia w wymiarze 2 lat, 1 miesiąca i 18 dni. Zaskarżoną decyzją z dnia 16 sierpnia 2016r. organ rentowy odmówił L. P. przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 16.08.2016r. k. 27 a.r.). Powołani w sprawie biegli rozpoznali u ubezpieczonego osobowość dyssocjalną, zespół uzależnienia od alkoholu, padaczkę alkoholową, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa w wywiadzie z zespołem bólowym, stan po złamaniu wyrostka łokciowego prawego oraz stan po złamaniu nasady dalszej kości promieniowej lewej.

W ocenie biegłych neurologa i ortopedy rozpoznane schorzenia nie sprowadzają na wnioskodawcę niezdolności do pracy. Zdaniem biegłych psychiatry i psychologa głębokie zaburzenia osobowości pod postacią osobowości dyssocjalnej skutkującej wieloletnim pobytem w Zakładach Karnych, nie podlegającą resocjalizacji, z uzależnieniem od alkoholu i padaczką alkoholową sprowadzają całkowitą niezdolność do pracy. Biegli psychiatra i psycholog uznali, że niezdolność ta trwa okresowo do 31 stycznia 2022r. (opinia biegłych k. 25-25v a.s.).

Zgodnie z art.57 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz. U. z 2016r. poz. 887) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała we wskazanych w powołanym przepisie okresach albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.

W myśl art. 12 ust. 1, 2 i 3 w/w ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Stosownie do treści art. 58 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 57 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej 5 lat, jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat, przy czym okres ten powinien przypadać w ciągu dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy (ust. 2).

W myśl art. 58 ust. 4 w/w ustawy przepisu ust. 2 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy, o którym mowa w art. 6, wynoszący co najmniej 30 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. Biegli w sporządzonej opinii uznali ubezpieczonego za całkowicie niezdolnego do pracy. Niemniej jednak L. P. wykazał tylko 2 lata, 1 miesiąc i 18 dni okresów składowych, a tym samym nie spełnił przesłanki wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego określonego w art. 57 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 58 ust. 1 pkt 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Wszystkie warunki uzyskania renty z tytułu niezdolności do pracy muszą zaś zostać spełnione kumulatywnie, by prawo do świadczenia zostało przyznane. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 477 14 § 1 kpc, odwołanie podlegało oddaleniu. O kosztach niepłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz ubezpieczonego przez adwokata R. C. orzeczono na podstawie § 15 ust. 2 w zw. z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.

U. z 2015r. poz. 1801) obowiązującego w dniu wszczęcia postępowania w danej instancji, przy czym opłatę za czynności adwokata ustalono w wysokości ½ opłaty maksymalnej, tj. na kwotę 180 zł, która następnie została podwyższona o kwotę podatku od towarów i usług.